Dergiler / HAYEF Journal of Education / 2010 / Cilt: 7 Sayı: 1

Yapılandırmacı Öğrenme Kuramının Anadili Öğretimi Açısından İşlevselliği

Sayfa
31–48
Yayın Tarihi
2012-03-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HAMZADAYI, E. (2012). Yapılandırmacı Öğrenme Kuramının Anadili Öğretimi Açısından İşlevselliği. HAYEF Journal of Education, Cilt: 7 Sayı: 1, 31–48. https://ajindex.com/articles/992461

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Açıkgöz, K.Ü. (2005). Etkili Öğrenme ve Öğretme (6. baskı). İzmir:
  2. Eğitim Dünyası Yayınları.
  3. Açıkgöz, K.Ü. (2006). Aktif Öğrenme (8. baskı). İzmir:
  4. Biliş Yayınları.
  5. Ataizi, M. (2002). Durumlu Öğrenme. A. Şimşek (Ed.). Sınıfta Demokrasi (s. 146-170). Ankara:
  6. Eğitim Sen Yayınları.
  7. Aydın, H. (2006). Eğitimde Modern ve Post-Modern Modeller. Bilim ve Gelecek Dergisi, (33), 60-69.
  8. Aydın, H. (2007). Felsefi Temelleri Işığında Yapılandırmacılık (1. baskı). Ankara:
  9. Nobel Yayınları.
  10. Bednar, A.K., Cunningham, D., Duffy, T.M., Perry, J.P. (1995). Theory into practice: How do we link? In G.J. Anglin (Ed.). Instructional technology: Past, present and future (s. 100-111).
  11. Englewood, CO: Libraries Unlimited, Inc. Beothel, M. ve Dimock, K.V. (2000). Constructing Knowledge with Technology. Austin, TX: Southwest Educational Development Laboratory. Cooper, P.A. (1993). Paradigm shifts in designed instruction: from behaviorism to cognitivism to constructivism. Educational Technology, 33(5), 12-19.
  12. Çalışkan, H. ve Şimşek, A. (1998). Bilgisayar Destekli Öğretimin Tasarımlanmasında Öğrenme Bağlamı. PAÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, (8), 1-7.
  13. Deryakulu, D. (2001). Yapıcı Öğrenme. A. Şimşek (Ed.). Sınıfta Demokrasi (s. 53-77). Ankara:
  14. Eğitim Sen Yayınları.
  15. Dilidüzgün, S. (2004). İletişim Odaklı Türkçe Derslerinde Çocuk Kitapları (1. baskı). İstanbul:
  16. Morpa Kültür Yayınları.
  17. Driscoll, M.P. (1994). Psychology of Learning for Instruction. Boston, MA: Allyn and Bacon. Duffy, T.M. ve Cunningham, D.J. (1996). Constructivism: Implications for the Design and Delivery of Instruction. In D. H. Jonassen (Ed). Hand Book of Research For Educational Communications and Technology (170-197). New York: Simon & Schuster Macmillan. Ertmer, P. A. ve Newby, T. J. (1993).
  18. Behaviorism, Cognitivism, Constructivism: Comparing Critical Features From an Instructional Design Perspective. Performance Improvement Quarterly, 6 (4), 50-72.
  19. Göktürk, A. (2007). Okuma Uğraşı (1. baskı). İstanbul:
  20. Yapı Kredi Yayınları.
  21. Gür, S.B. (2006). Öğrenci Merkezli Eğitimin Çıkmazları. EskiYeni Dergisi, (3), 34-45.
  22. Johansen, D.H. (1991). Objectivism versus constructivism: Do we need a new philosophical paradigm? Educational Technology Research and Development, 39 (3), 5-14.
  23. Karadeniz, Şirin. (2004). "Bilişsel Esneklik Hiper Metinleri ve Hiper Ortamları", The Turkish Online Journal of Educational Technology. C. 3, s. 2, Makale: 16. Kıran, Z. ve (Eziler) Kıran, A. (2002). Dilbilime Giriş (1. baskı). Ankara:
  24. Seçkin Yayıncılık. Koç, G.