Dergiler / SDÜ Tıp Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 27 Sayı: 2

BİR TIP FAKÜLTESİ 4-5-6. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN HASTA-HEKİM İLİŞKİSİNDE HASTA MERKEZLİLİĞE YÖNELİK TUTUMLARI VE İLİŞKİLİ FAKTÖRLER

Sayfa
200–208
Yayın Tarihi
2020-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular Araştırma grubunun yaş ortalaması 22,8±1,6 (en az 20, en çok 49) yıl, Empati Ölçeği-Kısa form ortalama puanı 22,2 (±8,3)’tü.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç Bu araştırmada Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi 4-5-6.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sınıf öğrencilerinin hasta-hekim ilişkisinde hasta merkezliliğe yönelik tutumlarının ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular Araştırma grubunun yaş ortalaması 22,8±1,6 (en az 20, en çok 49) yıl, Empati Ölçeği-Kısa form ortalama puanı 22,2 (±8,3)’tü.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Süleyman Demirel Üniversitesi · Tıp Fakültesi öğrencileri · Hasta merkezli yaklaşım

Özet

Amaç Bu araştırmada Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi 4-5-6. Sınıf öğrencilerinin hasta-hekim ilişkisinde hasta merkezliliğe yönelik tutumlarının ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Örneklem seçilmeden tüm 4-5-6. sınıf öğrencileri çalışma kapsamına alınmış, 662 öğrenciye (%88,6) ulaşılmıştır. Verilerin toplanmasında Hasta Hekim Yönelim Ölçeği (PPOS-TR14) ve Empati Ölçeği (EÖ)’den faydalanılmıştır. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı istatistikler, basit doğrusal regresyon analizi ve linear regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular Araştırma grubunun yaş ortalaması 22,8±1,6 (en az 20, en çok 49) yıl, Empati Ölçeği-Kısa form ortalama puanı 22,2 (±8,3)’tü. Araştırma grubunun PPOS-TR14 bakım alt ölçeği ortalama puanı 25,4 (±5,9), PPOS-TR14 paylaşım alt ölçeği ortalama puanı 25,2 (±5,7) ve PPOS-TR14 toplam ortalama puanı 50,6 (±7,9)’du. Sonuç Sahip olunan bazı özelliklerin (cinsiyet, ailenin sosyoekonomik durumu, sınıf, dini inanç ile ilişki, hekim akrabaya sahip olma, uzayan çalışma saatleri, anamneze ayrılan zaman, kendini toplumda ayrıcalıklı görme, EÖ-Kısa form puanı) öğrencilerde hasta merkezlilik üzerinde etkili olduğu saptandı. Hasta merkezliliğin sağlık çıktıları üzerindeki olumlu etkileri göz önünde bulundurularak, lisans eğitimi süresince hasta merkezli yaklaşımın benimsenmesine engel olan faktörler yapılacak çalışmalar ile sorgulanmaya devam edilmelidir. Tıp Fakültesi yöneticileri ve Tıp Eğitimi Anabilim Dalları ile birlikte mezuniyet öncesi eğitimde öğrencilere daha fazla hasta merkezli tutum kazandırılması yönünde planlamalar yapılmalıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖNAL, Ö., TAMAM, İ., EROĞLU, H. N. (2020). BİR TIP FAKÜLTESİ 4-5-6. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN HASTA-HEKİM İLİŞKİSİNDE HASTA MERKEZLİLİĞE YÖNELİK TUTUMLARI VE İLİŞKİLİ FAKTÖRLER. SDÜ Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 27 Sayı: 2, 200–208. https://ajindex.com/articles/912266

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Kaynaklar1. Samancı U. Uluslararası sağlık tüzüğü (2005) ve hukukî niteliği. D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi. 2014;16(2):113-169.2. World Health Organization: WHO[İnternet]. 2019[son güncelleme 2019; 30 haziran 2019 tarihinde erişildi]. Erişim adresi: https://www.who.int/about/who-we-are/constitution3.
  2. Hulka BS, Kupper LL, Cassel JC, Thompson SJ. A method for measuring physician's awareness of patients' concerns. HSMHA health reports. 1971;86(8):741-751.4. Ley P, Whitworth MA, Skilbeck CE, Woodward R, Pinsent RJ, Pike LA et al. Improving doctor-patient communication in general practice. The Journal of the Royal College of General Practitioners. 1976;26(171):720-724.5. Simpson M, Buckman R, Stewart M, Maguire P, Lipkin M, Novack D et al. Doctor-patient communication: the Toronto consensus statement. British Medical Journal. 1991;303(6814):1385-1387.6. Atıcı E. Hasta-hekim ilişkisi kavramı. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2007;33(1):45-50.7. Hardoff D, Schonmann S. Training physicians in communication skills with adolescents using teenage actors as simulated patients. Medical Education. 2001;35(3):206-210.8. Starfield B, Wray C, Hess K, Gross R, Birk PS, D'Lugoff BC. The influence of patient-practitioner agreement on outcome of care. American Journal of Public Health. 1981;71(2):127-131.9. Maguire P, Pitceathly C. Key communication skills and how to acquire them. British Medical Journal. 2002;325(7366):697-700.10. Ong LML, De Haes JCJM, Hoos AM, Lammes FB. Doctor-patient communication: a review of the literature. Social Science Medicine. 1995;40(7):903-918.11. Hall JA, Roter DL, Katz NR. Meta-analysis of correlates of provider behavior in medical encounters. Medical Care. 1988;26(7):657-675.12. Hudon C, Fortin M, Haggerty JL, Lambert M, Poitras ME. Measuring patients’ perceptions of patient-centered care: a systematic review of tools for family medicine. The Annals of Family Medicine. 2011;9(2):155-164.13. Makoul G, Schofield T. Communication teaching and assessment in medical education: an international consensus statement. Patient education and Counseling. 1999;37(2):191-195.14. Lázaro J. Doctors' status: changes in the past millennium. The Lancet. 1999;354:17.15. Kılıç M, Avdal EÜ. Güncel tıp etiğinin felsefi temelleri üzerine bir deneme. Kaygı/Uludağ Üniversitesi Felsefe Dergisi. 2011;(17):175-184.16. Oğuz NY. Klinik uygulamada hekim-hasta ilişkisi. Türkiye Klinikleri J Med Ethics. 1995;3(2):59-65.17. Balint E. The possibilities of patient-cent