Dergiler / Üniversite Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Türkiye Üniversitelerinde İnsan Hakları Derslerine ve Çalışmalarına İlişkin Niceliksel Bir İnceleme

A Quantitative Study on Human Rights Education and Research at Turkish Universities

Sayfa
58–77
Yayın Tarihi
2019-08-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, Ağustos 2017-Şubat 2018 zaman diliminde gerçekleştirilen “Türkiye’de Yükseköğretimde İnsan Hakları Öğreniminin Durumu” araştırma projesinin bulgularına dayanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Ağustos 2017-Şubat 2018 zaman diliminde gerçekleştirilen “Türkiye’de Yükseköğretimde İnsan Hakları Öğreniminin Durumu” araştırma projesinin bulgularına dayanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Ağustos 2017-Şubat 2018 zaman diliminde gerçekleştirilen “Türkiye’de Yükseköğretimde İnsan Hakları Öğreniminin Durumu” araştırma projesinin bulgularına dayanmaktadır.* Projenin amacı, üniversitelerin hukuk fakültelerinde ve siyasal/kamu programlarında verilen lisans ve yüksek lisans dersleri ile bu üniversitelerdeki araştırma merkezlerinin çalışmaları üzerinden insan hakları alanındaki akademik bilgiye ilişkin kapsamlı bir veri tabanı oluşturmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede sadece siyasal bilimler/kamu yönetimi bölümlerindeki ve üniversitelerdeki insan hakları merkezlerindeki durum değerlendirilecek, hukuk fakülteleri ise başka bir çalışmanın konusu olacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:İnsan hakları eğitimi · insan hakları araştırmaları · yükseköğretimde insan hakları

Özet

Bu çalışma, Ağustos 2017-Şubat 2018 zaman diliminde gerçekleştirilen “Türkiye’de Yükseköğretimde İnsan Hakları Öğreniminin Durumu” araştırma projesinin bulgularına dayanmaktadır. Bu çalışma, Ağustos 2017-Şubat 2018 zaman diliminde gerçekleştirilen “Türkiye’de Yükseköğretimde İnsan Hakları Öğreniminin Durumu” araştırma projesinin bulgularına dayanmaktadır.* Projenin amacı, üniversitelerin hukuk fakültelerinde ve siyasal/kamu programlarında verilen lisans ve yüksek lisans dersleri ile bu üniversitelerdeki araştırma merkezlerinin çalışmaları üzerinden insan hakları alanındaki akademik bilgiye ilişkin kapsamlı bir veri tabanı oluşturmaktır. Türkiye’de insan hakları eğitimi özellikle 1990lı yıllardan itibaren gerek kamu bürokrasisi içerisinde gerek sivil toplumda gerekse akademik çevrelerde giderek artan bir ilgi görmüştür. Bu eğitim faaliyetleri ağırlıklı olarak çeşitli gruplara yönelik farkındalık artırma ve bilgi ve beceri kazandırma faaliyetleri olarak karşımıza çıkar. Öte yandan, insan haklarının gençlerin eğitiminde bir sosyal sorumluluk ve toplumsal bilinç geliştirme yöntemi olarak nasıl kullanıldığına yönelik çalışmalar ise bu eğitimin ilk-orta ve lise seviyesindeki durumuna odaklanır. İnsan haklarının yükseköğretim müfredatındaki yerine, bu alanda üretilen bilginin niceliğine ve niteliğine ilişkin çalışmaların ise yok denecek kadar az olduğu görülür. Bu bağlamda, makaleye konu olan çalışma tam da bu boşluğu doldurmak için öncelikli olarak bir mevcut durum tespiti araştırması olarak tasarlanmıştır. Bu bağlamda çalışma öncelikli olarak niceliksel bilgiler barındırmakla beraber, Türkiye’de yükseköğretimde insan hakları alanında üretilen ve paylaşılan bilginin niteliğine ve etkilerine ilişkin yapılacak daha derinlemesine çalışmalara da ışık tutacaktır. Bu makalede sadece siyasal bilimler/kamu yönetimi bölümlerindeki ve üniversitelerdeki insan hakları merkezlerindeki durum değerlendirilecek, hukuk fakülteleri ise başka bir çalışmanın konusu olacaktır.

