Dergiler / International Journal of Public Finance / 2022 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Türkiye’de Bütçe Esneklik Araçlarının Sınıflandırılması ve Esneklik Uygulamalarının Değerlendirilmesi

Classification of Budget Flexibility Instruments and Evaluation of Flexibility Practices in Turkey

Sayfa
273–304
Yayın Tarihi
2022-12-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonucunda esnekliğin, özellikle harcama unsurları açısından, mevzuatla çizilmiş sınırların dışına çıkılarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bütçe esnekliği, öngörülmemiş durumlara karşı bütçeyi uyarlama konusunda tanınan manevra alanını ifade eder.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buradan hareketle bu çalışma, Türkiye'de merkezi yönetim bütçesine esneklik sağlayan mevcut araçları harcama, gelir ve borçlanma unsurları açısından sınıflandırmayı ve bu araçların 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren nasıl kullanıldığını incelemeyi amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonucunda esnekliğin, özellikle harcama unsurları açısından, mevzuatla çizilmiş sınırların dışına çıkılarak kullanıldığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2005 Verileri
⚙️Değişkenler:Bütçe esnekliği · Merkezi Yönetim Bütçesi · 5018 sayılı KMYKK

Özet

Bütçe esnekliği, öngörülmemiş durumlara karşı bütçeyi uyarlama konusunda tanınan manevra alanını ifade eder. Akademik yazına ve mali mevzuata göre bütçeler belli bir derecede esnek olmalıdır. Ancak bu esnekliğin hangi araçlarla sağlandığına ve bu araçların nasıl kullanıldığına dair üretilen bilgilerde kategorik bir yaklaşım olduğunu söylemek zordur. Buradan hareketle bu çalışma, Türkiye'de merkezi yönetim bütçesine esneklik sağlayan mevcut araçları harcama, gelir ve borçlanma unsurları açısından sınıflandırmayı ve bu araçların 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren nasıl kullanıldığını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda mali mevzuat taranarak farklı araç ve düzenlemeler aracılığıyla bütçeye tanınan esnekliğin sınırları ortaya konulmuş ve 2005 yılı sonrası veriler üzerinden esnekliğin nasıl kullanıldığı incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda esnekliğin, özellikle harcama unsurları açısından, mevzuatla çizilmiş sınırların dışına çıkılarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Çalışmanın, dağınık görünümdeki esneklik araçlarını sınıflandırarak bütçe yazınına katkı sağlaması ve bütçe uygulamasına ilişkin tartışmaların bu sınıflandırma aracılığıyla gerçekleştirilmesini sağlaması beklenmektedir.

Abstract

Budget flexibility refers to the room for maneuver in the budget to respond to unforeseen events in the fiscal year. According to the literature and financial legislation, budgets should be flexible to a certain extent. However, it is difficult to say that there is a categorical approach used in the information that is produced about which instruments ensure this flexibility, and how these instruments are used. From this point of view, this study aims to classify the instruments that provide flexibility to Türkiye’s central government budget in terms of expenditure, income, and borrowing, and to examine how these instruments have been used since the date the Public Financial Management and Control Law No. 5018 came into force. In this direction, the limits of the budget flexibility provided via different instruments, and legal arrangements were revealed by reviewing the financial legislation, and how flexibility has been used was examined through the data from onwards 2005. Results show that budget flexibility, especially in terms of expenditures, has been used beyond the limits set by the legislation. This study is expected to contribute to the budget literature by classifying the disorganized flexibility instruments and enable discussions to be made on budget execution through this classification.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, G. S., GÜÇLÜ, S. Y., AKDENİZ, D. (2022). Türkiye’de Bütçe Esneklik Araçlarının Sınıflandırılması ve Esneklik Uygulamalarının Değerlendirilmesi. International Journal of Public Finance, Cilt: 7 - Sayı: 2, 273–304. https://ajindex.com/articles/868750

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Akyüz, Y. (1985). Türkiye’de Mali Sistem Aracılığıyla Kaynak Aktarımı: 1980 Öncesi ve Sonrası. Bırakınız Yapsınlar Bırakınız Geçsinler Türkiye Ekonomisi 1980- 1985
  2. Basım. Bilgi Yayınevi. Alesina, A. & Perotti, P. (1996). “Fiscal Discipline and the Budget Process”. The American Economic Review, 86(2), 401-407. Anessi-Pessina, E., Sicilia, M. & Steccolini, I. (2013). “Rebudgeting: Scope, triggers, players, Budgetary Research Review (BRR)”. Buget Finante, 5(1), 15-29. Bayramoğlu Özuğurlu, S. (2009). Bağımsız Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar. Kamu Yönetimi: Yapı İşleyiş Reform. (Ed. B. Övgün). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayın No: 5. Biraschi, P. (2008). “Searching for the optimal EMU fiscal rule:an ex-post analysis of the SGP reform proposals”. Working Papers wp2008-7, Department of the Treasury, Ministry of the Economy and of Finance. Bowen, T. R., Chen, Y., Eraslan, H. & Zápal, J. (2017). “Efficiency of flexible budgetary institutions”. Journal of Economic Theory, Elsevier, 167(C), 148-176. Buchanan J.M. (1991). Constitutional Economics. The World of Economics (Ed. Eatwell J., Milgate M., Newman P.), The New Palgrave. London: Palgrave Macmillan. Burnham, P. (2003). “Küreselleşme, Apolitikleştirme ve ‘Modern' Ekonomi Yönetimi”. Praksis, Sayı 9, 163-182. Buschor, E. (2013). “Performance Management in the public sector: Past, current and future trends”. Tékhne, 11 (1), 4-9, ISSN 1645-9911. Coşkun, A. & Karabeyli, L. (2009). Sayıştay Denetimi Bağlamında Hesap Verme Sorumluluğu. Uluslararası Sempozyum Bütçe Sürecinde Parlamentonun Değişen Rolü, Ankara: TBMM Basımevi. Çağan, N. (1980). “Demokratik Sosyal Hukuk Devletinde Vergilendirme”. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 37(1), 129-151. Deniz, N. (2019). “Bütçe Kurallarının Varlığı Kapsamında Bütçe Esnekliğinin Değerlendirilmesi”. Yüksek Lisans Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa. Di Francesco, M. & Alford, J. (2016). Balancing Control and Flexibility in Public Budgeting: A New Role for Rule Variability. Basingstoke: Palgrave Macmillan, ISBN: 9811003408 Dikmen, A.A. (2013). Makine, İş, Kapitalizm ve İnsan
  3. Baskı. Pratika Kitap. Dougherty, M. J., Klase, K. A. & Song, S.G. (2003). “Managerial Necessity and the Art of Creating Surpluses: The Budget-Execution Process in West Virginia Cities”. Public Administration Review, 63(4), 484–497. Echeverry, J., Bonilla, J. & Moya, A. (2006). “Institutional Rigiditie