KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Turizm Ekonomi ve İşletme Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 1

DAVRANIŞSAL EKONOMİ YAKLAŞIMINDA YÖNETİM VE KARAR VERME OLGUSU

Elif SAVAŞKAN
Sayfa
61–73
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşletmede yer alan yöneticilerin kar – zarar ilişkisine bakış açısı, risk alma davranışı, belirsizlik ve risk ortamında farklılıklar göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yöneticiler, belirsizlik ve risk ortamında karar verme sürecini gerçekleştirirken işletme yönetiminin daimî faydasını maksimize ve zararını minimize etmek için uğraşmadıklarını bu sebeple literatürde iktisat biliminin ana varsayımı olan “homoeconomicus” kavramının tekrar incelenmesi gerektiğini ifade eden beklenti kuramına göre, her durumda radikal kararlar veremedikleri belirtilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İşletmede yer alan yöneticilerin kar – zarar ilişkisine bakış açısı, risk alma davranışı, belirsizlik ve risk ortamında farklılıklar göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan bu araştırmada, bilimsel kaynaklar eşliğinde literatüre ışık tutma amacında olup, daha önce araştırılmamış olan davranışsal ekonomi yaklaşımında yönetim ve karar verme olgusunun değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:davranışsal ekonomi · karar verme · işletme

Özet

Yöneticiler, belirsizlik ve risk ortamında karar verme sürecini gerçekleştirirken işletme yönetiminin daimî faydasını maksimize ve zararını minimize etmek için uğraşmadıklarını bu sebeple literatürde iktisat biliminin ana varsayımı olan “homoeconomicus” kavramının tekrar incelenmesi gerektiğini ifade eden beklenti kuramına göre, her durumda radikal kararlar veremedikleri belirtilmektedir. İşletmede yer alan yöneticilerin kar – zarar ilişkisine bakış açısı, risk alma davranışı, belirsizlik ve risk ortamında farklılıklar göstermektedir. Beklenti kuramına göre, yöneticilerin irrasyonel kararlar verebileceklerini belirten çok sayıda yeni yaklaşımlar ortaya atılmıştır. Davranışsal ekonomi olarak adlandırılan bu yeni disiplin alanı ile referansa bağlılık, sınırlı rasyonellik, zihinsel muhasebe ve batık maliyet hatası vb. gibi kavramlar alanda tartışılmaya başlanmıştır. Karar verme olgusuna dayalı olarak gelişen bu disiplinin sosyal psikoloji, psikoloji, ekonomi, hukuk, pazarlama, antropoloji ve sosyoloji vb. gibi çeşitli disiplinler tarafından da benimsenmiştir. Yapılan bu araştırmada, bilimsel kaynaklar eşliğinde literatüre ışık tutma amacında olup, daha önce araştırılmamış olan davranışsal ekonomi yaklaşımında yönetim ve karar verme olgusunun değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAVAŞKAN, E. (2020). DAVRANIŞSAL EKONOMİ YAKLAŞIMINDA YÖNETİM VE KARAR VERME OLGUSU. Turizm Ekonomi ve İşletme Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 61–73. https://ajindex.com/articles/807607

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akın, Z. & Urhan, B. (2009). İktisat Deneysel Bir Bilim Olmaya mı Başlıyor? Devam Eden Çalışama, TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi.
  2. Ateş, H. (1989). Yönetimde Karar Verme-Yaratıcılık ve Liderliğin Etkileri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi, İstanbul. Bayraç, H. N. (2003).
  3. Yeni Ekonominin Toplumsal, Ekonomik ve Teknolojik Boyutları. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1). Camerer, C., Loewenstein, G. & Prelec, D. (2004). Neuroeconomics: Why Economics Needs Brains. Scandinavian Journal of Economics, 106(3):555-579.
  4. Cooper, James C. &. Kovacic William E. (2012). Economics & Policy, Journal of Law, Cilt:8, Sayı:4,779-800.
  5. Drucker, P. F. (1996). Yönetim Uygulaması. Çev.E. S. Yarmalı. İstanbul. Ersöz, F. & Kabak, M. (2010). Savunma Sanayi Uygulamalarında Çok Kriterli Karar Verme Yöntemlerinin Literatür Araştırması. Savunma Bilimleri Dergisi, 9(1), 97-125.
  6. Eser, R. & Toigonbaeva, D. (2011). Psikoloji ve İktisadın Birleşimi Olarak, Davranışsal İktisat. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(1):287-321.
  7. Growdy, John M. (2008). Behavioral Economics and Climate Change Policy. Journal of Economic Behavior & Organization, 632-644. Himmetoğlu, B. A. (1971). Karar Verme Yeteneğini Geliştirme. Ege Üniversitesi İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesi, İzmir. Hobikoğlu, E. (2013). Davranışsal Finans Çerçevesinde E-Atık Geri Dönüşüm Yatırım Risk Algılamasında Tüketici Tercih ve Davranış Düzeyinin Sosyo-Ekonomik Analizi: İstanbul Örneği. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 4(8),16. Ho, T. H., Lim, N. & Camerer, C. (2006). Modeling the Psychology of Consumer and Firm Behavior with Behavioral Economics. Journal of Marketing Research, 43(3):307-331.
  8. Kahneman, D. (2003). A Psychological Perspective on Economics. The American Economic Review, 93(2):162-168. Kamilçelebi, H. (2012). Davranışsal İktisadın Neoklasik İktisat Fayda Teorilerine Eleştirisi ve Davranışsal İktisatta Fayda-Mutluluk İlişkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (2):55-65. Koçel, T. (2003). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım Yayım. Koçoğlu, E. (2010). İşletmelerde Yöneticilerin Karar Verme Süreci ve Bu Süreçte Bilişim Sistemlerinin Kullanımı: Ankara İli Örneği. Yüksek Lisans Tezi. Atılım Üniversitesi,
  9. Ankara.
  10. Kurt, Ü. (2003). Karar Verme Sürecinde Yöneticilerin Kişilik Yapılarının Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Başkent Üniversitesi,
  11. Ankara.
  12. Kurt, S. (2011). Davranışsal Ekonomi Y