Dergiler / Beykoz Akademi Dergisi / 2026 / Cilt: 11 Sayı: 1

PLAKLARDAN SOKAKLARA MÜZİK VE POLİTİK İLETİŞİM: 1965 SEÇİMİNİN PROPAGANDASINDA YARININ ŞARKISI

MUSIC AND POLITICAL COMMUNICATION FROM VINYLS TO STREETS: YARININ ŞARKISI IN THE PROPAGANDA OF THE 1965 PARLIAMENTARY ELECTION IN TURKEY

Erdinç Kaygusuz(BEYKOZ ÜNİVERSİTESİ, SANAT VE TASARIM FAKÜLTESİ)0000-0002-9581-4458
Sayfa
16–35
Yayın Tarihi
2023-06-21
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Şarkının o dönemdeki kullanımının işçilerin politik özneler olarak kendilerini müzik aracılığıyla kültürel açıdan tanımlamalarında kayda değer rol üstlendiği makalenin ana savunularından biridir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Türkiye’de 1965 yılında düzenlenen milletvekili seçimi öncesinde Türkiye İşçi Partisi’nin (TİP) açık hava ve salon toplantılarında kullandığı ve Erdem Buri’nin besteleyip Tülay German’ın seslendirdiği Yarının Şarkısı örneğini müzikal toplumsallaşma odağında incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yönüyle seçim şarkılarının ya da daha genelde müziğin politik söylemini etki paradigmasında ele alan çalışmalardan ayrılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Şarkının o dönemdeki kullanımının işçilerin politik özneler olarak kendilerini müzik aracılığıyla kültürel açıdan tanımlamalarında kayda değer rol üstlendiği makalenin ana savunularından biridir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:politik iletişim · seçim müziği · Tülay German

Özet

Bu çalışma Türkiye’de 1965 yılında düzenlenen milletvekili seçimi öncesinde Türkiye İşçi Partisi’nin (TİP) açık hava ve salon toplantılarında kullandığı ve Erdem Buri’nin besteleyip Tülay German’ın seslendirdiği Yarının Şarkısı örneğini müzikal toplumsallaşma odağında incelemektedir. Bu kapsamda eserin tarihsel hikâyesi ile bunda rol oynayan belirgin aktörlerin ve olayların keşfedilmesi amaçlanmaktadır. Bir iletişim olayı olarak Yarının Şarkısı olayın nerede ve ne zaman gündeme getirildiği (bağlam), kime, nasıl yöneldiği (kullanım) ve paylaşılanın ne olduğu (içerik) bakımlarımdan ele alınmaktadır. Çalışmanın sorunsalı müziğin deneyimle birlikte düşünülmesi çabasının üzerine geliştirilmiş ve müzikal toplumsallaşma ile toplumsalın deneyimlenmesi arasında anlamlı bir ilişki kurulabileceğinden hareketle düzenlenmiştir. Bu yönüyle seçim şarkılarının ya da daha genelde müziğin politik söylemini etki paradigmasında ele alan çalışmalardan ayrılmaktadır. Şarkının o dönemdeki kullanımının işçilerin politik özneler olarak kendilerini müzik aracılığıyla kültürel açıdan tanımlamalarında kayda değer rol üstlendiği makalenin ana savunularından biridir.

Abstract

This study examines in the context of musical socialization in the case of Yarının Şarkısı, composed by Erdem Buri and performed by Tülay German, used by the Workers' Party of Turkey (TIP) in public meetings before the 1965 parliamentary election in Turkey. The study aims to explore the historical story of the work and the prominent actors and events that play a role in it. As a communication incident, Yarının Şarkısı is analyzed in terms of where and when the incident is brought to occur (context), to whom how it is directed (usage), and what is shared (content). The problem of the study has been developed on the effort to think of music together with experience. It also has been organized on the basis that a meaningful relationship can be established between musical socialization and experiencing the social. Yarının Şarkısı was used as the opening song in public meetings at that time. In this regard, it differs from studies that deal with the political discourse of election songs, or music more generally, in the mainstream paradigm. Thus, one of the article's main arguments is that the song plays a consequential role for workers in culturally defining themselves as political subjects through music.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kaygusuz, E. (2023). PLAKLARDAN SOKAKLARA MÜZİK VE POLİTİK İLETİŞİM: 1965 SEÇİMİNİN PROPAGANDASINDA YARININ ŞARKISI. Beykoz Akademi Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 1, 16–35. https://doi.org/10.14514/beykozad.1236076

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (59)

