Dergiler / Burdur İlahiyat Dergisi / 2022 / Cilt: 3 Sayı: 1

HAÇLI SEFERLERİNDE AT ÜZERİNE BİR DENEME

Sayfa
15–36
Yayın Tarihi
2022-06-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bundan dolayı da atlar ve sahipleri Haçlı seferlerinin gerçek kimliğini ve çıkar ilişkilerini de gözler önüne sermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1095-1291 yılları arasında devam eden Haçlı seferlerinin ilk safhası, kutsal yüzünden daha çok, menfaat ve çıkar ilişkileri ile gündeme gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ticarî tarafının oldukça fazla olduğu seferler, at konusu üzerinden de kendisini göstermiş, Haçlı-Müslüman ilişkilerinde önemli bir yer tutmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bundan dolayı da atlar ve sahipleri Haçlı seferlerinin gerçek kimliğini ve çıkar ilişkilerini de gözler önüne sermiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslâm Tarihi · Haçlılar · Atlar

Özet

1095-1291 yılları arasında devam eden Haçlı seferlerinin ilk safhası, kutsal yüzünden daha çok, menfaat ve çıkar ilişkileri ile gündeme gelmiştir. Ticarî tarafının oldukça fazla olduğu seferler, at konusu üzerinden de kendisini göstermiş, Haçlı-Müslüman ilişkilerinde önemli bir yer tutmuştur. Bu konu, seferlerin anlaşılmasına da değişik bir bakış tarzı ortaya çıkarmıştır. Bu bakış tarzı, atların satıldığı pazarlardan, at yarışlarının yapıldığı hipodromlara uzanan bir ilişkiler ağı örmüştür. Süvarilerin ve atların öne çıkarıldığı terimler yanında bu konuda yazılıp çizilenler, kadîm Doğu’yu yine merkeze taşımış, Batı’nın bu konudaki fakirliği de bir kez daha su yüzüne çıkmıştır. Hediye edilen atlar ise aynı zamanda Doğu’nun cömertlik ve erdemini göstermiş, Batı’ya doğru başlayan medeniyet akışının da şifrelerini sunmuştur. Atın üzerindeki süvariler ise Haçlı seferlerinin anlaşılmasına önemli bir katkı sağlamış, atının mutlak ölümden kurtardığı liderlerden, düğün eğlencesinde atından düşerek devletini tehlike ve kaos içinde bırakan hükümdarlara kadar pek çok olay da dönemin anlaşılmasını kolaylaştırmıştır. Bundan dolayı da atlar ve sahipleri Haçlı seferlerinin gerçek kimliğini ve çıkar ilişkilerini de gözler önüne sermiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAKUŞ, N. (2022). HAÇLI SEFERLERİNDE AT ÜZERİNE BİR DENEME. Burdur İlahiyat Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 1, 15–36. https://ajindex.com/articles/919648

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abdullah Hurşid. el-Kabailü’l-Arabiye fî Mısır fî’l-Kurunü’s-Selâsetü’l-Ulâ li’l-Hicre. Kahire: el-Heyetü’l- Mısriyyetü’l-Âmme li’l-Kitâb, 1992. Abu’l-Farac, Gregory. Abu’l-Farac Tarihi. çev. Ömer Rıza Doğrul. Ankara: TTK Basımevi, 1950. Aksarâyî, Kerîmüddin. Müsâmeretü’l-Ahbâr. çev. Mürsel Öztürk. Ankara: TTK Yayınları, 2000. Ambroise. The Crusade of Richard Lion-Heart. ed. Austin P. Evans. New York: Columbia University Press, 1941. Anna Komnena. Alexiad Malazgirt’in Sonrası. çev. Bilge Umar. İstanbul: İnkılap Kitabevi, 1996. Anonim, “et-Tezkeretü’l-Hareviyye fi’l-Hıyâlü’l-Harbiyye”. çev. J. Sourdel-Thomine. Bulletin d’etudes Orientales Institut Francais de Damas, 17 (1962), 105-108. Anonim. Itinerarium Peregrinorum et Gesta Regis Ricardi. nşr. William Stubbs. London: Rolls Series, 1864. Anonim. Plutarch's Lives. ed. Artur Hugh Clough. çev. John Dryden. Houston: Barnes & Noble, 2001.
  2. Arık, Remzi Oğuz. Coğrafyadan Vatana. İstanbul: Dergâh Yayınları, 1969.
  3. Asbridge, Thomas. Haçlı Seferleri. çev. Ekin Duru. İstanbul: Say Yayınları, 2014.
  4. Ayalon, David. “Notes on the Furusiyya Exercises and Games in the Mamluk Sultanate”. Scripta Hierosolymitana, 9 (1961), 31-62.
  5. Barthold, V. “Çimkent”. İslam Ansiklopedisi. 3/399. İstanbul: MEB Yayınları, 1993. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ. Ensâbu’l-Eşrâf, thk. Süheyl Zekkâr - Riyâd Ziriklî (Mısır: Dâru’l-Meârif, 1959.
  6. Brand, C. M. Deeds of John and Manuel Comnenus by John Kinnamos. New York: Columbia University Press, 1976.
  7. Brand, C. M., “Byzantines and Saladin, 1185-1192: Opponents of the Third Crusade”. Speculum 37 (1962), 167-181.
  8. Cahen, Claude. “Le Diyar Bakr au Temps des Premiers Urtukides”. Journal Asiatique 277 (1935), 219- 276. Cahen, Claude. Haçlı Seferleri Zamanında Doğu ve Batı. çev. Mustafa Daş. İstanbul: Yeditepe Yayınevi, 2010. Câhiz. Hilâfet Ordusunun Menkıbeleri ve Türklerin Fazîletleri. çev. Ramazan Şeşen. Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, 1967. Cenedî, Muhammed. es-Sülûk fî Tabakâti’l-Ulemâ-i ve’l-Mülûk, (Tabakâtü’l-Cenedî). thk. Muhammed b. Ali b. Huseyn. yy: Mektebetü’l-İrşâd, 1995.
  9. Darkot, Besim. “Göklen”, İslam Ansiklopedisi. 6/809. İstanbul: MEB Yayınları, 1993. Ebû Şâme. er-Ravzateyn fî Ahbâri’d-Devleteyn en-Nûriyye ve’s-Salâhiyye. thk. İbrahim Zeybek. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1418/1997. Ebü’l-Fidâ. el-Muhtasar fî Ahbari’l-Beşer. Kahire: Matbaatu’l-Hüseyniyye el-Mısriyye, trz. Edbury, Peter W. “John of Jaffa (1215–1266)”. Crusades an Ancyclopedia. ed. Alan V. Murray. 692. California: Santa B