KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Farklı spor branşlarıyla uğraşan bedensel engelli bireylerin atılganlık durumlarının karşılaştırılması.

The Comparison of assertiveness level of physically disabled athletes who played in different sport branches.

Gonca İNCE
Sayfa
1–7
Yayın Tarihi
2017-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Katılımcıların, yaş ortalamaları 19,73±5,08, spor yılı ortalamaları, 2,48±1,75, spor yapma durumları (haftalık gün ortalaması 3,63±1,52, günde saat ortalamaları 2,91±1,53) olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma, farklı spor branşlarındaki bedensel engelli bireylerin atılganlık durumlarının karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Materyal ve Yöntem: Çalışmaya, Bedensel Engelli Spor Kulüpleri’nde spor yapmakta olan toplam 60 kişi (35 atletizmci ve 25 yüzücü) gönüllü olarak katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Katılımcıların, yaş ortalamaları 19,73±5,08, spor yılı ortalamaları, 2,48±1,75, spor yapma durumları (haftalık gün ortalaması 3,63±1,52, günde saat ortalamaları 2,91±1,53) olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Atılganlık · Spor · Bedensel Engelli

Özet

Amaç: Bu çalışma, farklı spor branşlarındaki bedensel engelli bireylerin atılganlık durumlarının karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Yöntem: Çalışmaya, Bedensel Engelli Spor Kulüpleri’nde spor yapmakta olan toplam 60 kişi (35 atletizmci ve 25 yüzücü) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcıların, yaş ortalamaları 19,73±5,08, spor yılı ortalamaları, 2,48±1,75, spor yapma durumları (haftalık gün ortalaması 3,63±1,52, günde saat ortalamaları 2,91±1,53) olarak tespit edilmiştir. Çalışmada, sporcuların atılganlık düzeyleri; Rathus Atılganlık Envanteri kullanılarak ölçülmüştür. Ayrıca, sporcuların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından bir anket yapılmıştır. İstatistiksel analizler, SPSS 11.5 paket programında (frekans, ortalama, standart sapma ve gruplar arası bağımsız t-testi) yapılmıştır. Bulgular: Branşların, atılganlık düzeyleri karşılaştırıldığında; anlamlı bir farklılık görülmemiştir (P>0.05). Yüzme sporu ile uğraşan sporcuların atılganlık ortalama puanlarının 14,67±6,62 iken, atletizm sporu ile uğraşan sporcuların 12,70±4,67 olduğu tespit edilmiştir. Hem yüzme branşında (19 kişi, %76) hem de atletizm branşında (25 kişi, %71,4) çekingenliğin daha fazla olduğu görülmüştür. Sonuçlar: Farklı spor dallarının, fiziksel engelli bireylerin atılganlık özelliklerine benzer bir etkisi olabileceğini düşünüyoruz.

Abstract

Aim: The aim of this study was the comparison of assertiveness level of physically disabled athletes who played in different sport branches. Material and Methods: Totally 60 disabled athletes (35 athletes, 25 swimmers) joined in to the study voluntarily. The means of ages, sports year and sport statues were found 19.73±5.08, 2.48±1.75 years, day number in per week:3.63±1.52, hour numberin per day: 2.91±1.53 respectively. Rathus Assertiveness Schedule was used for evaluating assertiveness and questionnaire of athletes' demograpic features was performed by researcher. For statistical analyses, the SPSS 11.5 computer packet program (frequency, mean, standard deviation and independent t test) was performed. Results: We say that no association was detected between branches (p>0.05). The means of assertiveness of swimmers and athletes were found 14.67±6.62, 12.70±4.67 respectively. Both swimming (19 person, %76) and athletics (25 person, %71.4) were seen shyness more than assertiveness. Conclusions: We think that branches of different sports may be alike effect on the assertiveness characteristics of the physically disabled individuals.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İNCE, G. (2017). Farklı spor branşlarıyla uğraşan bedensel engelli bireylerin atılganlık durumlarının karşılaştırılması.. Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 1–7. https://ajindex.com/articles/819016

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Bayraktar G. & Yılmaz E. (2010).Güreşçilerin Bireysel Başarıları ile Atılganlık Düzeylerinin İlişkisi, Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 12 (1), pp:6–11.
  2. Behar A R, Manzo G R, Casanova Z D. (2006). Lack of assertiveness in patients with eating disorders, Rev Med Chil. 134(3), pp:312-9. Brecklin LR. & Ullman SE. (2005).Self-defense or assertiveness training and women's responses to sexual attacks. J Interpers Violence. Jun;20(6), pp:738-62.
  3. Cornut M. P. Szymanski J. Vidal P.M, Giusti V. (2014). Identification of Psychological Dysfunctions and Eating Disorders in Obese Women Seeking Weight Loss: Cross-Sectional Study, Hindawi Publishing Corporation International Journal of Endocrinology, Volume 2, pp:1-9. Costa P.T. Terracciano A. McCrae R.R. (2001). Gender differences in personality traits across cultures: robust and surprising findings, Journal of Personality and Social Psychology,81, pp:322–331. Coşkuner Z. Çoban B. Savucu Y. Gacar A. Genç E. (2012). A Study on Assertiveness Level of College Students who are doing Orienteering Sports, in the 18th International Business Research Conference, LasVegas, USA. Elfhag K.(2005). Personality correlates of obese eating behaviour: Swedish universities scales of personality and the three factor eating questionnaire, Eating and Weight Disorders, vol. 10, no.4, pp:210–215. Erbay E. & Akçay S. (2013). Assertiveness Skill Of Social Work Students: A Case Of Turkey, Academic Research International, Vol:4, No:2, ss:316-323. Glueckauf R. L. & Quittner A. L. (1992). Assertiveness training for disabled adults in wheelchairs: Self-report, role-play, and activity pattern outcomes, Journal of Consulting and Clinical Psychology, Vol 60(3), pp:419-425. Hollandsworth J.G. & Wall K.E. (1977). Sex differences in assertive behavior: an empirical investigation, Journal of Counseling Psychology, 24, pp:217–222.
  4. Korem A. Horenczyk G. Tatar M.(2012) Inter-group and intra-group assertiveness: Adolescents’social skill following cultural transition, Journal of Adolescence, 35, pp:855-862.
  5. Küçükkaragöz H. Canbulat T. Akay Y. (2013). Öğretmen Adaylarında Atılganlık Düzeyi ve İletişim Becerileri, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Mustafa Kemal University Journal of Social Sciences Institute, Cilt/Volume: 10 Sayı/Issue: 22, pp:123-133.
  6. Lin, Y. R. Shiah, I. S. Chang, Y. C. Lai, T. J., Wang, K. Y., & Chou, K. R. (2004). Evaluation of an Assertiveness Training Program on Nursing and Medical Students