Dergiler / İnsan ve İnsan / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 27

Dijital Çağda Çocuk Yetiştirme ve Eğitim: Değişen Roller

Parenting and Education in Digital Era: Changing Roles

Sayfa
83–100
Yayın Tarihi
2021-01-08
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu noktada ebeveyn ve öğretmenlerin bütüncül bir dijital okuryazarlık politikası kapsamında desteklenmesine yönelik ihtiyaç ifade edilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijitalleşme günlük yaşamı her anlamda etkileyen bir süreç olarak çocuk ve gençlerin psikososyal gelişimi ve eğitimi açısından ebeveynler ve öğretmenlerin rolleri ve sorumluluklarında bir dönüşümü de beraberinde getirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dijital okuryazarlığın önemine dikkat çekilerek, burada, dijitalleşme olgusunun çocuk ve gençlerin psikososyal gelişimi ve eğitimine yönelik dönüştürücü etkisi, yine dijital çağın getirisi olan öğrenme olanakları ve riskler açısından, ebeveynlerin ve öğretmenlerin değişen rollerine odaklanılarak tartışılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu noktada ebeveyn ve öğretmenlerin bütüncül bir dijital okuryazarlık politikası kapsamında desteklenmesine yönelik ihtiyaç ifade edilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijitalleşme · Çocuk yetiştirme · Eğitim

Özet

Dijitalleşme günlük yaşamı her anlamda etkileyen bir süreç olarak çocuk ve gençlerin psikososyal gelişimi ve eğitimi açısından ebeveynler ve öğretmenlerin rolleri ve sorumluluklarında bir dönüşümü de beraberinde getirmektedir. Bu rol ve sorumlulukların dayandığı anlayış genç kuşağın dijital öğrenme ve gelişme olanaklarından maksimum düzeyde faydalanmalarını desteklerken; onların dijital risklerden korunmasını sağlamaktır. Çünkü gelinen noktada, dijital medya ve bu amaçla kullanılan teknolojik araçlar çocukların ve gençlerin yaşamalarının ayrılmaz bir parçası olmaya başlamıştır. Dijital okuryazarlığın önemine dikkat çekilerek, burada, dijitalleşme olgusunun çocuk ve gençlerin psikososyal gelişimi ve eğitimine yönelik dönüştürücü etkisi, yine dijital çağın getirisi olan öğrenme olanakları ve riskler açısından, ebeveynlerin ve öğretmenlerin değişen rollerine odaklanılarak tartışılmaktadır. Bu noktada ebeveyn ve öğretmenlerin bütüncül bir dijital okuryazarlık politikası kapsamında desteklenmesine yönelik ihtiyaç ifade edilmektedir.

Abstract

Digitalization, deeply affecting daily life in almost every aspect, has brought changes to roles and duties of parents and teachers in relation to psychosocial development and education of children and youth. These duties and responsibilities rely on an idea, which emphasizes maximizing digital learning opportunities while minimizing potential digital risks for children and youth. That is because of the current context of the world, in which digitalization has been an indispensable part of daily lives of all. Stating central role of digital literacy, we have inspected the notion of digitalization in relation to its effect on young people’s psychosocial development and education by emphasizing the changing roles of parents’ and teachers’. An urgent need for a comprehensive digital literacy policy that is supporting parents and teachers has been proposed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, G. İ. (2021). Dijital Çağda Çocuk Yetiştirme ve Eğitim: Değişen Roller. İnsan ve İnsan, Cilt: 8 - Sayı: 27, 83–100. https://ajindex.com/articles/83982

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Altın, Hüseyin Melih ve Filiz Kalelioğlu. “Fatih Projesi ile İlgili Öğrenci ve Öğretmen Görüşleri”. Başkent University Journal of Education. 2/1(2015): 89-105.
  2. Ata, Rıdvan ve Kasım Yıldırım. “Öğretmen Adaylarının Medya Okuryazarlığı Dersi Kapsamında İnternet ve Sosyal Medya Kullanımları”. Journal of Kirsehir Education Faculty. 17/2 (2016): 581-602.
  3. Aydemir, Sevilay ve Özden Demirkan. “Gender-Aware Media Literacy Training: A Needs Analysis Study for Prospective Teachers”. Educational Policy Analysis and Strategic Research. 13/1 (2018): 6-30.
  4. Blackwell, Courtney K., Alexis R. Lauricella ve Ellen Wartella. “Factors Influencing Digital Technology Use in Early Childhood Education”. Computers & Education. 77 (2014): 82-90.
  5. Bozkuş, Kıvanç ve Mehmet Fatih Karacabey. “FATİH Projesi ile Eğitimde Bilişim Teknolojilerinin Kullanımı: Ne Kadar Yol Alındı?”. Yaşadıkça Eğitim. 33/1 (2019): 17-32.
  6. Brito, Rita, Rita Francisco, Patrícia Dias ve Stephane Chaudron. “Family Dynamics in Digital Homes: The Role Played by Parental Mediation in Young Children’s Digital Practices around 14 European Countries”. Contemporary Family Therapy. 39/4 (2017): 271-280.
  7. Buckingham, David. “Defining Digital Literacy-What Do Young People Need to Know About Digital Media?”. Nordic Journal of Digital Literacy. 4/10 (2015): 21-34.
  8. Burns, Tracey ve Gottschalk Francesca. Der., Educating 21st Century Children: Emotional Well-being in the Digital Age. Educational Research and Innovation. Paris: OECD, 2019.
  9. Chaudron, Stéphane, M. E. Beutel, Veronica Donoso Navarrete, M. Dreier, Ben Fletcher-Watson, A. S. Heikkilä, V. Kontríková vd. Young Children (0-8) and Digital Technology: A Qualitative Exploratory Study Across Seven Countries. ISPRA, Italy: JRC, 2015. https://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/ handle/JRC93239. (erişim 12.07.2020).
  10. Ciboci, Lana ve Danijel Labaš. “Digital Media Literacy, School and Contemporary Parenting”. Medijske Studije. 10/19 (2019): 83-101.
  11. Cingel, D. P. ve M. Krcmar. “Predicting Media Use in very Young Children: The Role of Demographics and Parent Attitudes”. Communication Studies. 64/4 (2013): 374-394.
  12. Collins, Allan ve Richard Halverson. Rethinking Education in the Age of Technology: The Digital Revolution and Schooling in America. NewYork: Teachers College Press, 2018.
  13. Covolo, Loredana, J. Roncali, D. Zaniboni, V. Mapelli, E. Ceretti ve U. Gelatti. “Children and Digital Devices: A Survey On Risk Perception and Use”. European Journal of Public Health. 29/4 (2019): 185-