Existence and Ethics in Martin Buber’s Thought: “I-Thou” Relation

Abstract

This paper analyses the ‘I and Thou’ relationship in Martin Buber’s thought. Martin Buber’s I and Thou presents a philosophy of personal dialogue, in that it describes how personal dialogue can define the nature of reality. Paper is searching that guestions in this context. Why has Buber offered such a formula? Which implications has his suggestion contained? Has the ‘You and We’ addition which to ‘Descartes’ cogito’ solved this problem How is the ethic outlook of the I and Thou relationship? Has this formula (or relationship) offered an ethic vision beyond the natural and supernatural theology? Is this solution a really humanist personalism?

Özet

Bu yazı, Martin Buber'de 'Ben-Sen' (I and Thou) ilişkisini analiz eder. Buber'in ben-sen ilişkisi, gerçekliğin doğasını kişisel diyaloğun nasıl tanımlayabileceğini tasvir etmesiyle, bir diyalog felsefesidir. Bu bağlamda, şu sorulara cevap bulunmaya çalışılacaktır: Buber niçin böyle bir formül önermiştir? Önerisi hangi imaları barındırmaktaydı? Buber'in, Descartes'ın ben ya da egosuna ilave ettiği 'sen ve biz' eklentisi bu problemi çözmüş müdür? 'Ben-sen' ilişkisinin etik görünümü nasıldır? Doğal ve doğaüstücü teolojinin ötesinde, bir ahlâk görüşü sunulabilmiş midir? Onun çözümü esasında hümanist bir personalizm midir?