Dergiler / Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2022 / Prof. Dr. Hikmet Yıldırım CELKAN Özel Sayısı

Dijitalleşme Sürecinde Okul Temeli Program Geliştirme

School Based Program Development in The Digitalization Process

Sayfa
41–58
Yayın Tarihi
2022-04-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, Covid 19 sürecinde dijitalleşme olgusuna bağlı hızlı yaşanan değişim sürecinin ortaya çıkardığı boşluk, eğitim programlarında düşünsel, sosyal, ekonomik ve kültürel bağlamda ele alınıp, programın paydaşları ve ögeleri açısından tartışılmış, ulusal düzeyde program geliştirme anlayışından okul temelli program geliştirme sürecine geçiş önerilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Formel eğitim olgusu, insanların kendilerinin yarattığı bir sistemdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eğitimde program geliştirme süreçlerinde toplumu etkileyen her değişimin olumsuz etkilerinin nispeten azaltarak bireye ve topluma olumlu yansıması için eğitim ıslah edici ve çözümleyici gücünden faydalanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Covid 19 sürecinde dijitalleşme olgusuna bağlı hızlı yaşanan değişim sürecinin ortaya çıkardığı boşluk, eğitim programlarında düşünsel, sosyal, ekonomik ve kültürel bağlamda ele alınıp, programın paydaşları ve ögeleri açısından tartışılmış, ulusal düzeyde program geliştirme anlayışından okul temelli program geliştirme sürecine geçiş önerilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijitalleşme · kültürel değişim · sosyal değişim

Özet

Formel eğitim olgusu, insanların kendilerinin yarattığı bir sistemdir. Bu sistem işlevini okullar vasıtasıyla geçekleştirir. Okulun toplum ve bireyin gereksinimlerini dikkate alarak ortak noktada buluşturacak dengeleyecek bir mekanizmanın süreç içinde işlemesi gerekmektedir. Bu mekanizma disiplinlerarası bir disiplin alanıdır. Uygulamada bunun karşılığı Eğitimde Program Geliştirme olmuştur. Eğitimde program geliştirme süreçlerinde toplumu etkileyen her değişimin olumsuz etkilerinin nispeten azaltarak bireye ve topluma olumlu yansıması için eğitim ıslah edici ve çözümleyici gücünden faydalanılmaktadır. Eğitimde program geliştirme teori ve tekniği ile bu sürecin pratikteki somutlaşmış bir yansımasını sunmaktadır. Kesintisiz bir süreç olan Eğitimde Program Geliştirme, dünün problemlerinin yanında anın ve geleceğin problemlerini de dikkate almak, kararları bu bağlam üzerine temellendirmek durumundadır. Bu çalışmada, Covid 19 sürecinde dijitalleşme olgusuna bağlı hızlı yaşanan değişim sürecinin ortaya çıkardığı boşluk, eğitim programlarında düşünsel, sosyal, ekonomik ve kültürel bağlamda ele alınıp, programın paydaşları ve ögeleri açısından tartışılmış, ulusal düzeyde program geliştirme anlayışından okul temelli program geliştirme sürecine geçiş önerilmiştir.

Abstract

Formal education is a system created by people themselves. This system performs its function through schools. A mechanism that will bring the school together at a common point, taking into account the needs of the society and the individual, should operate in the process. This mechanism is an interdisciplinary field of discipline. The practical equivalent of this mechanism is Curriculum Development in Education. The remedial and analytical power of education is utilized in order to reduce the negative effects of each change affecting the society and to reflect it positively on the individual and the society. It presents the theory and technique of curriculum development in education and a concrete reflection of this process in practice. Curriculum Development in Education, which is an uninterrupted process, has to take into account the problems of the present and the future, as well as the problems of the past, and base the decisions on this context. In this study, the gap created by the rapid change process due to the digitalization phenomenon in the Covid 19 process was discussed in the intellectual, social, economic, and cultural context of the education programs, discussed in terms of the stakeholders and elements of the program, and a transition from the national level curriculum development approach to the school-based curriculum development process was proposed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BEYDOĞAN, H. Ö. (2022). Dijitalleşme Sürecinde Okul Temeli Program Geliştirme. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Prof. Dr. Hikmet Yıldırım CELKAN Özel Sayısı, 41–58. https://ajindex.com/articles/760670

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. AES (Applied Educational Systems). (2019). What are the 21.st century skills? https://www.aeseducation.com/career-readiness/what-are-21st-century-skills adresinden 16 Eylül 2019 tarihinde erişilmiştir. Aksoy, N. (2017). EBA (Eğitim Bilişim Ağı)'nın kullanım amacı, karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş Aktay, S. ve Keskin, T. (2016). Eğitim bilişim ağı (EBA) incelenmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 2 (3), 27-44.
  3. Anonymous (2000), Needs assessments. evaluation of psychoactive substance use disorder treatment. World Health Organization (WHO). Workbook 3. WHO/MSD/MSB 00.2d. Web: http://www.unodc.org/docs/treatment//needs_assessment.pdf adresinden 21 Nisan 2021 tarihinde ulaşılmıştır. Ata, R. ve Kasım,Y. (2016).Öğretmen adaylarının medya okuryazarlığı dersi kapsamında internet ve sosyal medya kullanımları, Journal of Kirsehir Education Faculty. 17/2: 581-602.
  4. Aydın, İ. (2012). Alternatif okullar. Pegem Yayıncılık. Audrey, N.ve Howard A., (1983). Developing a curriculum: a practıcal guidu'. Fourth Impression. London: George Aile n an d Unvvm. Bacanlı, H. (2006).Duyuşsal Davranış Eğitimi (3.Baskı). Ankara:
  5. Nobel Yayınları Barber, M., & Mourshed, M. (2007). How the world’s best performing schools come out on top. London, UK: McKinsey and Company Barutçugil, İ. (2004). Organizasyonda Duyguların Yönetimi, 2. Baskı, İstanbul:
  6. Kariyer Yayınları.
  7. Becker, H. J. (2000) Findings from the teaching, learning, and computing survey: Is Larry Cuban right? Education Policy Analyzs Archives, 8, pp. 1-31.
  8. Çakmak, Z. ve Taşkıran, C. (2017). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin perspektifinden Eğitim Bilişim Ağı (EBA) platformu. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(9). Ciboci, L. ve Danijel, L. (2019).Digital media literacy, school and contemporary parenting. Medijske Studije. 83-101.
  9. Çötok, N. (2006). Sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçişte eğitim olgusu. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya. Çubukçu, Z. ve Tosuntaş, Ş.B. (2016), Teknoloji destekli eğitim ortamlarında iletişim: bir sınıf etkileşim analizi çalışması, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, Cilt 5, Özel Sayı, 192- 199. Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice?, European Journal of Teacher Education, 40(3), 291–309.
  10. Day, C. (2017). Teachers’ world