Dergiler / Nüfusbilim Dergisi / 2013 / Cilt: 35 - Sayı: 1

SOSYAL EŞİTSİZLİĞİN BİR YANSIMASI: TÜRKİYE’DE ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE YETERSİZ BESLENME

A REFLECTION OF SOCIAL INEQUALITY: CHILDHOOD MALNUTRITION IN TURKEY

Sayfa
3–17
Yayın Tarihi
2016-08-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgulara göre yaşına göre kısa olan çocukların oranı, genellikle sosyo-ekonomik göstergeler açısından daha dezavantajlı konumda bulunan Doğu bölgesinde daha yüksektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de son 20 yıldır çocukluk dönemi yetersiz beslenme azalmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Düşük kilolu çocukların oranı 1993 yılında yüzde 9,5 iken, 2008 yılında yüzde 2,8’e gerilemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgulara göre yaşına göre kısa olan çocukların oranı, genellikle sosyo-ekonomik göstergeler açısından daha dezavantajlı konumda bulunan Doğu bölgesinde daha yüksektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:yetersiz beslenme · eşitsizlik · yoğunlaşma endeksi

Özet

Türkiye’de son 20 yıldır çocukluk dönemi yetersiz beslenme azalmaktadır. Düşük kilolu çocukların oranı 1993 yılında yüzde 9,5 iken, 2008 yılında yüzde 2,8’e gerilemiştir. Binyıl Kalkınma Hedefleri’nden bir tanesi 1990 ve 2015 yılları arasında açlığın yarı yarıya azaltılması olarak belirlenmiştir. Türkiye’de açlık, halk sağlığı gündeminde bir sorun olarak yer almazken, Türkiye kronik yetersiz beslenme göstergesini yarı yarıya düşürerek söz konusu hedefin ötesine geçmiştir. Bununla birlikte, yetersiz beslenme, her on çocuktan birinin yaşına göre kısa olmasının gösterdiği üzere halen bir sorun olarak göze çarpmaktadır. Daha da önemlisi, alt nüfus grupları arasında eşitsizlikler gözlenmektedir. Bulgulara göre yaşına göre kısa olan çocukların oranı, genellikle sosyo-ekonomik göstergeler açısından daha dezavantajlı konumda bulunan Doğu bölgesinde daha yüksektir. Yaşına göre kısa olan çocukların oranı en düşük refah düzeyindeki hanelerde yüzde 22’ye kadar yükselmektedir. Bu çalışmada çocukluk dönemi yetersiz beslenmenin zaman içinde değişimi demografik bölgeler ve refah düzeyleri ayrımında incelenmektedir; böylece eşitsizliklerin zaman içindeki değişimi gözlenebilmektedir. Buna ek olarak çocukluk dönemi yetersiz beslenmenin risk grupları da verisine erişilebilen son Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması kullanılarak belirlenmeye çalışılmıştır. Bulguların politika yapıcılıkta yararlı olması hedeflenmiştir.

Abstract

Malnutrition among children has been on the decrease in Turkey for the last two decades. The proportion of underweight children under age five has decreased from 9.5 percent in 1993 to 2.8 percent in 2008. One of the aims of the Millenium Development Goals (MDG) was to halve, between 1990 and 2015, the proportion of people who suffer from hunger. Not having hunger as a problem in its public health agenda, Turkey reached beyond the target of halving the chronic malnutrition indicator. However, malnutrition remains an important problem, since one in ten children is still stunted. Even more importantly, inequalities persist among subpopulations. Our findings showed that the proportion of stunted children is higher in the Eastern region of Turkey – a region typically characterized by poorer socio-economic indicators. The proportion of stunted children is as high as 22 percent for households with the lowest household wealth levels. Our study focused on the changes in childhood chronic malnutrition over time for main demographic regions and wealth levels to see how inequalities evolved over time. We further attempted to identify the risk groups of childhood chronic malnutrition from the latest available Demographic and Health Survey (DHS) data. We aimed to provide insight for policy implementation

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ADALI, T., Tezcan, S. (2016). SOSYAL EŞİTSİZLİĞİN BİR YANSIMASI: TÜRKİYE’DE ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE YETERSİZ BESLENME. Nüfusbilim Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 1, 3–17. https://ajindex.com/articles/841071

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Barros, F. C., Victora, C. G., Scherpbier, R., & Gwatkin, D. (2010). Socioeconomic inequities in the health and nutrition of children in low/middle income countries. Revista de Saşde Pşblica, 59(4): 1-16.
  2. Bredenkamo, C., Buisman., L.R., Van de Poel, E. (2014). Persistent inequalities in child undernutrition: evidence from 80 countries, from 1990 to today. International Journal of Epidemiology, 43(4): 1328-1335.
  3. Doğan, E. Türkiye’de yoksulluğun ölçülmesi. (2014). T.C. Kalkınma Bakanlığı Uzmanlık Tezi. Nisan 2014,
  4. Ankara.
  5. EUROSTAT. (2012). Gini coefficient. Retrieved October 18, 2012, from http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/statistics/search_database Hacettepe University Institute of Population Studies. (2009). Turkey Demographic and Health Survey 2008. Ankara: Hacettepe UniversityInstitute of Population Studies, TR Ministry of Health General Directorate of Mother and Child Health, TR Prime Ministry State Planning Organization. Hong, R., & Mishra, V. (2006). Effect of wealth inequality on chronic under-nutrition in Cambodian children. Journal of Health, Population and Nutrition, 24(1): 89-99.
  6. Hong, R., Banta, J. E., & Betancourt, J. A., (2006). Relationship between household wealth inequality and chronic childhood under-nutrition in Bangladesh. International Journal for Equity in Health, 5(15). Jehn, M., & Brewis, A., (2009). Paradoxical malnutrition in mother–child pairs: Untangling the phenomenon of over- and under-nutrition in underdeveloped economies. Economics and Human Biology, 7(1). Kanjilal, B., Mazumdar, P. G., Mukherjee, M., & Rahman, M. H., (2010). Nutritional status of children in India: household socio-economic condition as the contextual determinant. International Journal for Equity in Health, 9(19): 1-13.
  7. Kılıç, B., (2012). Health financing (in Turkish: Sağlık Finansmanı) in HASUDER Türkiye Raporu 2012. Retrieved October 18, 2012, from http://hasuder.org.tr/anasayfa/images/stories/dosyalar/salk_politikalar_1.pdf.
  8. Monteiro, C. A., Benicio, M. H. D. A., Conde, W. L., Konno, S., Lovadino, A. L., Barros, A. J. D., & Victoria, C. G., (2010). Narrowing socioeconomic inequality in child stunting: the Brazilian experience, 1974-2007. Bulletin of the World Health Organization, 88(4): 305- 311. Mussa, R., (2011). Explaining Urban Rural Malnutrition Inequality in Malawi, in Conference on Measuring National Income, Wealth, Poverty, and Inequality in African Countries Cape Town, South Africa. Mussa, R., (2011). Intrahousehold and interhous