Dergiler / Mavi Atlas / 2016 / Sayı: 6

Modern Öznenin Kuruluşu Üzerine Eleştirel Bir Bakış

Sayfa
145–157
Yayın Tarihi
2016-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yüzden, bu çalışmada, modern öznenin kuruluşu bağlamında Hegel, Marx, Nietzsche ve Freud’un düşünceleri ele alınıştır ve bu çerçevede bir çalışma yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazıda, Descartes’tan Freud’a modern öznenin kuruluşundaki epistemolojik dönüşümün nasıl gerçekleştiğine yönelik bir araştırma yapılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak Kant, Descartes-Locke çizgisini daha da belirgin kılan ve özneyi epistemolojik bir çerçevede değerlendiren bir filozof olarak bu gelenek içinde görüldüğünden, genel olarak Aydınlanmanın düşünsel perspektifi içinde ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yüzden, bu çalışmada, modern öznenin kuruluşu bağlamında Hegel, Marx, Nietzsche ve Freud’un düşünceleri ele alınıştır ve bu çerçevede bir çalışma yapılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Descartes · Doğa · Freud

Özet

Bu yazıda, Descartes’tan Freud’a modern öznenin kuruluşundaki epistemolojik dönüşümün nasıl gerçekleştiğine yönelik bir araştırma yapılmaktadır. Bu noktada, özellikle bazı felsefecilerin bu dönüşüme katkısı ve eleştirisi ele alınacaktır. Descartes ve Locke’un epistemolojik çözümlemelerinin ete ve kemiğe büründüğü zemin Hegel’den Freud’a ben ve bilinç kavramları bağlamında bir hattı kapsamaktadır. Elbette bu noktada Kant önemli bir yere sahiptir. Ancak Kant, Descartes-Locke çizgisini daha da belirgin kılan ve özneyi epistemolojik bir çerçevede değerlendiren bir filozof olarak bu gelenek içinde görüldüğünden, genel olarak Aydınlanmanın düşünsel perspektifi içinde ele alınmıştır. Öte yandan Hegel’in ve Marx’ın tarihsellikle ilişkisinde özneyi toplumsal-kurumsal-pratik bir figür olarak görmeleri ve onlardan sonra gelen Nietzsche’nin eleştirileriyle ve Freud’un da psikolojik analizleriyle katkı sunmaları modern öznenin nasıl bir dönüşüm sergilediğiyle ilgili bize bir perspektif sunmaktadır. Bu yüzden, bu çalışmada, modern öznenin kuruluşu bağlamında Hegel, Marx, Nietzsche ve Freud’un düşünceleri ele alınıştır ve bu çerçevede bir çalışma yapılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Becermen, M. (2016). Modern Öznenin Kuruluşu Üzerine Eleştirel Bir Bakış. Mavi Atlas, Sayı: 6, 145–157. https://doi.org/10.18795/ma.45965

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. ADORNO, T. W. ve HORKHEIMER, M. (2010). Aydınlanmanın Diyalektiği, çev. Nihat Ülner-Elif Öztarhan Karadoğan, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  2. ANSELL-PEARSON, K. (1998). Kusursuz Nihilist, çev. Cem Soydemir, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  3. BALOGH, P. (1986). Freud Üzerine, çev. M. Sağman Kayatekin, Ankara: V Yayınları.
  4. CARR, E. H. (1993). Tarih Nedir, çev. Misket Gizem Gürtürk, İstanbul: İletişim Yayınları.
  5. DİNÇER, K. (2005). “Modern Epistemolojinin Çıkmazı”, Ankara Barosu Felsefe Kulübü VI. Toplantı, ss. 233-55. Ankara: Ankara Barosu Yayınları.
  6. DOCHERTY, T. D. (1995). “Postmodernizm: Bir Giriş”, çev. Yavuz Alagon, Postmodernist Burjuva Liberalizmi, İstanbul: Sarmal Yayınevi.
  7. FANCHER, R. E. (1990). Ruhbilimin Öncüleri, çev. Aziz Yardımlı, İstanbul: İdea Yayınevi.
  8. FREUD, S. (2000). Ruhçözümlemesinin Tarihi, çev. Emre Kapkın-Ayşe Tekşen Kapkın, İstanbul: Payel Yayınevi.
  9. HEGEL, G. W. F. (2004). Tinin Görüngübilimi, çev. Aziz Yardımlı, İstanbul: İdea Yayınevi.
  10. LUKACS, G. (1998). Tarih ve Sınıf Bilinci, çev. Yılmaz Öner, Belge İstanbul: Yayınları.
  11. MARX, K. (2004). Alman İdeolojisi, çev. Sevim Belli-Ahmet Kardam, Ankara: Sol Yayınları.
  12. MORIN, E. (1995). Avrupa’yı Düşünmek, çev. Şirin Tekeli, İstanbul: AFA Yayıncılık.
  13. NIETZSCHE, F. (1968). The Will to Power, trans. Walter Kaufman and R. J. Hollingdale, New York: Vintage Books.
  14. NIETZSCHE, F. (1995). Deccal, çev. Oruç Aruoba, İstanbul: Hil Yayınları.
  15. NIETZSCHE, F. (2003). İnsanca Pek İnsanca 1, çev. Mustafa Tüzel, İstanbul: İthaki Yayınları.
  16. NIETZSCHE, F. (2005). Gesammelte Werke, Bindlach: Gondorm Verlag GmbH.
  17. NIETZSCHE, F. Der Wille zur Macht, Paderorn: Voltmedia GmbH (Tarihsiz).
  18. ROUSSEAU, J. J. (2007). Bilimler ve Sanatlar Üstüne Söylev, çev. Sabahattin Eyüboğlu, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  19. VIERECK, G. S. (2006). “Sigmund Freud’la Görüşme”, çev. Doğan Şahiner, Cogito, 9: 61-69.