Dergiler / HAFIZA / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Cormac McCarthy'nin Yol'unda Şiddet Figürleri: "Kötülük İçin Çare Yok Fakat Yalnızca Onun Görüntüsü İçin Var"

Dergi
HAFIZA
Sayfa
114–131
Yayın Tarihi
2020-06-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak bu, fazlasıyla yavan bir olumlamadır, çünkü son analizde Yol, şiddetin kendi figürlerinden dolayı her zaman bir şiddetli insan ilişkisinin olduğunu ve muhtemelen de her zaman olacağı konusunda ısrar etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cormac McCarthy’nin Amerikan uygarlığının temeli olarak şiddet görüşüne yönelik çokça eleştiri yapılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sürecin daha farkında ve şüpheli hale gelmesi için okuyucuyu kışkırtmasına rağmen, McCarthy’nin şiddet eleştirisi olumsuz olsa da daha iyi, daha az ya da kötü figürler oluşturmak için insan çabasındaki bazı yapıcı potansiyellere de işaret eder.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak bu, fazlasıyla yavan bir olumlamadır, çünkü son analizde Yol, şiddetin kendi figürlerinden dolayı her zaman bir şiddetli insan ilişkisinin olduğunu ve muhtemelen de her zaman olacağı konusunda ısrar etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Cormac McCarthy · Yol · retorik

Özet

Cormac McCarthy’nin Amerikan uygarlığının temeli olarak şiddet görüşüne yönelik çokça eleştiri yapılmaktadır. Onun bugüne kadarki son romanı Yol, görünürdeki bu fikri, sınırlarına doğru iterek yakın ekolojik felaketin şiddetli sonuçlarını araştırmak için Amerika sonrası kıyamet ötesine şekil veriyor. Henüz yeterince ifade edilmemiş şeyin, bu şiddetin temel retorik karakteri olduğunu; McCarthy’nin şiddetin bastırılamazlığını aktarmak için yaygın tekniğinin, mecazlar ve figürasyonlardaki şiddetin doğasının yer değiştirmesi için figürlerine dikkat çekmeyi kapsadığını savunuyorum. Dil ve dünya “küçülüyor” olarak gösterilmesine rağmen figürler aynen kalır ve şiddeti azalmaksızın onların yapım süreci yapım süreci devam eder. McCarthy, edebi mecazları ve figüratif dili öz-düşünümsel olarak kullanırken figürasyonun sadece şiddetin insan eylemleri için bir önkoşul olmadığını, aynı zamanda muhtemelen insan yaşamını “saf yaşamdan” ayıran güç olduğunu öne sürer. Romanın keskin karamsarlığı, kötülük gibi kavramların kalbinde hayat süren figürleşmenin ve şiddetin insanlık yolu olmadığını gösterir. Sürecin daha farkında ve şüpheli hale gelmesi için okuyucuyu kışkırtmasına rağmen, McCarthy’nin şiddet eleştirisi olumsuz olsa da daha iyi, daha az ya da kötü figürler oluşturmak için insan çabasındaki bazı yapıcı potansiyellere de işaret eder. Ancak bu, fazlasıyla yavan bir olumlamadır, çünkü son analizde Yol, şiddetin kendi figürlerinden dolayı her zaman bir şiddetli insan ilişkisinin olduğunu ve muhtemelen de her zaman olacağı konusunda ısrar etmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

WALSH, K. S., ÖLÇER, Ç. H. (2020). Cormac McCarthy'nin Yol'unda Şiddet Figürleri: "Kötülük İçin Çare Yok Fakat Yalnızca Onun Görüntüsü İçin Var". HAFIZA, Cilt: 2 - Sayı: 1, 114–131. https://ajindex.com/articles/762885

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Agamben, Giorgio. Homo Sacer: Sovereign Power and Bare Life. Trans. Daniel Heller-Roazen. Stanford: Stanford UP, 1998. —. State of Exception. Trans. Kevin Attell. Chicago: U of Chicago P, 2005.
  2. Arnold, Edwin T. “Blood and Grace: The Fiction of Cormac McCarthy.” Commonweal 4 (1994): 11-16.
  3. Benjamin, Walter. “Critique of Violence.” Reflections: Essays, Aphorisms, Autobiographical Writings. Ed. Peter Demetz. Trans. Edmund Jephcott. New York: Schocken, 2007. 277-300. —. The Origin of German Tragic Drama. Trans. John Osborne. New York: Verso, 2009. Kelly S. Walsh 241 Brewton, Vince. “The Changing Landscape of Violence in Cormac McCarthy’s Early Novels and the Border Trilogy.” The Southern Literary Journal 37.1 (2004): 121-43.
  4. Butler, Judith. “Critique, Coercion, and Sacred Life in Benjamin’s ‘Critique of Violence.’” Political Theologies: Public Religions in a Post-Secular World. Ed. Hent de Vries and Lawrence Sullivan. New York: Fordham UP, 2006. 201-19.
  5. Carroll, Robert, and Stephen Prickett, eds. The Bible: Authorized King James Version with Apocrypha. Oxford: Oxford UP, 2008.
  6. Cavell, Stanley. Must We Mean What We Say?: A Book of Essays. Cambridge: Cambridge UP, 2002.
  7. Conrad, Joseph. Heart of Darkness: Authoritative Text, Backgrounds and Contexts, Criticism. 4th ed. Ed. Paul B. Armstrong. New York: W. W. Norton, 2006.
  8. Danta, Chris. “‘The Cold Illucid World’: The Poetics of Gray in Cormac McCarthy’s The Road.” Murphet and Steven 9-26.
  9. De Bruyn, Ben. “Borrowed Time, Borrowed World and Borrowed Eyes: Care, Ruin and Vision in McCarthy’s The Road and Harrison’s Ecocriticism.” English Studies 91.7 (2010): 776-89.
  10. De Man, Paul. Aesthetic Ideology. Ed. Andrzej Warminski. Minneapolis: U of Minnesota P, 1996. —. Allegories of Reading: Figural Language in Rousseau, Nietzsche, Rilke, and Proust. New Haven: Yale UP, 1979. —. The Rhetoric of Romanticism. New York: Columbia UP, 1984.
  11. Dominy, Jordan J. “Cannibalism, Consumerism, and Profanation: Cormac McCarthy’s The Road and the End of Capitalism.” The Cormac McCarthy Journal 13.1 (2015): 143-58.
  12. Edwards, Tim. “The End of the Road: Pastoralism and the Post-Apocalyptic Waste Land of Cormac McCarthy’s The Road.” The Road. Spec. issue of The Cormac McCarthy Journal 6 (2008): 55-61.
  13. Ellis, Jay. “Another Sense of Ending: The Keynote Address to the Knoxville Conference.” The Road. Spec. issue of The Cormac McCarthy Journal 6 (2008): 22-38.
  14. Gallivan, Euan. “Compassionate McCarthy?: The Road and Schopenhauerian Ethics.” The Road. Sp