Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, “Kadınlar Pazarı” adının gündelik dilde güçlü biçimde sürdüğünü göstermiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Konya’daki Kadınlar Pazarı’nın (resmî adıyla Melike Hatun Çarşısı) gündelik adlandırma, kullanım, duyusal deneyim ve dönüşüm beklentileri üzerinden kentsel bellekteki yerini incelemektedir. Kesitsel araştırmada, 304 anketten 18 yaş altındaki bir katılımcı çıkarılmış ve 303 yanıt analiz edilmiştir. Bulgular, “Kadınlar Pazarı” adının gündelik dilde güçlü biçimde sürdüğünü göstermiştir. Bilinirlik yaş ve cinsiyete göre değişmiş ve ziyaret deneyimiyle ilişkili bulunmuştur. Düzenli ziyaret, daha güçlü nostalji algısıyla ilişkilidir. Doğrudan deneyimi olan katılımcılar pazarı özellikle kokular, satıcı sesleri, kalabalık ve canlı fakat düzensiz bir atmosferle tanımlamıştır. Algılanan nostalji, Konya kimliğine verilen önem, yıkım sonrasında beklenen bellek kaybı ve koruma desteği arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Katılımcılar çoğunlukla yerinde koruma, onarım veya yeniden yapım senaryolarını tercih etmiştir. Sonuçlar, müdahalelerde fiziksel yapıyla birlikte mekânın adının, duyusal özelliklerinin, gündelik kullanımının ve toplumsal sürekliliğinin de gözetilmesi gerektiğine işaret etmektedir.
Abstract
This study examines the place of the Kadınlar Bazaar (officially Melike Hatun Bazaar) in Konya’s urban memory through everyday naming, use, sensory experience, and expectations of transformation. Using a cross-sectional survey design, 303 responses were analysed after one respondent under 18 was excluded from 304 questionnaires. The findings show that “Kadınlar Bazaar” remains firmly established in everyday speech. Awareness differed by age and gender and was associated with visiting experience, while regular visiting was associated with a stronger perception of nostalgia. Respondents with direct experience characterised the Bazaar through smells, vendors’ calls, crowding, and an atmosphere that was lively yet disorderly. Significant associations were identified among perceived nostalgia, the importance attributed to the Bazaar in Konya’s identity, anticipated memory loss following demolition, and support for conservation. Participants mainly preferred in-situ preservation, repair, or rebuilding. The results indicate that interventions should address not only the physical structure but also the Bazaar’s name, sensory qualities, everyday use, and social continuity. As the evidence is cross-sectional, these relationships should be interpreted as associations rather than causal effects.