Dergiler / İDEALKENT / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 37

Dezavantajlı Gruplar Açısından Kentsel Yaşam Kalitesinin Değerlendirilmesi

Evaluation of Urban Quality Regarding Disadvantaged Groups

Sayfa
2129–2151
Yayın Tarihi
2022-11-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak bu etkenler dezavantajlı grupların toplumsal hayata aktif katılımın ve uyumun aynı zamanda sağlıklarının temel anahtarları kabul edilebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sağlıklı bir çevrenin başarılı bir şekilde oluşturulabilmesindeki en temel gösterge, kentte yaşayan tüm bireylerin özellikle dezavantajlı olarak nitelendirebileceğimiz, mobilitesi kısıtlı ve çevreye bağımlı olan yaşlılar, çocuklar, hamileler, özürlüler, bebek arabası ve yük taşıyanların kamusal alanlara ve hizmetlere erişebilmesi aynı zamanda eşit kullanım hakkına sahip olabilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kentsel Çevre Kalitesi ve Konfor (K1) bağlamında bireylerin kentsel çevreye adapte olmalarının kolaylaştırılması için hareketliliklerinin desteklendiği, topoğrafya ile uyumlu, güvenli, gündelik ihtiyaçlarının yürüme mesafesinde karşılandığı, kullanışlı konut tasarımına sahip bir çevrenin sunulması gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak bu etkenler dezavantajlı grupların toplumsal hayata aktif katılımın ve uyumun aynı zamanda sağlıklarının temel anahtarları kabul edilebilir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kentsel yaşam kalitesi · toplum sağlığı · erişilebilirlik

Özet

Sağlıklı bir çevrenin başarılı bir şekilde oluşturulabilmesindeki en temel gösterge, kentte yaşayan tüm bireylerin özellikle dezavantajlı olarak nitelendirebileceğimiz, mobilitesi kısıtlı ve çevreye bağımlı olan yaşlılar, çocuklar, hamileler, özürlüler, bebek arabası ve yük taşıyanların kamusal alanlara ve hizmetlere erişebilmesi aynı zamanda eşit kullanım hakkına sahip olabilmesidir. Bu çalışmada dezavantajlı grupların kentsel çevre ile ilişkisi üç temel başlıkta toplanmıştır. Kentsel Çevre Kalitesi ve Konfor (K1) bağlamında bireylerin kentsel çevreye adapte olmalarının kolaylaştırılması için hareketliliklerinin desteklendiği, topoğrafya ile uyumlu, güvenli, gündelik ihtiyaçlarının yürüme mesafesinde karşılandığı, kullanışlı konut tasarımına sahip bir çevrenin sunulması gerekmektedir. Kamu Ulaşımı ve Erişimi (K2) çerçevesinde her tip kamusal alana erişilebilirliği uygun fiyatlı, kolay kullanılabilen, güvenli ve farklı seçenekler sunan kamu ulaşım türleri ile sağlanmalıdır. Komşuluk ve Sosyal ilişkiler (K3) ise bireylerin topluma ve toplumsal aktivitelere katılımın teşvik edildiği, kendilerini toplumun bir parçası olarak görebildikleri kentsel çevre de yaşamaları ile mümkündür. Sonuç olarak bu etkenler dezavantajlı grupların toplumsal hayata aktif katılımın ve uyumun aynı zamanda sağlıklarının temel anahtarları kabul edilebilir.

Abstract

The key indicator for the successful design of a healthy environment is that individuals living in the city can access public spaces and services, especially the disadvantaged, the elderly, children, pregnant women, disabled, baby carriages. In this study, the relationship of disadvantaged groups with the urban environment is grouped under three main headings. In the context of Urban Environment Quality and Comfort, in order to facilitate the adaptation of individuals to the urban environment, it is necessary to provide an environment with a convenient housing design, where their mobility is supported, compatible with the topography, safe, daily needs are met within walking distance. Within the framework of Public Transportation and Access, accessibility to all types of public spaces should be ensured by public transportation that are affordable, easy to use, safe and multiple options. Neighborhood and Social Relations, on the other hand, are possible if individuals live in an urban environment where participation in society and social activities is encouraged, and where they can see themselves as a part of the society. As a result, these factors can be accepted as the main keys to the active participation and integration of disadvantaged groups in social life.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜRKOĞLU, H., BAYAR, R. (2022). Dezavantajlı Gruplar Açısından Kentsel Yaşam Kalitesinin Değerlendirilmesi. İDEALKENT, Cilt: 13 - Sayı: 37, 2129–2151. https://ajindex.com/articles/860218

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aguiar, B. ve Macário, R. (2017). The need for an Elderly centred mobility policy. Transportation research procedia, 25, 4355-4369.
  2. Ambrey, C. ve Fleming, C. (2014). Public greenspace and life satisfaction in urban Australia. Urban Studies, 51(6), 1290-1321.
  3. Antonucci, T. C., Ajrouch, K. J. ve Birditt, K. (2006). Social relations in the third age: Assessing strengths and challenges using the convoy model. Annual review of gerontology and geriatrics, 26(1), 193-209.
  4. Astell-Burt, T., Feng, X. ve Kolt, G. S. (2013). Mental health benefits of neighbourhood green space are stronger among physically active adults in middle-to-older age: evidence from 260,061 Australians. Preventive medicine, 57(5), 601-606.
  5. Balfour, J. L. ve Kaplan, G. A. (2002). Neighborhood environment and loss of physical function in older adults: evidence from the Alameda County Study. American journal of epidemiology, 155(6), 507-515.
  6. Banister, D. ve Bowling, A. (2004). Quality of life for the elderly: the transport dimension. Transport policy, 11(2), 105-115.
  7. Bahrainy, H. ve Khosravi, H. (2013). The impact of urban design features and qualities on walkability and health in under-construction environments: the case of Hashtgerd New Town in Iran. Cities, 31, 17-28.
  8. Bayar, R. ve Türkoğlu, H. (2021). The relationship between living environment and daily life routines of older adults. A/Z ITU J. Fac. Archit, 18, 29-43.
  9. Beard, J., Biggs, S., Bloom, D. E., Fried, L. P., Hogan, P. R., Kalache, A. ve Olshansky, S. J. (2012). Global population ageing: peril or promise? (No. 8912). Program on the Global Demography of Aging. Berkman, L. F. ve Glass, T. (2000). Social integration, social networks, social support, and health. Social epidemiology, 1(6), 137-173.
  10. Broome, K., Worrall, L., Fleming, J. ve Boldy, D. (2012). Evaluation of flexible route bus transport for older people. Transport Policy, 21, 85-91.
  11. Bukov, A., Maas, I. ve Lampert, T. (2002). Social participation in very old age: cross-sectional and longitudinal findings from BASE. The Journals of Gerontology Series B: Psychological Sciences and Social Sciences, 57(6), P510-P517. Burns, V. F., Lavoie, J. P. ve Rose, D. (2012). Revisiting the role of neighbourhood change in social exclusion and inclusion of older people. Journal of aging research, 2012.
  12. Cao, X., Mokhtarian, P. L. ve Handy, S. L. (2010). Neighborhood design and the accessibility of the elderly: an empirical analysis in Northern California. International Journal of Sustainable Transp