Yeni kurulan devletler için “model” olma konusunda, bölgeye komşu Rusya, İran ve Türkiye’nin de içerisinde yer aldığı çekişme, dış politikada bu yeni ortaya çıkan devletlerle ekonomik, sosyal ve kültürel işbirliğini sağlayacak yeni ve daha dinamik bir yapılanmanın gerekliliğini gösterdi
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:SSCB’nin dağılmasından sonra Kafkasya ve Orta Asya coğrafyasında ortaya çıkan yeni devletlerle kurulacak ilişkiler meselesi, Soğuk Savaş döneminde Batı ile kurduğu güvenlik bağlantılarını temel alan ve göreli olarak statükoculuğa dayanan geleneksel dış politikasını sürdürmenin imkansız olduğunu gören Türkiye’nin 1990’lar boyunca dış politika gündeminde önemli bir yer tuttu.
📊
Key Findings & Data:SSCB’nin dağılmasından sonra Kafkasya ve Orta Asya coğrafyasında ortaya çıkan yeni devletlerle kurulacak ilişkiler meselesi, Soğuk Savaş döneminde Batı ile kurduğu güvenlik bağlantılarını temel alan ve göreli olarak statükoculuğa dayanan geleneksel dış politikasını sürdürmenin imkansız olduğunu gören Türkiye’nin 1990’lar boyunca dış politika gündeminde önemli bir yer tuttu.
💡
Conclusion & Impact:Yeni kurulan devletler için “model” olma konusunda, bölgeye komşu Rusya, İran ve Türkiye’nin de içerisinde yer aldığı çekişme, dış politikada bu yeni ortaya çıkan devletlerle ekonomik, sosyal ve kültürel işbirliğini sağlayacak yeni ve daha dinamik bir yapılanmanın gerekliliğini gösterdi
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:dış politika · işbirliği · TİKA
Özet
SSCB’nin dağılmasından sonra Kafkasya ve Orta Asya coğrafyasında ortaya çıkan yeni devletlerle kurulacak ilişkiler meselesi, Soğuk Savaş döneminde Batı ile kurduğu güvenlik bağlantılarını temel alan ve göreli olarak statükoculuğa dayanan geleneksel dış politikasını sürdürmenin imkansız olduğunu gören Türkiye’nin 1990’lar boyunca dış politika gündeminde önemli bir yer tuttu. Yeni kurulan devletler için “model” olma konusunda, bölgeye komşu Rusya, İran ve Türkiye’nin de içerisinde yer aldığı çekişme, dış politikada bu yeni ortaya çıkan devletlerle ekonomik, sosyal ve kültürel işbirliğini sağlayacak yeni ve daha dinamik bir yapılanmanın gerekliliğini gösterdi
Denizhan, E. (2010). “Türkiye’nin Kafkasya ve Orta Asya Politikası ve TİKA”. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 1, 17–23. https://ajindex.com/articles/1065367
Aydın, Mustafa “Kafkasya ve Orta Asya ile İlişkiler”,içinde: Türk Dış Politikası,(Editör: Baskın Oran), İletişim Yayınları, İstanbul, 2004. ss.366-439
Balcı, Ali, Yeşiltaş Murat “Bir Dış Politika Aracı Olarak Dış Yardımların Kullanılamsı: Japonya Örneği”, Uluslararası İlişkiler Dergisi, Sayı 8, Cilt 2, Kış 2005-2006. ss.167-197
Bilgin, Mert “Türkiye’nin İhracata Yönelik Ekonomi Politikalarında Avrasya’nın Stratejik Önemi” Uluslararası İlişkiler Dergisi, Sayı 7, Cilt 2, Güz 2005 ss.87-123
Beng, Phar Kim “Turkey’s Potential as a Soft Power: A Call for Conceptual Clarity, Insight Turkey, Volume 10, Number 2, April-June 2008
Erhan, Çağrı “ABD’nin Orta Asya Politikaları ve 11 Eylül’ün Etkileri” Uluslararası İlişkiler Dergisi, Sayı 8, Cilt 2, Kış 2005-2006 ss.123-149
Çaman, Efe “Kafkasya ve Orta Asya’da Alternatif ile Uyum Arası Türk Bölgesel Politikası: Kafkasya ve Orta Asya’da Türkiye”, içinde: Küresel Güç Mücadelesinde Avrasya’nın değişen Jeopolitiği Yeni Büyük Oyun, (Editör: Mehmet Seyfettin Erol), Barış Platin Kitabevi, Ankara, ss. 261-298
Tellal, Erel “Türk Dış Politikasında Avrasya Seçeneği” Uluslararası İlişkiler Dergisi, Sayı 5, Cilt, Bahar 2005 ss.49-70