Abstract

This article is based on the findings of the “Türkiye’de Yükseköğretimde İnsan Hakları Öğreniminin Durumu” research project that was carried out in the period of August 2017-February 2018. The main objective of the project was to create a database of academic knowledge on human rights through an examination of courses at law faculties and political science departments and activities of research centers. In Turkey, particularly since 1990s, human rights education has received significant attention within public bureaucracy, civil society and academia. This education, however, has mostly been in the form of awaraness raising, capacity increasing activities for different groups. Studies that focus on the use of human rights education as a method for increasing social responsibility among young people, on the other hand, mostly focus on primary, middle and high school students. This reveals the scarcity of works on the role of human rights education in higher learning. As a baseline study, this article is an inital attempt to fill this gap with large-scale quantitative information that allows us to map out the current state of human rights education in academia. This quantitative introduction intends to pave the way for more qualitative studies on the content, the methods and the impact of human rights courses and projects in higher learning. In this article, data on political science departments and research centers will be covered and law faculties will be the focus of another piece.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BERK, S. K. (2019). Türkiye Üniversitelerinde İnsan Hakları Derslerine ve Çalışmalarına İlişkin Niceliksel Bir İnceleme. Üniversite Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 58–77. https://ajindex.com/articles/77989

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Açık, C. (2011). Ulusal insan hakları kurumları ve Türkiye örneğine eleştirel yaklaşım (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi,
  2. Ankara.
  3. Altıparmak, K. (2007). Türkiye’de insan haklarında kurumsallaş(ama)ma. Türkiye Barolar Birliği (Ed.), Bürokrasi ve insan hakları içinde (ss. 54-111). Ankara:
  4. TBB Yayınları.
  5. Andreopoulous, G. J. & Claude, R.P. (Eds.). (1997). Human rights education for the twenty-first century. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
  6. Andreopoulos, G. (1997). Human rights education in the post-cold war context. G.J. Andreopoulos & R.P. Claude (Eds.), Human rights education for the twenty-first century içinde (ss. 9-20). Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
  7. Babül, E. (2017). Bureaucratic intimacies: Translating human rights in Turkey. Stanford: Stanford University Press.
  8. Bağlı, M.T. & Esen, Y. (Eds.). (2003). İnsan haklarına duyarlı ders kitapları için. İstanbul:
  9. Tarih Vakfı Yayınları.
  10. Balcı, E. (2016). Üniversitelerin kadın sorunları araştırma ve uygulama merkezleri. Türkiye Klinikleri J PublicHealth-Special Topics, 2(2), 52-68.
  11. Büyükkaragöz, S. & Kesici, Ş. (1998). Demokrasi ve insan hakları eğitimi. Ankara:
  12. Türk Demokrasi Vakfı. Can, F. (2006, 10 Mayıs). 12 üniversitede kadın çalışmaları merkezi. Bianet. Erişim adresi: https://bianet.org/bianet/kadin/78864-12-universitede-kadin-calismalari-merkezi
  13. Coomans, F., Grünfeld, F. & Kamminga, M. T. (Eds.). (2009). Methods of human rights research. Mortsel, Belgium: Intersentia. Cooper, A. (2013, 3 Nisan). Why we need to protect the ‘university’. The Guardian. Erişim adresi: https://www.theguardian.com/higher-education-network/blog/2013/apr/03/university-title-protection-regents-college
  14. Council of Europe. (2002). Compass: Manual for human rights education with young people. Erişim adresi: https://www.coe.int/en/web/compass
  15. Çayır, K. (2003). İnsan hakları ve demokrasi kültürünün geliştirilmesi: Ders kitaplarının yazımı. M.T. Bağlı & Y. Esen (Eds.), Ders kitaplarında insan hakları: İnsan haklarına duyarlı ders kitapları için içinde (ss. 21-45). İstanbul:
  16. Türk Tarih Vakfı Yayınları.
  17. Çayır, K. (2008). ‘Teknik bir mesele’ olarak insan hakları eğitimi. Liberal Düşünce, 49, 125-137. Erişim adresi: http://www.libertedownload.com/LD/arsiv/49/09-kenan-cayir-teknik-bir-mesele-olarak-insan-haklari-egitimi.pdf
  18. Çayır, K. & Bağlı, M.T. (2011). ‘No-one respects them anyway’: Secondary students’ perceptions of human rights education in Turkey. Intercultural Education, 22(1), 1-14.