Bu çalışmada, tasarım eğitiminde sembolik öneme sahip ve öğrenmenin vaz geçilmez bir parçası olarak görülen tasarım jürilerinde, öğrencilerin kullanması için ‘retorik model’ önerilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, tasarım eğitiminde sembolik öneme sahip ve öğrenmenin vaz geçilmez bir parçası olarak görülen tasarım jürilerinde, öğrencilerin kullanması için ‘retorik model’ önerilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu özgün modelde öğrencilerin tasarım fikirlerini anlatmaları ve projelerini jüri üyeleri önünde savunmaları için sistemli aşamalar ve öneriler bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Hem sözle hem de görsel iletişim öğelerinin planlanmasına ilişkin model, öğrencilere rehber olacak ve etkili sunum yapmalarında fayda sağlayacaktır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:tasarım jürisi · iletişim · iletişim tasarımı
Özet
Bu çalışmada, tasarım eğitiminde sembolik öneme sahip ve öğrenmenin vaz geçilmez bir parçası olarak görülen tasarım jürilerinde, öğrencilerin kullanması için ‘retorik model’ önerilmektedir. Bu özgün modelde öğrencilerin tasarım fikirlerini anlatmaları ve projelerini jüri üyeleri önünde savunmaları için sistemli aşamalar ve öneriler bulunmaktadır. Aşamalar jüri süreci ve akışı dikkate alınarak planlanmış ve öneriler de Aristoteles’in retorik teorisi üzerine yapılandırılmıştır. Hem sözle hem de görsel iletişim öğelerinin planlanmasına ilişkin model, öğrencilere rehber olacak ve etkili sunum yapmalarında fayda sağlayacaktır.
Y.K.Y. Buchanan, R. (1985). Declaration by Design: Rhetoric, Argument, and Demonstration in Design Practice. Design Issues, 2(1), 4. https://doi.org/10.2307/1511524.
Cross, N. (1999). Design Research: A Disciplined Conversation. Design Issues, 15(2), 5–10.
Gurel, M. O., & Basa, I. (2004). The status of graphical presentation in interior/architectural design education. International Journal of Art and Design Education, 23(2), 192–206. https://doi.org/10.1111/j.1476-8070.2004.00397.x
Heath, R. L. (2004). Halkla ilişkiler için retoriksel bir uygulama. Içinde H. Güz & S. Y. Becerikli (Ed.), Halkla İlişkilerde Seçme Yazılar (ss. 107–154). Ankara:
Alban Tanıtım. Ilgaz, A. (2009). Design Juries As a Means of Assessment and Criticism in Industrial Design Education: A Study on Metu Department of Industrial Design. METU. Kaufer, D. S., & Butler, B. S. (2013). Rhetoric And The Art Of Design. New York: Routledge. L’Etang, J. (2002). Halkla İlişkiler ve Retorik. Içinde J. L’Etang & M. Pieczka (Ed.), Halkla İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar (1.baskı, ss. 189–213). Ankara:
Muratovski, G. (2016). Research for designers: A guide to methods and practice. SAGE Publications. Schön, D. (1985). The design studio: An exploration of its traditions and potentials. International Specialized Book Service Incorporated. Schön, D. (1988). Toward a Marriage of Artistry & Applied Science In the Architectural Design Studio. Journal of Architectural Education, 41(4), 4–10. https://doi.org/10.1080/10464883.1988.10758496
Webster, H. (2006). A Foucauldian look at the Design Jury. Art, Design & Communication in Higher Education, 5(1), 5–19. https://doi.org/10.1386/adch.5.1.5_1
Webster, H. (2007). The analytics of power: Re presenting the design jury. Journal of Architectural Education, 21.