Dergiler / Medya ve Din Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 2 Sayı: 1

Türkiye’de Medya ve Din Araştırmalarını Yeniden Düşünmek: Eksiklikler Nasıl Doldurulabilir?

Rethinking Media and Religion Studies in Turkey: How to Fill in Gaps?

Sayfa
53–69
Yayın Tarihi
2019-06-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulgularına göre, Türkiye’de medya ve din alanında yapılan çalışmalar büyük çoğunlukla İslam’a ilişkindir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de medya ve din araştırmalarına yönelik çalışmalar özellikle 2000’li yıllarda görünür olmaya başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ardından ise din olgusu kendisine internet ve sosyal medyada da yer bulmuş ve farklı çalışma alanları açılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulgularına göre, Türkiye’de medya ve din alanında yapılan çalışmalar büyük çoğunlukla İslam’a ilişkindir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Medya ve Din · Medya ve Din Araştırmaları · Çeşitlilik

Özet

Türkiye’de medya ve din araştırmalarına yönelik çalışmalar özellikle 2000’li yıllarda görünür olmaya başlamıştır. Televizyon programlarında popüler olarak temsil edilmeye başlanan din, akademik çalışmaların konusu olmuştur. Ardından ise din olgusu kendisine internet ve sosyal medyada da yer bulmuş ve farklı çalışma alanları açılmıştır. Bu çalışma, Türkiye’de medya ve din araştırmalarının gelişimini incelemektedir. Araştırmaların kısmen gecikmeli olarak başlamasının nedenleri çalışmanın içinde sorgulanmıştır. Çalışmada, Türkiye’de medya ve din alanında yapılmış çalışmalar konularına göre değerlendirilmiştir. Bu akademik alanın gelişimi için bazı önerilerde bulunulmaya çalışmaktadır. Çalışmanın bulgularına göre, Türkiye’de medya ve din alanında yapılan çalışmalar büyük çoğunlukla İslam’a ilişkindir. Türkiye’de yer alan diğer mezhep ve dinlere yapılan çalışmalarda pek yer verilmediği tespit edilmiştir. Bu eksikliğin giderilmesi yönünde yapılacak çalışmaların çeşitliliği arttırması için önemli olacağı düşünülmektedir. Konularda yaşanacak olan çeşitlilik araştırmacılardaki çeşitliliği de arttıracaktır. Diğer yandan medya ve din alanındaki araştırmacıların birlikte çalışmalar yürütmesinin alanın gelişimi için gerekli olduğu savunulmaktadır. Periyodik toplantılarla ve bilimsel etkinliklerle araştırmacıların bir araya gelebilmesi sağlanmalıdır. Akademik çalışmalarda tespit edilen sorunların çözümleri için de gerekli adımların atılmasının önemli olduğu düşünülmektedir.

Abstract

In Turkey, studies about media and religion began to publish in especially 2000’s. The religion which started to gain popularity in TV programs became a subject for academic studies. Then the phenomenon of religion has had coverage on the internet and social media and different scientific study fields have opened. This study has examined media and religion researches in Turkey. In Turkey, this research field began partially late. Causes of the latency have been questioned in this article. In this study, the researches about media and religion in Turkey have evaluated by subject. Some advice has been made for the development of this academic field. According to the findings, the studies about media and religion in Turkey are mostly related to Islam. Most of the researches do not include sects and religions which represented in Turkey except Islam. Research should be done to eliminate this deficiency. These researches are thought to be important for increasing diversity. Diversity in researches will increase the diversity of researchers. On the other hand, it is argued that it is necessary for the researchers in the field of media and religion to study together for the development of the field. It should be provided that researchers can meet with periodical meetings and scientific activities. Necessary actions should be taken to solve the problems identified in academic studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞENER, N. K. (2019). Türkiye’de Medya ve Din Araştırmalarını Yeniden Düşünmek: Eksiklikler Nasıl Doldurulabilir?. Medya ve Din Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 1, 53–69. https://ajindex.com/articles/910238

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Akkaya, Ü. H. (2018). Kültür endüstrisi, popüler kültür ve yabancılaşma bağlamında medya din ilişkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(59), 590-606. DOI: 0.17719/jisr.2018.2665 Altındağ, K. (2016). Türkiye medyasında Yahudi temsili: Struma gemisi olayı örneği. İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Altıparmak, K. ve Akdeniz, Y. (2017). Barış için akademisyenler: Olağanüstü zamanlarda akademiyi savunmak. İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Arslan, A. (2011). Türkiye’de üniversite ve siyaset. İstanbul:
  4. Paraf Yayınları.
  5. Arslan, M. (2016). Kitle iletişim araçları, medya ve din ilişkisi üzerine. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 5-26.
  6. Ateş, T. (2007). Üniversitelerimiz ve demokrasi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  7. Bahadır, A. (2005). Çocukluk dönemi din ve değer yapılanmasında TV yayınlarının olumsuz etkileri ve çözüm önerileri. Çocuk Sorunları ve İslam Sempozyumu, 548-606.
  8. Bilgin, V. (2003). Popüler kültür ve din: Dindarlığın değişen yüzü. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 12(1), 193-214.
  9. Bora, A. ve Özçetin, B. (2016).
  10. Tema editörlerinden, Moment Dergi, 3(1). i-iv. Boratav, K. (19 Şubat 2017). Üniversite tasfiyeleri: Geçmişten bugüne, Erişim adresi: https://www.birgun.net/haber-detay/universite-tasfiyeleri-gecmisten-bugune-147393.html, Erişim tarihi: 21.04.2019.
  11. Bourse, M., Yücel, H. (2012). İletişim bilimlerinin serüveni. İstanbul:
  12. Ayrıntı Yayınları.
  13. Buddenbaum, J. M. (2002). Social science and the study of media and religion: Going forward by looking backward. Journal of Media and Religion, 1(1), 13-24, DOI: 10.1207/S15328415JMR0101_3 Burke, P. (2018). Bilgi tarihi nedir? (T. Sivrikaya, Çev). İstanbul:
  14. Islık Yayınları.
  15. Buruma, I. ve Margalit, A. (2009). Garbiyatçılık. (G. Turan, Çev). İstanbul:
  16. Yapı Kredi Yayınları.
  17. Cankaya, Ö. (2003). Bir kitle iletişim kurumunun tarihi: TRT 1927-2000. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  18. Center for Media, Religion and Culture. (ty.). About us. Erişim adresi: https://www.colorado.edu/cmrc/about-us, Erişim tarihi: 20.04.2019
  19. Çağlar, B. (2017). Alternatif medya ve ana akıma karşı yayıncılık, II. Uluslararası İletişim Bilimi ve Medya Araştırmaları Kongresi, İstanbul.
  20. Çakır, R. (2014). Ayet ve slogan. İstanbul:
  21. Metis Yayınları.
  22. Çamdereli, M. (2013). Reklamın görme dediği. İstanbul:
  23. Avrupa Yakası Yayıncılık. Çamdereli, M. (2018). Din ekranda nasıl durur?. İstanbul:
  24. Ketebe Yayınları.
  25. Çamdereli, M., Önay Doğan, B. ve Kocabay Şener, N. (