Dergiler / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Tüketim ve Çocuk İlişkisinin Teorik Olarak Değerlendirilmesi

Sayfa
259–271
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çeşitli yıllar itibarı ile araştırılan yerli ve yabancı çalışmaların incelenmesi sonucunda ise, bireylerin ihtiyaç olmayan şeyleri ısrarcı bir şekilde tüketerek, bir tüketim toplumu oluşturmaya başladığı ve anne-baba üzerinde önemli bir güç olan çocuğun, ailenin tüketim kalıplarını değiştirerek, tüketimin fazlalaşmasına sebep olduğu ifade edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geçmişten bugüne devam eden ve hayatın her evresinde var olmayı sürdüren tüketim kavramı yok etmek ve bitirmek sözcüklerini karşılamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İhtiyaçların manipüle edilmesinin yanı sıra, çeşitli araştırmacılar tarafından katedral olarak nitelendirilen alışveriş merkezleri ve adeta bir ilizyon etkisi oluşturarak tüketicileri büyüleyen reklamlar, tüketim toplumunun var olmasını sağlayan diğer önemli faktörler olarak gösterilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çeşitli yıllar itibarı ile araştırılan yerli ve yabancı çalışmaların incelenmesi sonucunda ise, bireylerin ihtiyaç olmayan şeyleri ısrarcı bir şekilde tüketerek, bir tüketim toplumu oluşturmaya başladığı ve anne-baba üzerinde önemli bir güç olan çocuğun, ailenin tüketim kalıplarını değiştirerek, tüketimin fazlalaşmasına sebep olduğu ifade edilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tüketim · Tüketici · Postmodernizm

Özet

Geçmişten bugüne devam eden ve hayatın her evresinde var olmayı sürdüren tüketim kavramı yok etmek ve bitirmek sözcüklerini karşılamaktadır. İnsanlar varlığını sürdürdüğü ilk dönemlerde, ihtiyaçları doğrultusunda tüketime yönelirken, günümüzde ise bu durum geçerliliğini yitirmiş ve pek çok kurum çeşitli faktörleri manipüle etmeye başlamıştır. Manipüle edilen bu faktörler ise bireyleri ihtiyaç dışı tüketime yönlendirerek, bir tüketim toplumu oluşturmaya zemin hazırlamaktadır. İhtiyaçların manipüle edilmesinin yanı sıra, çeşitli araştırmacılar tarafından katedral olarak nitelendirilen alışveriş merkezleri ve adeta bir ilizyon etkisi oluşturarak tüketicileri büyüleyen reklamlar, tüketim toplumunun var olmasını sağlayan diğer önemli faktörler olarak gösterilmektedir. Ayrıca bireyleri bu aşırı tüketime yönlendirerek ihtiyaç dışı tüketimi canlandıran etmenlerden bir tanesi de ebeveynlerin yumuşak karnı olan çocuklar olmaktadır. Bu doğrultuda çalışmada, tüketimin geçmişten günümüze nasıl evrildği teorik olarak ele alınmış ve çocukların tüketici kimliği kazanarak ailenin tüketim alışkanlıklarını ne yönde değiştirdiği betimsel olarak açıklanmış ve ilgili literatür araştırması yapılmıştır. Çeşitli yıllar itibarı ile araştırılan yerli ve yabancı çalışmaların incelenmesi sonucunda ise, bireylerin ihtiyaç olmayan şeyleri ısrarcı bir şekilde tüketerek, bir tüketim toplumu oluşturmaya başladığı ve anne-baba üzerinde önemli bir güç olan çocuğun, ailenin tüketim kalıplarını değiştirerek, tüketimin fazlalaşmasına sebep olduğu ifade edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKAHVECİ, E., CİVEK, F. (2021). Tüketim ve Çocuk İlişkisinin Teorik Olarak Değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 259–271. https://ajindex.com/articles/801523

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Acar, S. (2018). Tüketim Toplumu Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(7), 75-90.
  2. Açıkalın, S. ve Erdoğan, L. (2004). Veblen'ci Gösteriş Amaçlı Tüketim. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(7), 1-18.
  3. Akdağ, Ç. T. ve Yavalar, D. E. (2017). Çocuklara Yönelik Tüketim Alanı Olarak Yeni Medya:“Tippez Bizim Yerimiz” Örneğinde Bir İnceleme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (28), 81-101.
  4. Altuntuğ, N. (2010). Geleneksel Tüketim Olgusunun Kırılma Noktası: Yeni Bir tüketim Paradigmasına ve Tüketici Kimliğine Doğru. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 111-118.
  5. Altuntuğ, N. (2012).Kuşaktan Kuşağa Tüketim Olgusu ve Geleceğin Tüketim Olgusu. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 203-212.
  6. Asıl, S. (2016). Çocukların Tüketim Algısının Resimlere Yansıması. Journal Of Research In Edcucation and Society, 3(1), 164-185.
  7. Ateşoğlu, İ. ve Türkkahraman, M. (2009). Çocukların Tüketici Olarak Sosyalleşmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3), 215- 228. Aytaç, Ö. (2002). Boş Zaman Üzerine Kurumsal Yaklaşımlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 231-260.
  8. Bal, D. ve Onay, A. (2020).
  9. Televizyon Reklamları, Çocuk ve Tüketim: Tarz Mısın, Değil Misin?. İletişim, (32), 198-219.
  10. Baudrillard, J. (2016). Tüketim Toplumu. (Deliceçaylı, H. ve Keskin, F. Çev.) İstanbul:
  11. Ayrıntı Yayınları.
  12. Bayhan, V. (2011). Tüketim Toplumunda Bireyin Ontolojik Mottosu: ''Tüketiyorum Öyleyse Varım''. Sosyoloji Konferansları, (43), 221-248.
  13. Ceyhan, S. ve Taş, C. (2017). Rasyonel-İrrasyonel Tüketim: Bartın Örneğinde Karşılaştırmalı Bir Uygulama. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(16), 107-134.
  14. Chomsky, N. (2018). Amerikan Rüyası İçin Ağıt. (Ayanoğlu, Z. Çev.) İstanbul:
  15. İnkılap Kitabevi.
  16. Çakır, H. (2019). Reklamların Çocukların Tüketim Davranışları Üzerindeki Etkisinin Ebeveynin Açısından Değerlendirilmesi. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi, 2019(2), 81-99.
  17. Çakmak, A. Ç. ve Çakır, M. (2013). 9-11 Yaş Arası İlköğretim Öğrencilerinin Ailedeki Satın Alma Kararlarına Etkileri: Karabük Şehir Merkezinde Bir Araştırma. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 116-136.
  18. Çat, A. K. (2018). Reklamlardaki Çizgi Film Karakterlerinin Çocuk Tüketicilerin Satın Alma Davranışını Etkileme Biçimi. International Journal of Eurasian Education and Culture, 3(5), 155-171.
  19. Çınar, R. ve Çubukçu, İ