Bu çalışmayla, Türk hukuk sistemindeki ve yargı organlarının kararlarındaki gelgitlere karşın geleneksel toplumsal değerlerin değil çağdaş hukuk normlarının geçerlilik kazanması yönünde gelişme kaydedildiği sonucuna ulaşılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalenin temel sorunsalı, namusa dayalı şiddeti önlemeyi hedefleyen modern uluslararası normlara geleneksel toplumsal değerler sisteminin meydan okumasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalede namusa dayalı şiddetin en radikal biçimi olan namus cinayetlerinin bu cinayetlerin görüldüğü Müslüman toplumlara örnek verilen ama aynı zamanda Batılı anlamda seküler bir hukuk sistemine sahip Türkiye özelinde hukuksal boyutuyla analiz edilmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmayla, Türk hukuk sistemindeki ve yargı organlarının kararlarındaki gelgitlere karşın geleneksel toplumsal değerlerin değil çağdaş hukuk normlarının geçerlilik kazanması yönünde gelişme kaydedildiği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Namusa dayalı şiddet · namus cinayeti · namus cinayetlerinin hukuksal boyutu
Özet
Bu makalenin temel sorunsalı, namusa dayalı şiddeti önlemeyi hedefleyen modern uluslararası normlara geleneksel toplumsal değerler sisteminin meydan okumasıdır. Bu makalede namusa dayalı şiddetin en radikal biçimi olan namus cinayetlerinin bu cinayetlerin görüldüğü Müslüman toplumlara örnek verilen ama aynı zamanda Batılı anlamda seküler bir hukuk sistemine sahip Türkiye özelinde hukuksal boyutuyla analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye’den bazı namus cinayeti örneklerinden hareketle, namus cinayeti işleyenlere karşı ‘Türk Ceza Kanunu’nda verilmesi öngörülen cezalar ve mevzuatta uluslararası normlara uyum çalışmalarına koşut olarak yapılan değişiklikler ele alınmıştır. Bu çalışmayla, Türk hukuk sistemindeki ve yargı organlarının kararlarındaki gelgitlere karşın geleneksel toplumsal değerlerin değil çağdaş hukuk normlarının geçerlilik kazanması yönünde gelişme kaydedildiği sonucuna ulaşılmıştır.
HAMZAOĞLU, M., KONURALP, E. (2018). TÜRK HUKUK SİSTEMİNİN ‘NAMUS’LA İMTİHANI: ULUSAL MEVZUAT VE ULUSLARARASI DÜZENLEMELER AÇISINDAN NAMUS CİNAYETLERİ. Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 67–83. https://ajindex.com/articles/789428
Abdelhadi, W. (2016). Honour Crimes and Violence against Women: Preventing and Punishing Honour Crimes. Tilburg University. Acar, F. (1998). Kadınların İnsan Hakları: Uluslar arası Yükümlülükler. Içinde O. Çitci(ed.) (Ed.), 20.Yüzyılın Sonunda Kadınlar ve Gelecek Konferansı. Ankara: TODAİE Yayınları. Anayasa Mahkemesi. (1998, Kasım 22). TCK 462. Madde İptal Talebi. Anayasa Mahkemesi. 01.01.2018 Tarihinde http://www.kararlaryeni.anayasa.gov.tr/Karar/Content/548fbb07-f326-412e-a54e-372df01e22cb?excludeGerekce=False&wordsOnly=False adresinden erişildi. Artuk, M. E., Gökçen, A., Alşahin, M. E., & Çakır, K. (2017). Ceza Hukuku Özel Hükümler. Ankara:
Adalet Yayıncılık. Berktay, F. (2004). Kadınların İnsan Haklarının Gelişimi ve Türkiye. Içinde Sivil Toplum ve Demokrasi Konferens Yazıları no 7. 05.06.2017 Tarihinde http://stk.bilgi.edu.tr/media/uploads/2015/02/01/berktay_std_7.pdf adresinden erişildi. Berktay, F. (2015). Tarihin Cinsiyeti (5.Basım). İstanbul:
Caporal, B. (1982). Kemalizmde ve Kemalizm Sonrasında Türk Kadını. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
CEDAW Komitesi. (2016). Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesi Komitesi Nihai Gözlem Raporu (2016) CEDAW/C/TUR/CO/7. 10 Haziran 2018 tarihinde http://www.un.org.tr/humanrights/images/pdf/CEDAW-Komitesinin-Nihai-Yorumlari.pdf adresinden erişildi. Centel, N., Zafer, H., & Çakmut, Ö. (2017). Kişilere Karşı İşlenen Suçlar I. İstanbul:
Beta Yayınları.
Charlesworth, H. (1994). What are the ‘Women’s International Human Rights? Içinde R. J. Cook (Ed.), Human Rights of Women: National and International Perspectives (ss. 58–84). Philedelphia: University of Pennsylvania Press.