KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Oyun ve Tarihsel Olarak Oyunun Eğitimdeki Yeri

Play and Historical Role of Play in Education

Gamze İNAN KAYA
Sayfa
66–78
Yayın Tarihi
2018-04-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Oyun kavramının farklı yönlerden incelenmesi ardından ise eğitim tarihinde, oyunun rolü hakkında önesürülen görüşler üzerinde durulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Oyun, bebeklikten itibaren insan yaşantısının bir parçası olagelen ve zaman içinde biçim değiştirerek varlığını sürdüren bir etkinliktir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarihsel olarak oyun ve eğitim ilişkisini tartışmış olan çalışmaların incelenmesine dayalı bir yöntemi olan bu derleme çalışmasında, ilk olarak, oyun olgusunun insan hayatındaki konumu ve işlevini, evrimsel, sosyal, zihinsel açılardan ele alan açıklamalara odaklanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Oyun kavramının farklı yönlerden incelenmesi ardından ise eğitim tarihinde, oyunun rolü hakkında önesürülen görüşler üzerinde durulmuştur.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Oyun · eğitim · Play

Özet

Oyun, bebeklikten itibaren insan yaşantısının bir parçası olagelen ve zaman içinde biçim değiştirerek varlığını sürdüren bir etkinliktir. Eğitim de, tıpkı oyun gibi, yaşam boyu devam eden bir süreç olarak tanımlanmaktadır. Dolayısıyla, erken dönemlerden itibaren insan hayatının parçası olmaya başlayan oyunun ve eğitimin yolları sıklıkla kesişmektedir. Bu çalışmanın amacı, oyunun ve eğitimin ilişkisinin, insanın doğası ve gelişimsel özelliklerini dikkate alan bir perspektiften geçmişten bu yana önesürülen görüşler doğrultusunda incelenmesidir. Tarihsel olarak oyun ve eğitim ilişkisini tartışmış olan çalışmaların incelenmesine dayalı bir yöntemi olan bu derleme çalışmasında, ilk olarak, oyun olgusunun insan hayatındaki konumu ve işlevini, evrimsel, sosyal, zihinsel açılardan ele alan açıklamalara odaklanılmıştır. Oyun kavramının farklı yönlerden incelenmesi ardından ise eğitim tarihinde, oyunun rolü hakkında önesürülen görüşler üzerinde durulmuştur.

Abstract

Play is a pervasive activity in human life. It starts in very early months of life and continues through lifetime in different forms and styles. Similarly, education is a lifelong concern. Play and education, therefore, intercept and take place simultaneously in human development. Due to this correspondence, the purpose of the study was to examine the relationship between play and education from a developmental and historical perspective. The method of the study was based on the review of the relevant literature with a focus on historical ideas. Formerly, the place of play in human life emphasizing the evolutionary, social and intellectual aspects and following that the ideas proposed related to role of play in education were revisited.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, G. İ. (2018). Oyun ve Tarihsel Olarak Oyunun Eğitimdeki Yeri. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 66–78. https://ajindex.com/articles/814178

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Ainswoth, M.D.S. (1969). Object relations, dependency, and attachment: A theroretical review of the infant-mother relationship. Child Development, 40, 969-1025.Ainsworth, M.D.S. ve Bell, S.M. (1970). Attachment, exploration, and separation: Illustrated by the behavior of one-year-olds in a strange situation. Child Development, 41(1), 49-67.
  2. Askins, L., Diasio, B., Szewerniak, D., & Cahill, S. M. (2013). Children with Developmental Disabilities and their Motivation to Play. The Open Journal of Occupational Therapy, 1(4), 4.Baltacıoğlu, İ.H. (1942). İçtimai mektep: Nazariyeleri ve prensipleri. Ankara:
  3. Maarif Matbaası. Baker, F. S. (2018). Shaping pedagogical approaches to learning through play: a pathway to enriching culture and heritage in Abu Dhabi kindergartens. Early Child Development and Care, 188(2), 109-125.Bateson, G. (1987). A theory of play and fantasy. In Steps to ecology of mind. (2nd ed.)(138-148). USA: Jason Aronson Inc. Bee, H., & Boyd, D. (2009). Çocuk gelişim psikolojisi (O. Gündüz, Çev.). İstanbul:
  4. Kaknüs. Bekoff, M. (2001). Social play behavior: Cooperation, fairness, trust, and the evolution of morality. Journal of Consciousness Studies 8: 81-90.Bekoff, M., and Allen, C. (1998). Intentional communication and social play: How and why animals negotiate and agree to play. In M. Bekoff, & J. A. Byers, (Eds.), Animal Play: Evolutionary, Comparative, and Ecological Perspectives (pp. 97-114). New York: Cambridge University Press.Bekoff, M., & Byers, J. A. (Eds.) (1998). Animal Play: Evolutionary, Comparative, and Ecological Approaches. New York: Cambridge University Press.Bowlby, J. (1969). Attachment and loss: Attachment. New York: Basic Books.Burghardt G. M. 2005. The Genesis of Animal Play: Testing the Limits. Cambridge (MA): MIT Press.Burghardt G. M. 2010. Defining and recognizing play. Pages 9–18 in Oxford Handbook of the Development of Play, edited by A. D. Pellegrini. Oxford (UK): Oxford University Press.
  5. Dewey, J. (1996). Demokrasi ve eğitim (M.S. Otaran, Çev.). İstanbul: Başarı Yayımcılık. (Orjinal çalışma basım tarihi 1915.)Dewey, J. (2007). Deneyim ve eğitim (S. Akıllı, Çev.). Ankara: ODTÜ Yayıncılık. (Orjinal çalışma basım tarihi 1998.)Eaton, H. L. (1970). An historical look at ethology: A shot in the arm for comparative psychology. Journal of the History of the Behavioral Sciences, 6(2), 176-187.Erdoğan, İ. (2014). Milli eğitime dair: mülahazalar (3. baskı). Ankara:
  6. Nobel Akademik Yayıncılık. Frost, J. L, Wortham, S. C., & Reifel, S