Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD) / 2008 / Sayı: 9

Ondokuzuncu Yüzyıl Osmanlı Siyasetinde Bölgesel ve Ruhani Güçler: Şeyh Halid, Gürcü Necip Paşa ve Nakşibendi-Halidiyye

Sean Foley(HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
227–244
Yayın Tarihi
2008-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda sünni müslümanlarla Osmanlı hükümetinin üyeleri arasında ilişkiye dair kanıt bulunsa da, bu tarikatin Osmanlı hükümeti ile sürekli mücadele eden Suriyeli ve Iraklı Araplar da İranlı Şii Müslümanlar da bu tarikatla ilişki içindeydidler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Ondokuzuncu yüzyılın önde gelen mutasavvıf bilginlerinden Nakşibendi Şeyhi Halid Hazretleri’nin (1776-1827) Mehmed Ali ve Osmanlı Devleti’ne sadık diğer siyasal aktörlerle olan 1820’lerde soru işareti uyandıran ilişkilerini incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu anlayışın yerine çalışmamızda, Halid’in mektupları, mahkeme kayıtları ve diğer Osmanlı kaynaklarını kullanarak şu tartışılmaktadır: Şeyh halid olabildiğince geniş bir takipçiler topluluğu oluşturmaya çalıştı ve bu bağlamda Nakşibendi-Halidiye tarikatını ilke olarak bir Osmanlı ya da sünni bir kurum olarak düşünmedi.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda sünni müslümanlarla Osmanlı hükümetinin üyeleri arasında ilişkiye dair kanıt bulunsa da, bu tarikatin Osmanlı hükümeti ile sürekli mücadele eden Suriyeli ve Iraklı Araplar da İranlı Şii Müslümanlar da bu tarikatla ilişki içindeydidler.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Nakşibendi-Halidiyye · Şeyh Halid · Tasavvuf

Özet

Bu çalışmada Ondokuzuncu yüzyılın önde gelen mutasavvıf bilginlerinden Nakşibendi Şeyhi Halid Hazretleri’nin (1776-1827) Mehmed Ali ve Osmanlı Devleti’ne sadık diğer siyasal aktörlerle olan 1820’lerde soru işareti uyandıran ilişkilerini incelemektedir. Bturus Abu-Manneh, Hamid Algar ve diğer araştırmalacıların Halid hakkında ileri sürdükleri bakış açısını eleştirmektedir. Bu araştırmacılara gore Halid’in kendisi ve kendi sufi tarikati Nakşibendi- Halidiyye başlı başına Osmanlı Devleti ve Ortodoks sünni İslam ile ittifak kurmuştur. Bu anlayışın yerine çalışmamızda, Halid’in mektupları, mahkeme kayıtları ve diğer Osmanlı kaynaklarını kullanarak şu tartışılmaktadır: Şeyh halid olabildiğince geniş bir takipçiler topluluğu oluşturmaya çalıştı ve bu bağlamda Nakşibendi-Halidiye tarikatını ilke olarak bir Osmanlı ya da sünni bir kurum olarak düşünmedi. Çalışmamızda sünni müslümanlarla Osmanlı hükümetinin üyeleri arasında ilişkiye dair kanıt bulunsa da, bu tarikatin Osmanlı hükümeti ile sürekli mücadele eden Suriyeli ve Iraklı Araplar da İranlı Şii Müslümanlar da bu tarikatla ilişki içindeydidler.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Foley, S. (2008). Ondokuzuncu Yüzyıl Osmanlı Siyasetinde Bölgesel ve Ruhani Güçler: Şeyh Halid, Gürcü Necip Paşa ve Nakşibendi-Halidiyye. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), Sayı: 9, 227–244. https://ajindex.com/articles/762683

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Imad Ra’uf, al-Iraq fi Watha’iq Muhammad Ali (Baghdad: Bayt al-Hikma, 1999), 68 (#46 and #211).
  2. Awamir Sultaniyya, 24 Dhu’l-Qa‘da 1243, 2/232 (June 7, 1828).