Martin Buber'de Varoluş ve Etik: 'Ben-Sen' İlişkisi

Özet

Bu yazı, Martin Buber'de 'Ben-Sen' (I and Thou) ilişkisini analiz eder. Buber'in ben-sen ilişkisi, gerçekliğin doğasını kişisel diyaloğun nasıl tanımlayabileceğini tasvir etmesiyle, bir diyalog felsefesidir. Bu bağlamda, şu sorulara cevap bulunmaya çalışılacaktır: Buber niçin böyle bir formül önermiştir? Önerisi hangi imaları barındırmaktaydı? Buber'in, Descartes'ın ben ya da egosuna ilave ettiği 'sen ve biz' eklentisi bu problemi çözmüş müdür? 'Ben-sen' ilişkisinin etik görünümü nasıldır? Doğal ve doğaüstücü teolojinin ötesinde, bir ahlâk görüşü sunulabilmiş midir? Onun çözümü esasında hümanist bir personalizm midir?

Abstract

This paper analyses the ‘I and Thou’ relationship in Martin Buber’s thought. Martin Buber’s I and Thou presents a philosophy of personal dialogue, in that it describes how personal dialogue can define the nature of reality. Paper is searching that guestions in this context. Why has Buber offered such a formula? Which implications has his suggestion contained? Has the ‘You and We’ addition which to ‘Descartes’ cogito’ solved this problem How is the ethic outlook of the I and Thou relationship? Has this formula (or relationship) offered an ethic vision beyond the natural and supernatural theology? Is this solution a really humanist personalism?