KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi / 2016 /

KUTSAL İNSAN: GIORGIO AGAMBEN’İN EGEMENLİK ANLATISINDA KURBANSAL DURUM

Homo Sacer: Sacrificial Condition in Giorgio Agamben’s Narration of Sovereignty

Mete ULAŞ AKSOY
Sayfa
16–40
Yayın Tarihi
2016-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İkinci bölümde bu kavramsallaştırmanın sıkıntılarına işaret edilmiş ve üçüncü bölümde, Agamben’in kurban mantığını aşamadığı ortaya konmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmamızda Agamben’in homo sacer kavramını eleştirel bir bakış açısıyla incelemeye çalıştık.
📊
Temel Bulgular & Veri:Egemenliğin görünmeyen boyutlarının farkına varmamızı sağlayan Agamben’in egemenlik kuramında homo sacer mühim bir yerde durmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:İkinci bölümde bu kavramsallaştırmanın sıkıntılarına işaret edilmiş ve üçüncü bölümde, Agamben’in kurban mantığını aşamadığı ortaya konmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Agamben · Çıplak Hayat · Egemenlik

Özet

Çalışmamızda Agamben’in homo sacer kavramını eleştirel bir bakış açısıyla incelemeye çalıştık. Egemenliğin görünmeyen boyutlarının farkına varmamızı sağlayan Agamben’in egemenlik kuramında homo sacer mühim bir yerde durmaktadır. Ancak Agamben’in, egemenlik ilişkilerinin şiddet-yasa boyutunu aydınlatmak için elverişli olan bu kavramı, siyasi hayatın yegâne gerçekliği olarak ortaya koyması, siyasi kuramında bazı sıkıntıların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu sıkıntıların kendini en çok belli ettiği yer ise, kurban kavramıdır. Çalışmamız, homo sacer’in kurbandan tam olarak arındırılamadığı gerçekliğinin altını çizerek, temsili ve simgesel olandan arındırılmış bir egemenlik anlatısının sıkıntılarını ortaya koymaya çalışmıştır. Çalışmamız birinci bölümünde Agamben’in homo sacer kavramsallaştırması üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde bu kavramsallaştırmanın sıkıntılarına işaret edilmiş ve üçüncü bölümde, Agamben’in kurban mantığını aşamadığı ortaya konmaya çalışılmıştır.

Abstract

In this study, we attempt to put Agamben’s homo sacer conceptualization within a critical perspective. Agamben’s political philosophy, which contributes important insights into the invisible dimensions of sovereignty, gives a special place for homo sacer. However, even if this concept plays an important role in elucidating the certain dimensions of authority relations violence-law relationship , it is hardly a good attitude to permit it to monopolize every dimension of authority relations. This study, which tries to call attention to the troubles of such an attitude, gives special importance to the concept of sacrifice and claims that Agamben is at pains to purify authority relations and sovereignty from the symbolic elements. In the first part of the study, Agamben’s homo sacer conceptualization is presented. In the second, the inconsistencies and troubles in this conceptualization are highlighted. In the last part, it is claimed that Agamben’s account of sovereignty cannot transcend the logic of sacrifice.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKSOY, M. U. (2016). KUTSAL İNSAN: GIORGIO AGAMBEN’İN EGEMENLİK ANLATISINDA KURBANSAL DURUM. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 16–40. https://ajindex.com/articles/71008

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Agamben Giorgio, Nudities, çev. David Kishik ve Stefan Pedatella, Standford University Press, Standford, 2011.
  2. Agamben Giorgio, The Coming Community, çev. Micheal Hardt, University of Minnesota Press, London, 2007.
  3. Agamben Giorgio, The Time That Remains: A Commentary on the Letter to Romans, çev. Patricia Dailey, 2005.
  4. Agamben Giorgio, State of Exception, çev. Kevin Atell, University of Chicago Press, Chicago, 2005.
  5. Agamben Giorgio, Open, çev. Kevin Atell, Stanford University Press, Standford, 2003.
  6. Agamben Giorgio, Kutsal İnsan: Egemen İktidar ve Çıplak Hayat, çev. İsmail Türkmen Ayrıntı, İstanbul 2001.
  7. Agamben Giorgio, Tanık ve Arşiv, çev. Ali İhsan Başgül, Dipnot, Ankara 1999.
  8. Agamben Giorgio, Language and Death: The Place of Negativity, çev. Karen E. Pinkus ve Micheal Hardt, University of Minnesota Press, 1991.
  9. Arendt Hannah, Lectures on Kant’s Political Philosophy, The University of Chicago Press, Chicago, 1992.
  10. Aristotle, Nicomachean Ethics, çev. Roger Crisp, Cambridge University Pres, Cambridge, 2000.
  11. Başaran Melih, Kurban Sunu: Dile Getirilebilir ve Görülebilirin Mantık ve Ekonomileri, Ayrıntı, İstanbul, 2005.
  12. Bataille Georges, Theory of Religion, çev. Robert Hurley, Zone Books, New York, 1992.
  13. Bataille Georges, The Accursed Share, An Essay on General Economy, Zone Books, New York, 1991. Bataille Georges, “Hegel, Death and Sacrifice”, Yale French Studies 78, 1990, 9-28. Bataille Georges, “The Psychological Structure of Fascism”, New German Critique, 16, 1979, 64-87 Benjamin Walter, “Theses on History,” Illuminations, çev. Harry Zohn, Schoken Books, New York 1968.
  14. Benveniste Emile, Le Vocabulaire des Institutions Indo-Europe1eenes, Les Editions de Minuit, Paris, 1969. Britt Brian, “The Schmittian Messiah in Agamben’s The Time That Remains”, Criticial Inquiry 36(2), 2010, 262-287. Chow Rey,, “Sacrifice and the Theorizing the Victimhood”, Representations 94(1), 2006, 131-149. Connolly William E., “The Complexities of Sovereignty”, Giorgio Agamben: Sovereignty and Life, der. Matthew Calarco ve Steven DeCaroli, Standford University Press, Standford, 2007. Dickinson Colby, “Beyond Violence, Beyond the Text: The Role of Gesture in Walter Benjamin and Giogio Agamben, and its Affinity with the Work of Rene Girard”, HeyJ 52(6), 952–961.
  15. Durkheim Emile, The Elementary Forms of Religious Life, çev. Karen E. Fields, The Free Pres, New York, 1995. Finlayson James Gordon, “Bare Life and Politics in Agamben’s Reading of Aristotle”, The Review of Politics 72 (1),