Journals / Türklük Bilimi Araştırmaları / 2009 / Sayı: 26

OSMANLI’NIN GÖRSEL ŞİİRLERİ I: RESİM YAZMAK SANATI ve SÂDIKÎ’YE AİT BİR MÜŞECCERİN TETKİKİ

Pages
217–227
Publication Date
2009-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu manzume ve benzerlerinden hareket edilerek, konu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Klâsik Türk edebiyatında görsel şiir, kimi şairlerin yeni ve farklı bir biçimde istif ettikleri mısralardan oluşmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu şiirlerin gelenekten ayrılan ya da ona başkaldıran bir yönü bulunmamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu manzume ve benzerlerinden hareket edilerek, konu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:görsel şiir · müşeccer · Sâdıkî

Özet

Klâsik Türk edebiyatında görsel şiir, kimi şairlerin yeni ve farklı bir biçimde istif ettikleri mısralardan oluşmaktadır. Bu şiirlerin gelenekten ayrılan ya da ona başkaldıran bir yönü bulunmamaktadır. Osmanlılarda görsel şiirler, somut bir nesneyi resmeden şiirler ve soyut geometrik şekillerden oluşanlar olarak tasnif edilebilir. Makalede, ilk gruba giren ve bir servi ağacı resmeden Sâdıkî’ye ait bir görsel şiir incelenmiş- tir. Bu manzume ve benzerlerinden hareket edilerek, konu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır.

🔖

Cite This Article

ŞENÖDEYİCİ, A. G. Ö. (2009). OSMANLI’NIN GÖRSEL ŞİİRLERİ I: RESİM YAZMAK SANATI ve SÂDIKÎ’YE AİT BİR MÜŞECCERİN TETKİKİ. Türklük Bilimi Araştırmaları, Sayı: 26, 217–227. https://ajindex.com/articles/708406

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. AMBROS, Edith G. (2007), “Apollinaire’e ‘Öncülük’ Eden 16. yy Şairi Meâlî: Ağaç Şeklinde Bir Osmanlı Figür Şiiri”, Türklük Bilgisi Araştırmaları Agâh Sırrı Levend Hatıra Sayısı I, vol. 24/1, Harvard University, s. 57-64. ÇELEBİOĞLU, Âmil (1998), “Kültür ve Edebiyatımızda Şifre Alfabeleri”, Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul, s. 505-518. DOĞAN, Âbide; DEMİRKAN, Eser (1998), “Somut Şiir Üzerine Bir Deneme”, Türk Dili, S. 558, Ankara, s. 534-545.
  2. ERGUN, Pervin (2004),
  3. Türk Kültüründe Ağaç Kültü, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları,
  4. Ankara.
  5. KARABEY, Turgut (2007), “Divan Şiirinde ‘Sapma’lar”, A. Ü. Türkiyat Araş- tırmaları Enstitüsü Dergisi, S. 32, Erzurum, s. 15-37.
  6. KÖKSAL, M. Fatih (2004), “Divan Şiirin ‘Garîb’leri IV Bir Görsel Şiir veya Şiir İçre Şiir”, Berceste, S. 27, Kayseri, s. 13-15.
  7. OKUYUCU, Cihan (2004),
  8. Divan Şiiri Estetiği, Leylâ ile Mecnun Yayıncılık, İstanbul,. SARAÇ, M. Ali Yekta (2003), “Görsel Şiir”, Klâsik Edebiyat Bilgisi Belâgat, 3. baskı, Gökkubbe Yayınları, İstanbul. Şemseddin Sami (1317), Kâmûs-ı Türkî, Dersaadet. TUMAN, Nail (2001), Tuhfe-i Nâilî -Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri, (hzl. Cemal Kurnaz, Mustafa Tatçı), C. II, Bizim Büro Yayınları,
  9. Ankara.
  10. Salta, Venedikli Aziz Santa Marko adından bozulmuş, gemicilerin giydikleri kısa ceket anlamına gelir (Şemseddin Sami 1317: 810).