Journals / Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 18 Sayı: 2

THE VİRTUE-VALUE-ACTİON FRAMEWORK OF TÜRKİYE CENTURY EDUCATİON MODEL İN THE CONTEXT OF ARİSTOTELİAN ETHİCS

ARİSTOTELESÇİ ETİK BAĞLAMINDA TÜRKİYE YÜZYILI MAARİF MODELİNİN “ERDEM-DEĞER-EYLEM ÇERÇEVESİ”

Lütfi Arslan(Milli Eğitim Bakanlığı)0000-0002-5844-7732
Pages
—
Publication Date
2026-06-17
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Within this framework, TYMM's virtue-centered, holistic pedagogical approach proves fundamentally compatible with Aristotle's ethical concepts, creating a comprehensive system for character education that harmonizes theoretical depth with practical implementation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Aristotelian ethics, as developed in Aristotle's Nicomachean Ethics, is a moral philosophy that centers on eudaimonia (happiness/flourishing through virtuous living) as the highest human good.
📊
Key Findings & Data:The Virtue-Value-Action Framework at the core of Turkey's Century Education Model (TYMM) demonstrates significant alignment with Aristotle's philosophical concepts presented in both Nicomachean Ethics and On the Soul.
💡
Conclusion & Impact:Within this framework, TYMM's virtue-centered, holistic pedagogical approach proves fundamentally compatible with Aristotle's ethical concepts, creating a comprehensive system for character education that harmonizes theoretical depth with practical implementation.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:1739 sayılı Temel Eğitim Kanunu · Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi · Maarif Modeli

Abstract

Aristotelian ethics, as developed in Aristotle's Nicomachean Ethics, is a moral philosophy that centers on eudaimonia (happiness/flourishing through virtuous living) as the highest human good. The Virtue-Value-Action Framework at the core of Turkey's Century Education Model (TYMM) demonstrates significant alignment with Aristotle's philosophical concepts presented in both Nicomachean Ethics and On the Soul. This study, employing qualitative research methods and mixed analysis techniques, addresses the critical problem in modern education systems - the inadequacy of theoretical foundations for virtue and values education or the failure to implement them effectively - while examining how TYMM bridges this gap through Aristotelian ethics. The article analyzes TYMM's framework within the context of Aristotelian ethics to demonstrate how the model achieves theory-practice integration and implements pedagogical approaches aimed at cultivating virtuous living among students. TYMM's ideal of developing "competent and virtuous individuals," encompassing both intellectual and moral dimensions, shows remarkable consistency with Aristotle's approach of unifying theory and practice. Particularly, Aristotle's concept of the "golden mean" informs TYMM's educational philosophy in fostering balanced and moderate personalities among students. The model's ultimate goal of nurturing responsible, just, and respectful individuals through contemplative activities reflects its ambition to transcend mere knowledge transmission and instill meaningful life perspectives. Within this framework, TYMM's virtue-centered, holistic pedagogical approach proves fundamentally compatible with Aristotle's ethical concepts, creating a comprehensive system for character education that harmonizes theoretical depth with practical implementation.

Özet

Aristotelesçi etik, Aristoteles’in Nikomakhos’a Etik adlı eserinde geliştirdiği ve insanın en yüksek iyisi olarak "eudaimonia"yı (mutluluk/erdemli yaşam) merkeze alan bir ahlak teorisidir. Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli TYMM’ nin temelini oluşturan erdem-değer-eylem çerçevesi, Aristoteles’in Nikomakhos’a Etik ve Ruh Üzerine eserlerindeki düşüncelerle örtüşen bir yaklaşım sunmaktadır. Nitel araştırma yöntemine dayalı karma analiz tekniklerinin kullanıldığı bu çalışmanın problemi, modern eğitim sistemlerinde erdem ve değerler eğitiminin teorik temellerinin yetersizliği veya uygulamaya aktarılamaması sorununu ele almak ve TYMM’nin bu açığı Aristotelesçi etik ile nasıl kapattığını sorgulamaktır. Bu makale TYMM erdem-değer-eylem çerçevesini Aristotelesçi etik bağlamında inceleyerek, modelin teori-pratik bütünlüğünü nasıl sağladığını ve öğrencilerde erdemli yaşam bilinci oluşturma hedefinin pedagojik uygulamalara nasıl yansıdığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Zira TYMM’nin "yetkin ve erdemli insan" idealinin hem entelektüel hem de ahlaki boyutta şekillendirmesinde Aristoteles’in teori ile pratiği bütünleştiren yaklaşımıyla uyum içinde bulunmaktadır. Bu açıdan Aristo’nun "orta yol" ahlakı, öğrencilerde ölçülü ve dengeli bir kişilik geliştirmeyi amaçlayan TYMM’nin eğitim felsefesine rehberlik etmektedir. Nihai hedef olan sorumlu, adaletli ve saygılı bireyler yetiştirme ideali ile temaşa etkinliği, TYMM’nin salt bilgi aktarımının ötesine geçerek anlamlı bir hayat görüşü kazandırma amacını yansıtmaktadır. Bu kapsamda TYMM’nin erdem odaklı ve bütüncül pedagojik yaklaşımının Aristoteles’in etik kavramıyla uyumlu olduğu görülmektedir.

