Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD) / 2010 / Cilt: 12 Sayı: 12

Osmanlı Kültüründe Kadın Süs Malzemelerinin Edebiyata Yansımaları

Sayfa
89–126
Yayın Tarihi
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Güzel giysiler, mücevher ve aksesuarlarla birlikte çeşitlisüs (makyaj ve kozmetik) malzemeleri kadın güzelliğine güzellik katanunsurlardır.Esas gayesi güzellik olan bütün güzel sanatlar gibi divan edebiyatında dagüzelliğe son derece önem verilmiş, insan güzelliği idealize edilerek anlatılmıştır.Bu çalışmada divan şiirinin başta gazeller ve aşk mesnevileri olmak üzere farklınazım şekilleriyle yazılmış manzumelerinde geçen, kadınların makyaj vekozmetik malzemeleri ile ilgili örneklerle, bu malzemelerin özellikleri, hangiamaçlarla ve ne şekilde kullanıldıklarına ilişkin bilgiler değerlendirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanın güzel olana ilgisi dolayısıyla hemen her çağda o çağın estetikanlayışına uygun olarak güzel olmak, güzel görünmek önemli olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Erkeğegöre güzel görünmeye daha çok önem veren kadın cinsi, güzelleşmek için çeşitliyollara başvurmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Güzel giysiler, mücevher ve aksesuarlarla birlikte çeşitlisüs (makyaj ve kozmetik) malzemeleri kadın güzelliğine güzellik katanunsurlardır.Esas gayesi güzellik olan bütün güzel sanatlar gibi divan edebiyatında dagüzelliğe son derece önem verilmiş, insan güzelliği idealize edilerek anlatılmıştır.Bu çalışmada divan şiirinin başta gazeller ve aşk mesnevileri olmak üzere farklınazım şekilleriyle yazılmış manzumelerinde geçen, kadınların makyaj vekozmetik malzemeleri ile ilgili örneklerle, bu malzemelerin özellikleri, hangiamaçlarla ve ne şekilde kullanıldıklarına ilişkin bilgiler değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Divan şiiri · kadın · güzellik

Özet

İnsanın güzel olana ilgisi dolayısıyla hemen her çağda o çağın estetikanlayışına uygun olarak güzel olmak, güzel görünmek önemli olmuştur. Erkeğegöre güzel görünmeye daha çok önem veren kadın cinsi, güzelleşmek için çeşitliyollara başvurmuştur. Güzel giysiler, mücevher ve aksesuarlarla birlikte çeşitlisüs (makyaj ve kozmetik) malzemeleri kadın güzelliğine güzellik katanunsurlardır.Esas gayesi güzellik olan bütün güzel sanatlar gibi divan edebiyatında dagüzelliğe son derece önem verilmiş, insan güzelliği idealize edilerek anlatılmıştır.Bu çalışmada divan şiirinin başta gazeller ve aşk mesnevileri olmak üzere farklınazım şekilleriyle yazılmış manzumelerinde geçen, kadınların makyaj vekozmetik malzemeleri ile ilgili örneklerle, bu malzemelerin özellikleri, hangiamaçlarla ve ne şekilde kullanıldıklarına ilişkin bilgiler değerlendirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAKOYUN, Ü. Ç. (2010). Osmanlı Kültüründe Kadın Süs Malzemelerinin Edebiyata Yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), Cilt: 12 Sayı: 12, 89–126. https://ajindex.com/articles/906551

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. Aktaş, H. (2006). Abdurrahman Gubârî-Yûsuf u Züleyhâ (İnceleme- Metin). Yüksek Lisans Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
  2. Akün, Ö. F. (1994). Divan Edebiyatı. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (c.9, 389-427).
  3. İstanbul.
  4. Akyüz, K., Beken, S., Yüksel, S. ve Cunbur, M. (1958). Fuzuli-Türkçe Divan. Ankara:
  5. İş Bankası Yayınları.
  6. Arslan, M. ve Aksoyak, İ. H. (1994). Haşmet Külliyatı. Sivas: Dilek Matbaası. Avşar, Z. (tarihsiz). Revânî Divanı. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr (02.12.2009).
  7. Ayan, H. (1981). Fuzûlî-Leylâ vü Mecnûn. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  8. Ayan, H. (2002). Nesimi: Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri ve Türkçe Divanının Tenkidli Metni. II, Ankara:
  9. TDK Yayınları.
  10. Ayan Birol, İ. (1989). Altın Varak. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (c.2, 541.), İstanbul.
  11. Aydemir, Y. (2000). Behişti Divanı. Ankara:
  12. MEB Yayınları.
  13. Boztepe, H. N. (1338-40). Nedim Divan. İstanbul: İkdam Matbaası. Büyük Türk Sözlüğü (tarihsiz). İstanbul:
  14. Hayat Yayınları.
  15. Çavuşoğlu, M. (1979). Amrî-Divan. İstanbul: İÜ Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  16. Çavuşoğlu, M. ve Tanyeri, M. A. (1987). Zati Divanı (Edisyon Kritik ve Transkripsiyon)-Gazeller Kısmı III. İstanbul: İÜ Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  17. Demirel, M. (2004). Kemâl Paşa-zâde (Şemse’d-dîn Ahmed bin Süleymân) Yûsuf u Zelîhâ [Süleymaniye, Lala İsmail Efendi 621] Transcription and Facsimil. Harvard: The Department of Near Eastern Languages and Civilizatons Harvard University. Devellioğlu, F. (1993). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara:
  18. Aydın Kitabevi Yayınları.
  19. Dilçin, C. (Yay. Haz.). (1983). Yeni Tarama Sözlüğü. Ankara:
  20. TDK Yayınları.
  21. Doğan, M. N. (1997). Lâle Devri Şairi Şeyhülislâm Es’ad ve Divanı. İstanbul:
  22. MEB Yayınları.
  23. Erdem, S. (1991). Amber. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (c. 3, ss.7-8).
  24. İstanbul.
  25. Erünsal, İ. E. (1983). The Life and Works of Tâcî-zâde Ca’fer Çelebi with a Critical Edition of His Divan. İstanbul: İÜ Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  26. Esiner Özen, M. (1998). Türk Cilt Sanatı. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  27. Gürer, A. (1993). Şeyh Gâlib Dîvânı (İnceleme-Metin). Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi,
  28. Ankara.
  29. Gürer, A. (1997). Dîvân Edebiyatında Sürme ve Nâ’ilî’nin Bir Gazeli. Türkoloji Dergisi, XII (1), 119-126.
  30. Haim, S. (1975). The One Volume Persian English Dictionary. Téhéran: Librairie-İmprimerie Béroukhim. İpekten, H. (1970). Nâ’ilî-i Kadîm Divânı. İstanbul:
  31. Milli Eğitim Basımevi. Kavruk, H. (2001). Şeyhülislâm Yahyâ Divanı. Ankara: MEB Yayınları. Kaya