Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 46

DİJİTAL EBEVEYNLİK TUTUM ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

DIGITAL PARENTING ATTITUDE SCALE: VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Sayfa
149–173
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar ışığında Dijital Ebevynlik Tutum Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görüşüne varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijital ebeveynlik, çocuklarının dijital medya araçlarını kullanımlarına yönelik ebeveynlerin ortaya koydukları tutum ve davranışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya İstanbul’da yaşayan ve çocuklarını yaşları 6-18 arasında değişen 355 ebeveyn gönüllü olarak katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar ışığında Dijital Ebevynlik Tutum Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görüşüne varılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:34 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Dijital ebeveynlik, çocuklarının dijital medya araçlarını kullanımlarına yönelik ebeveynlerin ortaya koydukları tutum ve davranışlardır. Bu çalışmada, ebeveynlerin dijital ebeveynlik yaklaşımlarına yönelik tutumlarının ölçülmesi amacıyla geliştirilen ölçme aracının psikometrik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya İstanbul’da yaşayan ve çocuklarını yaşları 6-18 arasında değişen 355 ebeveyn gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma grubunun yaş ortalaması 40.9’dur. Çalışmanın güvenirlik analizlerinden test-tekrar test uygulaması ise 34 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda, toplam varyansın % 46.109’unu açıklayan iki faktörlü bir yapıya ulaşılmıştır. Bu yapı için gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi aracılığıyla uyum değerlerinin modeli doğruladığı belirlenmiştir (Ki-kare χ2/sd= 3,305, GFI= .92, AGFI=.89, CFI=.87, RMSEA=.08 ve RMR=.05). Ölçeğin iç tutarlılık katsayıları .724 ile .776 arasında, iki yarı test-güvenirlik katsayıları .631 ile .764 arasında değişmektedir. Geçen zamana kıyasla güvenirliğin değerlendirilmesi için yapılan Bağımlı Örneklem t-Testi sonuçlarına göre, her iki faktör açısından da çalışma grubunun ön ve son test puanları arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Bu sonuçlar ışığında Dijital Ebevynlik Tutum Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görüşüne varılmıştır.

Abstract

Digital parenting is defined as parents’ attitudes and practices in regulating their children’s digital media use. This study aimed to evaluate the psychometric properties of a scale that was developed to measure parents’ digital parenting attitudes. The participants of the study were 355 volunteer parents, whose children aged between 6 and 18 and living in Istanbul. The mean age of the participants was 40.9. Additionally, 34 volunteers participated in test-retest reliability analysis that was repeated in three weeks period. The results of explanatory factor analysis revealed a two-dimensional structure that explained the 46.109 % of the total variance. The confirmatory factor analysis results demonstrated an acceptable fit of the model (χ2/sd= 3,305, GFI= .92, AGFI=.89, CFI=.87, RMSEA=.08 ve RMR=.05). Internal consistency coefficients of the scale were between .724 and .776 and split-half reliability coefficients were between .631 and 764. The test-retest analysis revealed reliability of the measure in time. According to these results, Digital Parenting Attitude Scale was assumed to be a valid and reliable measure for assessing parents’ attitudes in regulating their children’s use of digital media devices.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, G. İ., BAYRAKTAR, D. M., YILMAZ, Ö. (2018). DİJİTAL EBEVEYNLİK TUTUM ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 46, 149–173. https://ajindex.com/articles/275980

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Albarracin, D., Wang, W., Li, H., & Noguchi, K. (2008). Structure of attitudes: Judgments, memory, and implications for change W.D. Crano ve R. Prislin (Ed). Attitudes and Attitude Change, içinde (19- 40). NY: Psychology Press, Taylor & Francis. Bollen, K. A. (1989). Structural equations with latent variables. NY: Wiley. Brown, M. & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. K. Bollen & J. Long, (Eds), Testing Structural Equation Models (s.136–162). London: Sage Publications. Büyüköztürk, İ. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  2. Pegem Akademi Yayınları.
  3. Büyüköztürk, İ. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliİtirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470- 483. Büyükİahin-Çevik, U., & Çelikkaleli, Ö. (2010). Ergenlerin arkadaİ bağlılığı ve internet bağımlılığının cinsiyet ebeveyn tutumu ve anne baba eğitim düzeylerine göre incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(3), 225-240.
  4. Byrne, B. M. (1994). Structural equation modeling with EQS and EQS/Windows. Thousand Oaks, CA: Sage Publications. Byron, T. (2008). Safer children in a digital world: The report of the Byron Review: Be safe, be aware,havefun.http://dera.ioe.ac.uk/7332/7/Final%20Report%20Bookmarked_Redacted.pdf
  5. Can, A. (2013). SPSS ile bilimsel araİtırma sürecinde nicel veri analizi. Ankara:
  6. Pegem Akademi. Canan F., Yıldırım O., Ustunel-Yıldırım, T., Gjergji, S., Kaleli-Hisarvant, A., Gunes C., & Ataoglu, A. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 17(1), 40-45.https://doi.org/10.1089/cyber.2012.0733
  7. Clark, L. S., 2011. Parental mediation theory for the digital age. Communication Theory, 21(4), 323–343. doi: 10.1111/j.1468-2885.2011.01391.x Çelik, H. C. & Kahyaoğlu, M. (2007). İlköğretim öğretmen adaylarının teknolojiye yönelik tutumlarının kümeleme analizi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(4), 571-586.
  8. Çokluk, Ö., İekercioğlu, G. & Büyüköztürk, İ. (2012). Sosyal bilimler için çok değiİkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara:
  9. Pegem Akademi Yayıncılık. Darling, N., & Steinberg, L. (1993). Parenting style as context: An integrative model. Psychological Bulletin, 113(3), 487-496.Dilmaç, B., & Aydoğan, D. (2010). Parental attitudes as a predictor of cyber bullying among primary school children. World Academy of Science, Engineering and Technology, 67, 167-171.
  10. Field, A. (2009). Discovering statics using SPSS. London: SAGE Publications Ltd. Hamer, M., Stamatakis, E. & Mistras, G. (2009). Psycholo