Dergiler / Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 12 - Sayı: 1

HEGEL ESTETİĞİNDE SANATIN ANLAMLANDIRILIŞI

Sayfa
102–121
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sanatın geçirmiş olduğu bu evrelerde tinin kendini tam olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğiyle hesaplaşmış ve romantik sanatın çözülüşüyle tinin mutlağı tam olarak ifade etmediğini açıklayarak mutlağı sanat dışı bir kavramda açıklama gereği görmüştür

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Estetik teorisini idealist bir doğrultuda kuran Hegel sanatı idea/tin(geist) kavramıyla açıklamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tin’in amacı da özgürlüğüne, kendi bilincine ulaşmadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sanatın geçirmiş olduğu bu evrelerde tinin kendini tam olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğiyle hesaplaşmış ve romantik sanatın çözülüşüyle tinin mutlağı tam olarak ifade etmediğini açıklayarak mutlağı sanat dışı bir kavramda açıklama gereği görmüştür
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:sanat felsefesi · estetik · tin

Özet

Estetik teorisini idealist bir doğrultuda kuran Hegel sanatı idea/tin(geist) kavramıyla açıklamıştır. Tin’in amacı da özgürlüğüne, kendi bilincine ulaşmadır. Tinin bu kendi bilincine ulaşması diyalektik bir süreç gerektirir. Başlangıcında tin, idea, ya da mutlak kendi başına iken, daha sonra özüne yabancılaşmış ve somut bir varlık olarak doğada gerçekliğini bulmuştur. Tinin bu çelişkili gelişimindeki son basamak olan kültür ve tarih dünyasında, tinin kendini yeniden bulması, bilinç ve özgürlük yoluyla kendisine dönmesiyle ortadan kalkmıştır. Hegel, tinin bu özne/nesne ya da biçim/içerik özdeşliğini sağlayarak binlerce yıllık insanlık kültür ve düşünce tarihi içerisinde kendi hakikatini bulmaya, kendini gerçekleştirmeye çabalaması sonucu olarak sanatı, sembolik sanat, klasik sanat, romantik sanat olmak üzere evrelere ayırmış ve bu evrelerle tam olarak birliktelik sağlayan tikel sanat formlarını belirlemiştir. Sanatın geçirmiş olduğu bu evrelerde tinin kendini tam olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğiyle hesaplaşmış ve romantik sanatın çözülüşüyle tinin mutlağı tam olarak ifade etmediğini açıklayarak mutlağı sanat dışı bir kavramda açıklama gereği görmüştür

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİLMAÇ, S. (2019). HEGEL ESTETİĞİNDE SANATIN ANLAMLANDIRILIŞI. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 102–121. https://ajindex.com/articles/754680

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. ADORNO, T.W. (1984). Aesthetic Theory, (Çev.: C. Lenhardt,- Kegan Paul), London: Routledge ALTUĞ, T. (2008), “Hegel’in Sanat Felsefesi”, Baykuş Felsefe Yazıları Dergisi, Alef Yayınevi,
  2. İstanbul, Mayıs, (2):235. ARAT, N. (1972). “ Ernst Cassier ve Suzanne K. Langer’da Sembolik Form Olarak Sanat”, Felsefe Arşivi, Edebiyat Fakültesi Matbaası, İstanbul, (18):94. BOLAY, S. H, (2009). Felsefe Doktrinleri ve Terimleri Sözlüğü, Nobel Yayıncılık, Ankara.
  3. BOZKURT, N. (1990). “Hegel Felsefesinin Düşündürdükleri”, Felsefe Dergisi, Georg Wilhelm Friedrich Hegel 90/1, İstanbul, (31):48. HEGEL, G. W. F. (1975). Aesthetics Lectures on Fine Art Volume 1, (Trans. T. M. Knox), Oxford Clarendon Press.
  4. HEGEL, G. W. F. (1975). Aesthetics Lectures on Fine Art Volume 2, (Trans. T. M. Knox), Oxford Clarendon Press.
  5. HEGEL, G. W. F. (2015). Estetik Güzel Sanatlar Üzerine Dersler 1 (Çev.: Taylan Altuğ, Hakkı Hünler), (2.Basım), Payel Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. HEGEL, G. W. F. (2015). Estetik Güzel Sanatlar Üzerine Dersler 2, (Çev.: Taylan Altuğ, Hakkı Hünler), (2.Basım), Payel Yayınları,
  8. İstanbul.
  9. HÜNLER, H. (1990). Hegel Estetiğinde Güzel ve Sanat Kavramları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  10. KULA, O. B. (2010). Hegel Estetiği ve Edebiyat Kuramı 1 İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. KULA, O. B. (2010). Hegel Estetiği ve Edebiyat Kuramı 2, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları İstanbul.
  13. KULA, O. B. (2010). Hegel Estetiği ve Edebiyat Kuramı 3, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları,
  14. İstanbul.
  15. MAGNUS, K. D. (2001). Hegel And The Symbolic Mediation Of Spirit, Albany: State University of New York Press.
  16. YALTIRAK, U. (1990). “Hegel Fenomenolojisinde Bilinç Diyalektiği”, Felsefe Dergisi, George Wilhelm Friedrich Hegel 90/1, İstanbul, (31):58-93.