  1. Akçay, Ş. Ö. (2016). Seçim çalışmalarında müzik kullanımının seçmenlerin oy tercihlerine etkileri. Lehimler, E. & Çelenk, K. (Ed.), 1. Erzurum Ulusal Müzik Bilimleri Sempozyumu Tam Metin Bildiriler Kitabı (s. 845-871). Atatürk Üniversitesi Yayınları
  2. Akçay, Ş. Ö. & Solmacı, C. (2020). Türkiye’de müzik ve politika ilişkisi üzerine yapılmış akademik çalışmaların incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(72), 337-348.
  3. Akşin, S. (2018). Kısa Türkiye tarihi. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
  4. Alkan, M. Ö. (2003). Tarihyazımında ihtmal edilmiş bir kaynak tarihin sesli tanıkları: Plaklar. Toplumsal Tarih, 19(117), 12-19.
  5. Ani, K. J. & Aro, G. C. & Okorie, G. M. (2014). Music as a tool for peaceful political socialization in Nigeria. Mandyeng: Journal of Central Nigeria Studies, 131-142.
  6. Ankersmit, F. R. (1994). History and tropology. University of California Press.
  7. Aristoteles. (2011). Politika. (M. Tunçay, Çev.). Remzi Kitabevi
  8. Aristoteles (2018). Retorik (F. Akderin, Çev.). Say Yayınları.
  9. Atılgan, G. (2015). Sanayi kapitalizminin şafağında. Atılgan G., Saraçoğlu, C., & Uslu, A. (Ed.), Osmanlıdan günümüze Türkiye’de siyasal hayat içinde (s. 501-656). Yordam Kitap.
  10. Atılgan, G. (2021). Sunuş: Türkiye İşçi Partisi’nin radyo konuşmaları: ‘O koyu günlerden yarına ses veren’. Aşut, A. & Atılgan, G. (Haz.), Türkiye İşçi Partisi radyoda: Proletaryanın büyülü kutusu içinde (s. 27-70). Yordam Kitap.
  11. Attali, J. (2005). Gürültüden müziğe: Müziğin ekonomi-politiği üzerine. (G. G. Türkmen Çev.). Ayrıntı Yayınları
  12. Aybar, M. A. (2014). Türkiye İşçi Partisi tarihi. İletişim Yayınları
  13. Beşevli Solmaz, P. (2014). İkinci Dünya Savaşı sonrası Türkiye’de çağdaş müzik politikaları (1945-1990) [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi
  14. Brown, C. (1952). Politics in music. Farsight Press
  15. Çifci, Y. (2016). Ötekinin sesi: İktidar ve müzik ilişkisi bağlamında Kürt müziğinin söylemsel analizi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Sakarya Üniversitesi
  16. Dewey, J. (2021). Deneyim olarak sanat. (N Küçük, Çev.). VakıfBank Kültür Yayınları
  17. Dilmener, N. (2014). Bak bir varmış bir yokmuş: Hafif Türk pop tarihi. İletişim Yayınları
  18. Dunaway, D. K. (2000). ABD’de politik iletişim olarak müzik. (T. İblağ, Çev.). Lull, J. (Ed.). Popüler müzik ve iletişim içinde, (s. 48-70). Çiviyazıları Yayınları
  19. Erdoğan, İ. (2000). Müziğin ve toplumsalın üretimi: Müziğin siyasal ekonomisi, kültürü ve ideolojisi üzerine araştırma gereği. Ve Müzik: Araştırma ve Yorum Dergisi, 6, 8-16.
  20. Eren, O. (2017). Türkiye’de protest müzik alt alanı: Kardeş Türkiler örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
  21. Gadamer, H. G. (2008a). Hakikat ve yöntem: Birinci cilt. Arslan, H. & Yavuzcan, İ. (Çev.). Paradigma Yayıncılık
  22. Gadamer, H. G. (2008b). Philosophical hermeneutics. (D. E. Linge, Trans., Ed.). University of California Press
  23. Gençalp, E. (2018). Türk siyasal yaşamında ana-akım dışı bir siyasal parti ve propaganda örneği: TİP ve 1965 seçimleri. Political Communication in Theory and Practice: Proceeding Book, 211-231.
  24. German, T. (1996). Erdemli yıllar. Bilgi Yayınevi
  25. Girgin, Ö. (2020). Doksanlı yıllarda müzik ve siyaset: Seçim şarkıları üzerine bir araştırma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi
  26. Göksu, O. (2018). 1991 genel seçimlerinde ANAP’ın seçim kampanyasının siyasal kültür ekseninde değerlendirilmesi ve Mesut Yılmaz’ın rolü. Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 1-20.
  27. Hoggart, R. (2022). Okuryazarlığın kullanımları: İşçi sınıfı yaşamının veçheleri. (M. Kirik & L. Ünsaldı, Çev.). Heretik Yayınları.
  28. Kaemmer, J. E. (1993). Music in human life; Anthropological perspectives on music. University of Texas Press
  29. Kaygusuz, E. F. (2021). Sınıf ve iletişim: Türkiye’de sendikaların iletişim deneyimleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