🔖

Cite This Article

Arslan, L. (2026). THE VİRTUE-VALUE-ACTİON FRAMEWORK OF TÜRKİYE CENTURY EDUCATİON MODEL İN THE CONTEXT OF ARİSTOTELİAN ETHİCS. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 2. https://doi.org/10.55978/sobiadsbd.1770257

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. Akpınar, B. ve Özer, B. ve Köksalan, B. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modelinin program geliştirme ve felsefi düzlemden analizi. Akev Akademi, 99, 59-73. https://doi.org/10.17753/sosekev.1489135
  2. Aksakal, H. (2012). Japon ve Türk modernleşmesinin karşılaştırılması tarihi üzerine bir değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 27, 83-108.
  3. Aristoteles. (2000). Nikomakhos’a Etik. Saffet Babür (Çev.), İstanbul: Bilge Su Yayıncılık.
  4. Aristoteles. (2010). Metafizik. Ahmet Arslan (Çev.). İstanbul: Sosyal Yayınları.
  5. Aristoteles. (2019). Ruh Üzerine. Ömer Aygün (Çev.), İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
  6. Aristoteles. (2024). Nikomakhos’a Etik. (Çev.: Furkan Akderin), İstanbul: Say Yayıncılık.
  7. Arslan, A. (2022). İlkçağ felsefe tarihi ııı: aristoteles. Bilgi Üniversitesi Yayınları. Ateş, H. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modelinde bahsedilen öğrenci profili ‘yetkin ve erdemli insan’a ulaşmanın yolu. Sosyal Bilimler Dergisi, 71, 13-35. http://dx.doi.org/10.29228/SOBIDER.77101
  8. Balcı, A. (2021). Karşılaştırmalı eğitim sistemleri. Ankara: Pegem Akademi
  9. Bayraktaroğlu, H. C. ve Özcan, Z. (2020). Nikomakhos’a Etik bağlamında Aristoteles’in erdem etiği. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29 (1), 277-296. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1168714
  10. Cevizci, A. (2015). Etik/Ahlak felsefesi. İstanbul: Say Yayınları.
  11. Cihan, M. (2010). John Locke ve eğitim. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (1), 173-178.
  12. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/31980
  13. Çötok, T. (2011). Aristoteles ahlakının kurucu erdemi olarak phronesis (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  14. Dewey, J. (1938). Democracy and education. New York: The Free Press.
  15. Dewey, J. (2024). Introduction: Dewey’s vision in democracy and education. K. Nicholas Tampio (Ed), democracy and education (pp. Xv-lvi) Columbia University Press, https://doi.org/10.7312/dewe21010-003
  16. Doğanay, A. (2918). Bilimsel yönteme giriş. A. Şimşek (Ed.). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemler (ss. 1-129), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  17. Emin, M. N. (2018). Eğitimde yeni yol haritası: 2023 eğitim vizyon belgesi. Seta. https://www.setav.org/egitimde- yeni-yol-haritasi-2023-egitim-vizyon-belgesi/
  18. Erkuş, A. (2006). Sınıf öğretmenleri için ölçme ve değerlendirme: kavramlar ve uygulamalar. Ekinoks.
  19. Gazzâlî. (2010). İhyâ-u Ulûmi’d-Dîn. A. Serdaroğlu (Çev.). İstanbul: Bedir Yayınevi. https://tymm.meb.gov.tr/beceriler/erdem-deger-eylem-cercevesi
  20. Genç, D. (2007). John Locke’un ahlâk anlayışı. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  21. https://tymm.meb.gov.tr/
  22. İşçi M. (2004). Siyasi düşünceler tarihi. İstanbul: Der Yayınları.
  23. Karataş, İ.H. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli hakkında. alanyazın, 5(1), 6-11. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3942615
  24. Kaymakcan, R. (2021). Türkiye’de okul öncesi din ve ahlak eğitimi raporu. EBSAM. https://eski.ebs.org.tr/ebs_files/files/yayinlarimiz2021/Turkiyede_Okul_Oncesi_Din_ve_Ahlak_Egitimi.pdf
  25. Stratejik Araştırmalar Merkezi, Araştırma Dizisi: MART 2021
  26. Kohlberg, L. (1981). The philosophy of moral development. New York: Harper & Row.
  27. Lickona, T. (1991). Educating for character: how our schools can teach respect and responsibility. New York: Bantam.
  28. Lord, C. (1987). Aristotle, history of political philosophy. Leo Strauss, Joseph Cropsey (Ed.) History of Political Philosophy (ss.118-154), Chicago: University of Chicago.
  29. MacIntyre, A. (2001). Ethik’in kısa tarihi. Hakkı Ünler (çev.). İstanbul: Paradigma Yayınları.
  30. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2023). Türkiye Yüzyılı Eğitim Vizyon Belgesi. https://tegm.meb.gov.tr/www/2023- vizyonu/icerik/23
  31. Molacı, M. (2018). Aristoteles’in etik görüşü. Medeniyet ve Toplum, 2(1), 37-57.
  32. Nussbaum, M. C. (2001). The fragility of goodness: Luck and Ethics in Greek tragedy and philosophy. Cambridge: Cambridge University Press.
  33. Özlem, D. (2015). Etik/ahlak felsefesi. İstanbul: Notos Kitap.
  34. Ross, D. (2002). Aristoteles. Ahmet Arslan (Çev.), İstanbul: Kabalcı Yayınları.
  35. Salı, J.B. (2018). Verilerin toplanması. A. Şimşek (Ed.), sosyal bilimlerde araştırma yöntemler (ss. 134-162). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  36. Sözer, M. A. (2019). 2023 Vizyon Belgesinde temel eğitim. Seta. https://www.setav.org/assets/uploads/2019/01/P227.pdf
  37. Şimşek, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  38. T.C. Resmi Gazete. (1973). 14574-2342
  39. T.C. Resmi Gazete. (2001). Teknoloji geliştirme bölgeleri kanunu. Kanun no: 4961, sayı: 24454.
  40. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. 6. Basım, Ankara: Seçkin
  41. Yıldırım, Y. ve Çalışkan, A. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin 21. yüzyıl insan profili açısından değerlendirilmesi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 13 (26), 204-220. https://doi.org/10.55605/ejedus.1548121