KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Osmangazi Tıp Dergisi / 2017 / Cilt: 39 - Sayı: 2

Orthorexia Nervosa and Family Functionality in Children and Adolescents with Type 1 Diabetes Mellitus Tip 1 Diabetes Mellitusu olan Çocuk ve Ergenlerde Ortoreksiya Nervosa ve Aile İşlevselliği

Tülin Fidan
Zerrin Orbak
Kezban Karabağ
Kübra Koçak
Sayfa
1–6
Yayın Tarihi
2017-04-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anahtar Kelimeler: ortoreksiya nervosa, DM, aile işlevselliği, çocuk ruh sağlığı

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Diabetes Mellitus Tip 1, insulin eksikliği ile karakterize, diyet ve sürekli insulin tedavisi gerektiren süregen, otoimmun bir hastalıktır (1).
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada DM Tip 1 tanısı olan çocukların yemek yeme alışkanlıkları değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Anahtar Kelimeler: ortoreksiya nervosa, DM, aile işlevselliği, çocuk ruh sağlığı
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:ortoreksiya nervosa · aile işlevselliği

Özet

Diabetes Mellitus Tip 1, insulin eksikliği ile karakterize, diyet ve sürekli insulin tedavisi gerektiren süregen, otoimmun bir hastalıktır (1). Bu çalışmada DM Tip 1 tanısı olan çocukların yemek yeme alışkanlıkları değerlendirilmiştir. AÜTF Çocuk Endokrinoloji Polikliniğinde DM tip 1 tanısıyla takip edilen 48 çocukla ve kontrol grubu olarak sağlıklı 48 çocuk bu çalışmaya dahil edilmiştir. Çocuklara yeme alışkanlıklarını sorgulayan bizim tarafımızdan hazırlanan form ve ORTO-11 ölçeği uygulanmış ve sonuçlar istatistiksel olarak SPSS 15.0 ile değerlendirilmiştir. Tüm veriler için p <0.05 anlamlı olarak kabul edilmiştir. 7–19 yaş aralığındaki çocukların yaş ortalaması 12.18± 3.23 olarak hesaplandı. Çocukalrın %55,2’si erkekti. Sadece %10.4’ü günlük diyetini 3 öğünden fazla yapıyordu.%85.4’ü fastfood tüketirken,%52.1’i TV izlerken atıştırıyordu ve %62.3’ü günde 2 saatten fazla TV seyrediyordu. Yaş ve cinsiyete göre beslenme alışkanlıkları arasında anlamlı farklılık bulunamadı (p>0.05). Sağlıklı yemek yeme alışkanlığının değerlendiren Orto-11 test puanları, DM tip 1 grubunda 24.30±5.98; kontrol grubunda 26.81± 5.67 idi. Her iki grup arasındaki fark anlamlı bulundu (t=2.135,p<0.05). DM tip 1 tanılı çocuklarda kesin tedavi insulin ve diyettir. Bu çalışmadaDM tip 1 tanılı çocukların çoğunun günlük TV izleme sürelerinin iki saatten fazla olması ve yarısının TV seyrederken atıştırmasının diyete uyumda zorluk oluşturduğu söylenebilir. Sağlıklı yemek yeme alışkanlığının değerlendiren Orto-11 test sonucuna göre DM tip 1 grubunun sağlıklı yemek yeme alışkanlığı kontrol grubuna göre daha iyi bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: ortoreksiya nervosa, DM, aile işlevselliği, çocuk ruh sağlığı

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Fidan, T., Orbak, Z., Karabağ, K., Koçak, K. (2017). Orthorexia Nervosa and Family Functionality in Children and Adolescents with Type 1 Diabetes Mellitus Tip 1 Diabetes Mellitusu olan Çocuk ve Ergenlerde Ortoreksiya Nervosa ve Aile İşlevselliği. Osmangazi Tıp Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 2, 1–6. https://ajindex.com/articles/694978

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Jones JM, Lawson ML, Daneman D, Olmsted MP, Rodin G. Eating disorders in adolescent females with and without type 1 diabetes: cross sectional study. Br Med J 2000;320: 1563-6. 2.Nielsen S, Emborg C, Molbak AG. Mortality in concurrent type 1 diabetes and anorexia nervosa. Diabetes Care 2002; 25: 309-12. 3.Bratman S & Knight D (2000) Health Food Junkies: Orthorexia Nervosa – Overcoming the Obsession with Healthful Eating. New York: Broadway Books. 4.Taylor,JP, Evers S, McKenna M. Jul-Aug. Determinants of healthy eating in children and youth. Can J Public Health 2005; 96 Suppl 3:20-6, 22-9. 5. Doherty WA, Campbell TL. Families and health. Beverly Hills USA: Sage, 1988. 6.House JS, Landis KR, Umberson D. Social relationships and health. Science 1988; 241(4865):540–5. 7. Campbell TL, Patterson JM. The effectiveness of family interventionsin the treatment of physical illness. J Marital Fam Ther 1995; 21(4):545–83. 8.Smith C K,, Sheehan J P, Ulchaker M M. Diabetes mellitus. In Taylor RB, editor. Taylor’s Diagnostic and Therapeutic Challenges A handbook. New York USA: Springer, 2005. p. 202-229. 9.Epstein NB, Bolwin LM, Bishop DS. The Mc Master Family Assesment Device. J Marital Fam Ther 1983; 9(2): 171-80. 10.Bulut I. The Manuel of Family Assessment Device. Ankara Turkey: Özgüzeliş Matbaası, 1990. 11.Arusoğlu G, Kabakci E, Köksal G. Orthorexia nervosa and adaptation of ortho-11 into Turkish. Turk Psikiyatri Derg 2008; 19(3): 283-91. 12.Donini LM,, Marsili D, Graziani MP, Imbriale M, Cannella C: Orthorexia nervosa: validation of a diagnosis questionnaire. Eat Weight Disord 2005; 10:28–32. 13. Maahs DM, West NA, Lawrence JM, Mayer-Davis EJ. Epidemiology of type 1 diabetes. Endocrinol Metab Clin North Am. 2010;39:481–497.*14. Mooney JA, Helms PJ, Jolliffe IT. 14.Seasonality of type 1 diabetes mellitus in children and its modification by weekends and holidays: retrospective observational study. Arch Dis Child. 2004;89:970–973. 15. Kalliora MI, Vazeou A, Delis D, Bozas E, Thymelli I, Bartsocas CS. Seasonal variation of type 1 diabetes mellitus diagnosis in Greek children. Hormones (Athens) 2011;10:67–71. 16.Kuriyan R, Bhat S, Thomas T, Vaz M,Kurpad A V. Television viewing and sleep are associated with overweight among urban and semi-urban South Indian children Nutrition Journal 2007; 6:25 17.Pinhas-Hamiel O, Hamiel U, Levy-Shraga Y.Eating disorders in adolescents with type 1 diabetes: Challenges in diagnosis and treatment. World J Diabetes. 2015 Apr 15;6(3):517-26.