  30. Kaygusuz, E. (2023, April 27-30). John Dewey'in sanat yaklaşımını iletişim perspektifinden müziğe uygulamak. [Konferans bildiri özeti]. 7th International Congress of Eurasian Social Sciences, Bodrum, Muğla, Turkey. https://www.icoess.com/upload/82178359-fea4-469f-875a-2a01e6ceb3ca.pdf
  31. Kızılkaya, R. (2021). Türk siyasal hayatında bir ikna aracı: Seçim müzikleri (1965-1995). Anasay, (16), 151-176.
  32. Kulak, G. (2020, Ekim 4). 'Yarının şarkısı' ve yarınların şarkıcısı: Tülay German. Sol Haber. https://haber.sol.org.tr/haber/yarinin-sarkisi-ve-yarinlarin-sarkicisi-tulay-german-16110
  33. Kumpasoğlu, B, B. (2017). Müziğin pragmatik kullanımı bağlamında Türkiye’de seçim şarkıları: 2014 seçimleri örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
  34. Kutluk, F. (1997). Müzik ve politika. Doruk Yayınevi
  35. Lull, J. (2000). Popüler müzik ve iletişim. (T. İblağ, Çev.). Çiviyazıları Yayınları
  36. Jay, M. (2012). Deneyim şarkıları: Evrensel bir tema üzerine modern çeşitlemeler. (B. E. Aksoy, Çev.). Ayrıntı Yayınları
  37. Martinello, M. & Lafleur, J. M. (2001). Ethnic minorities’ cultural and artistic oractices as forms of political expression: A review of the literatüre and a theoretical discussion on music. Journal of Ethnic and Migration Studies, 1-25.
  38. Meriç, M. (2006). Pop dedik: Türkçe sözlü hafif Batı müziği. İletişim Yayınları
  39. Meriç, M. (2021, Ekim 10). Şarkılı Memleket Takvimi’nden bir yaprak. Gazete Duvar. https://www.gazeteduvar.com.tr/sarkili-memleket-takviminden-bir-yaprak-10-ekim-makale-1538009
  40. Meyer, M. (2017). What is rhetoric? Oxford University Press.
  41. Odabaşı, F. (2006). Dil-kültür bağlamında müzik dili ve bunun sosyal bütünleşmedeki yeri. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 14, 237-158.
  42. Önürmen, O. & Temel, F. (2014). Popülerleşen siyaset, siyasallaşan müzik: 30 Mart 2014 yerel seçim şarkıları üzerine bir çalışma. İletişim ve Diplomasi, Özel sayı, 49-64.
  43. Öztürk, S. (2014). Siyasal ikna ve seçim müzikleri: Türkiye üzerine bir inceleme. İletişim ve Diplomasi, (4), 195-218.
  44. Paçacı, İ. (2019). Müzik ve siyaset: Duygu ve düşüncenin etkileşimsel işbirliği. İnsan&İnsan, 6 (21), 691-712.
  45. Platon. (2005). Devlet. (C. Taşkıran, Çev.). Pan Kitapevi Yayınları
  46. Roman, W. J. (2008). Silence and screams: Nueva Cancion and its impact on political movements in Chile, Argentina and Uruguay, [Unpublished MA Thesis]. Ball State University
  47. Sarıboğa, B. & Akıncı, Ç. (2017). Antik Yunan toplumunda ve felsefesinde müzik ve flüt çalgısı. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 3(6), 17-32.
  48. Strong, T. B. (2010). Music, the passions and political freedom in Rousseau, in Rousseau and freedom, Hoffman, S. & McDonald, C. (Eds.). Cambridge University Press
  49. Suvakoviç, M. (2013). Aesthetics, politics and music in the context of critical theory. New Sound, International Journal of Music, 42, 17-27.
  50. Tagg, P. (2001). Popular music studies: Bridge or barrier?, In Tonini, G. (Ed.), Musica come ponte tra i popoli/Die Musik als Brückezwischen den Völkern (pp. 128-142). Libreria Musicale Italiana
  51. Tanyıldızı, N. (2013). Siyasal iletişimde müzik kullanımı: 2011 genel seçim şarkılarının seçmene etkisi. Selçuk İletişim, 7(2), 97-110.
  52. Thompson, E. P. (2015a). Teorinin sefaleti: Hatalı bir devridaim makinesi. (A. F. Yıldırım, Çev.). Nika Yayınevi.
  53. Thompson, E. P. (2015b). İngiliz işçi sınıfının oluşumu. (U. Kocabaşoğlu, Çev.). Birikim Yayınları.
  54. Turhanlı, H. (1996). Müzik ve muhalefet. Altıkırkbeş.
  55. Turner, G. (2016). İngiliz kültürel çalışmaları. (D. Özçetin & B. Özçetin, Çev.). Heretik Yayınları
  56. Ulubilgin, B. (2018) “Gönüllü müzik olayları”: Kavramsal bir girişim. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(58), 500-506.
  57. Williams, R. (2017). Kültür ve toplum: 1780-1950. (U. Kocabaşoğlu, Çev.). İletişim Yayınları
  58. Wood, E. M. (2016). Kapitalizm demokrasiye karşı. (Ş. Artan, Çev.). Yordam Kitap
  59. Zürcher, E. J (2015). Modernleşen Türkiye’nin tarihi. (Y. Saner, Çev.). İletişim Yayınları