Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD) / 2007 / Sayı: 6

Klasik Dönem Türk Şiiride Atasözü ve Deyim Kullanımı Bir Akımın Göstergesi Midir?

Sayfa
93–105
Yayın Tarihi
2007-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada klasik edebiyatımızın mahalli yönü üzerine genel bir değerlendirmeden sonra Necati Bey örneğinden yola çıkarak şiirde atasözü ve deyim kullanımının, bir akıma tebaiyet olup olmadığı tartışılmaya çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şiirde atasözü ve deyimlere yer vermek, konuşma dili unsurlarını kullanmak, hayat sahnelerini ve reel tabiat unsurlarını şiire yansıtmak, he ce ölçüsüyle şiir yazmak, bütünüyle veya çoğunlukla Türkçe kelimelerle örülmüş şiir söylemek, tarihi olaylardan bigane kalmayıp bunları da şiire yansıtmak gibi özellikler, genellikle bir akıma bağlılık olarak değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Birçok değerlendirmede Mahallileşme Cereyanı olarak nitelendirilen bu konuyu değerlendirmenin ve tartışmanın gerekliliği açıktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada klasik edebiyatımızın mahalli yönü üzerine genel bir değerlendirmeden sonra Necati Bey örneğinden yola çıkarak şiirde atasözü ve deyim kullanımının, bir akıma tebaiyet olup olmadığı tartışılmaya çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mahallileşme · atasözü ve deyim · Necati Bey

Özet

Şiirde atasözü ve deyimlere yer vermek, konuşma dili unsurlarını kullanmak, hayat sahnelerini ve reel tabiat unsurlarını şiire yansıtmak, he ce ölçüsüyle şiir yazmak, bütünüyle veya çoğunlukla Türkçe kelimelerle örülmüş şiir söylemek, tarihi olaylardan bigane kalmayıp bunları da şiire yansıtmak gibi özellikler, genellikle bir akıma bağlılık olarak değerlendirilmiştir. Söz konusu edilen edebi bir akımsa bunu oluşturan ve akım olarak kabul edilmesini sağlayan bazı temel ölçütlerin mevcudiyeti kaçınılmazdır. Bu ölçütler de belli başlı temsilciler, teorik altyapı ve sanatkarı o akıma bağlayabilecek ve musahibi olarak kabul edip manevi desteğini arkasında hissettirebilecek hususlar gibi belli başlı maddeler olarak özetlenebilir. Birçok değerlendirmede Mahallileşme Cereyanı olarak nitelendirilen bu konuyu değerlendirmenin ve tartışmanın gerekliliği açıktır. Bu çalışmada klasik edebiyatımızın mahalli yönü üzerine genel bir değerlendirmeden sonra Necati Bey örneğinden yola çıkarak şiirde atasözü ve deyim kullanımının, bir akıma tebaiyet olup olmadığı tartışılmaya çalışılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TANYILDIZ, A. (2007). Klasik Dönem Türk Şiiride Atasözü ve Deyim Kullanımı Bir Akımın Göstergesi Midir?. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), Sayı: 6, 93–105. https://ajindex.com/articles/762727

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. ANDREWS, Walter G., (2003). Şiirin Sesi Toplumun ŞarkJSJ, (Çev. Tansel GÜNEY), İstanbul, iletişim Yayınları.
  2. Aşık Çelebi, Meşaıiii'ş-Şuar8, Millet Kütüphanesi, Nu.: 772,356-360.
  3. AVŞAR, Ziya, (2001). "Türkı-i Basiti Yeniden Tartışmak", BI1ig,(Yaz-2001), S. 18, s.127-143.
  4. BANARlı, Nihat Sami, (2001). Resimli Türk Edebiyatı Tarihi İstanbul,
  5. Milli Eğitim Basımevi. BATİsLAM, Hanife Dilek, (1997). "Nedim'irı Şiirlerindeki Atasözleri ve Deyimler", Türkoloji Araştırmaları-Fuat Özdemir Anısı, s. 107-123.
  6. BİLKAN, Ali Fuat, (2004). "Mahalli/Folklorik Üslup (Nazım-Orta Klasik Dönem)", Türk Dünyası Edebiyat Tarihi, C. 5, s. 377-383.
  7. CANıM, Rıdvan, (2000). Tezkiretü'ş-Şu'ar;j ve Tsbsıretır'n-Nuzemi; Ankara, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  8. ÇAVUŞoGLU, Mehmet, (2001). Necati Bey Divanının Tahlılı; İstanbul,
  9. Kitabevi Yayınları.
  10. DoGAN, Muhammet Nur, (2002). "Divan Şiirinin Milli Karakteri", Türkler, C. i i, s.682-689. ıSEN, Mustafa, (1993). "Divanlarda Hece ıle Yazılmış Şiirler", Türk Kültürü Araştırmaları, Şükrü ELÇiN'e Armağan, S. XXIX/I-2, s. 204-233.
  11. İSEN, Mustafa, (1994a). Acıyı Bal Eylemek- Türk Edebiyatında Mersiye; Ankara,
  12. Akçağ Yayınları.
  13. İSEN, Mustafa, (1994b).
  14. Künhü'I-Ahbsrın Tezkire Kısmı, Ankara, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  15. KÖPRÜLÜ, Fuat, (1999). Edebiyat Araştırmaları 1, Ankara,
  16. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  17. KURNAZ, Cemal, (1997). "Yahya Bey Divanında Atasözleri ve Deyimler", Divan Edebiyatı Yazıları, Ankara, Akçağ Yayınları, s. 206-224. KUTLUK, ıbrahim, (1981). Kınalızade Hasan Çelebi- Tezkiretü 'ş-Şu 'ara, Ankara;
  18. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  19. KÜÇÜK, Sabahattin, (2002). "Baki", Türkler, C. i i, s. 723-732.
  20. MACIT, Muhsin, (i 999). "Mahallileşme Cereyanı ve Nedim", Osmanlı (Kültür ve Sanat), (ed. Güler Eren), C. 9, s. 711-717.
  21. MENGİ, Mine, (1986). "Necati'rıin Şiirlerinde Atasözlerinin Kullanımı, Erdem, C. II, S. 41, s. 47-56.
  22. MERMER, Ahmet, (2006). Türki-i Basit ve Aydınlı Visali'nin Şiirleri; Ankara,
  23. Akçağ Yayınları.
  24. OKUYUCU, Cihan, (2004a). Divan Edebiyatı Estetiğı; ıstanbul, L&M Yayınları.
  25. OKUYUCU, Cihan, (2004b). "Klasik Edebiyat: Türk Kültürü içindeki Yeri, Kaynakları, Oluşumu, Sanat ve Estetik Anlayışı", Türk Dünyası Edebiyat Tari/u; C. 4, s. 219-303.
  26. POSPELOV, Gennady N., (1995). Edebiyat Bı1İIm; (Çev. Yılmaz ONAY), İstanbul, Evrensel Kültür Kitaplığı Yayınları.
  27. SARAÇ, M. A. Yekta (2001). Klasik Edebiyat Bilgisi Bilgisi-Belagat, İstanbul,
  28. Bilimevi Yayınları.
  29. SEFERCloOLU, Mustafa Nejat, (2002). "Divan Şiirinin Gerçek Hayatla Bağlantısı", Türkler, C