Dergiler / Türklük Bilimi Araştırmaları / 2009 / Sayı: 26

OSMANLI’NIN GÖRSEL ŞİİRLERİ I: RESİM YAZMAK SANATI ve SÂDIKÎ’YE AİT BİR MÜŞECCERİN TETKİKİ

Sayfa
217–227
Yayın Tarihi
2009-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu manzume ve benzerlerinden hareket edilerek, konu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Klâsik Türk edebiyatında görsel şiir, kimi şairlerin yeni ve farklı bir biçimde istif ettikleri mısralardan oluşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu şiirlerin gelenekten ayrılan ya da ona başkaldıran bir yönü bulunmamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu manzume ve benzerlerinden hareket edilerek, konu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:görsel şiir · müşeccer · Sâdıkî

Özet

Klâsik Türk edebiyatında görsel şiir, kimi şairlerin yeni ve farklı bir biçimde istif ettikleri mısralardan oluşmaktadır. Bu şiirlerin gelenekten ayrılan ya da ona başkaldıran bir yönü bulunmamaktadır. Osmanlılarda görsel şiirler, somut bir nesneyi resmeden şiirler ve soyut geometrik şekillerden oluşanlar olarak tasnif edilebilir. Makalede, ilk gruba giren ve bir servi ağacı resmeden Sâdıkî’ye ait bir görsel şiir incelenmiş- tir. Bu manzume ve benzerlerinden hareket edilerek, konu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞENÖDEYİCİ, A. G. Ö. (2009). OSMANLI’NIN GÖRSEL ŞİİRLERİ I: RESİM YAZMAK SANATI ve SÂDIKÎ’YE AİT BİR MÜŞECCERİN TETKİKİ. Türklük Bilimi Araştırmaları, Sayı: 26, 217–227. https://ajindex.com/articles/708406

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. AMBROS, Edith G. (2007), “Apollinaire’e ‘Öncülük’ Eden 16. yy Şairi Meâlî: Ağaç Şeklinde Bir Osmanlı Figür Şiiri”, Türklük Bilgisi Araştırmaları Agâh Sırrı Levend Hatıra Sayısı I, vol. 24/1, Harvard University, s. 57-64. ÇELEBİOĞLU, Âmil (1998), “Kültür ve Edebiyatımızda Şifre Alfabeleri”, Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul, s. 505-518. DOĞAN, Âbide; DEMİRKAN, Eser (1998), “Somut Şiir Üzerine Bir Deneme”, Türk Dili, S. 558, Ankara, s. 534-545.
  2. ERGUN, Pervin (2004),
  3. Türk Kültüründe Ağaç Kültü, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları,
  4. Ankara.
  5. KARABEY, Turgut (2007), “Divan Şiirinde ‘Sapma’lar”, A. Ü. Türkiyat Araş- tırmaları Enstitüsü Dergisi, S. 32, Erzurum, s. 15-37.
  6. KÖKSAL, M. Fatih (2004), “Divan Şiirin ‘Garîb’leri IV Bir Görsel Şiir veya Şiir İçre Şiir”, Berceste, S. 27, Kayseri, s. 13-15.
  7. OKUYUCU, Cihan (2004),
  8. Divan Şiiri Estetiği, Leylâ ile Mecnun Yayıncılık, İstanbul,. SARAÇ, M. Ali Yekta (2003), “Görsel Şiir”, Klâsik Edebiyat Bilgisi Belâgat, 3. baskı, Gökkubbe Yayınları, İstanbul. Şemseddin Sami (1317), Kâmûs-ı Türkî, Dersaadet. TUMAN, Nail (2001), Tuhfe-i Nâilî -Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri, (hzl. Cemal Kurnaz, Mustafa Tatçı), C. II, Bizim Büro Yayınları,
  9. Ankara.
  10. Salta, Venedikli Aziz Santa Marko adından bozulmuş, gemicilerin giydikleri kısa ceket anlamına gelir (Şemseddin Sami 1317: 810).