KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ombudsman Akademik / 2016 / Sayı: 5

TÜRKİYE’DE BÜROKRASİNİN HESAP VEREBİLİRLİK AÇIĞI VE CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİNDE YÜRÜTMENİN HESAP VEREBİLİRLİĞİ

Serdar Gülener
Hale Biricikoğlu
Sayfa
69–89
Yayın Tarihi
2016-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda öncelikle hesap verebilirlik kavramı değerlendirilmekte ardından Türkiye’de bürokrasinin sahip olduğu hesap verebilirlik açığının tarihsel kökenleri ve CHS’nin anayasal tasarımından yola çıkılarak Türkiye açısından CHS’nin doğurabileceği fırsat alanları analiz edilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada başkanlık sistemi ile hesap verebilirlik ilişkisi merkeze alınarak Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi (CHS) siyasi ve bürokratik alana nasıl bir hesap verebilirlik çerçevesi sunabileceği ele alınmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada başkanlık sistemi ile hesap verebilirlik ilişkisi merkeze alınarak Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi (CHS) siyasi ve bürokratik alana nasıl bir hesap verebilirlik çerçevesi sunabileceği ele alınmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda öncelikle hesap verebilirlik kavramı değerlendirilmekte ardından Türkiye’de bürokrasinin sahip olduğu hesap verebilirlik açığının tarihsel kökenleri ve CHS’nin anayasal tasarımından yola çıkılarak Türkiye açısından CHS’nin doğurabileceği fırsat alanları analiz edilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kamu yönetiminde hesap verebilirlik · Kamu yönetiminde şeffaflık · Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi

Özet

Bu çalışmada başkanlık sistemi ile hesap verebilirlik ilişkisi merkeze alınarak Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi (CHS) siyasi ve bürokratik alana nasıl bir hesap verebilirlik çerçevesi sunabileceği ele alınmaktadır. Bu kapsamda öncelikle hesap verebilirlik kavramı değerlendirilmekte ardından Türkiye’de bürokrasinin sahip olduğu hesap verebilirlik açığının tarihsel kökenleri ve CHS’nin anayasal tasarımından yola çıkılarak Türkiye açısından CHS’nin doğurabileceği fırsat alanları analiz edilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Gülener, S., Biricikoğlu, H. (2016). TÜRKİYE’DE BÜROKRASİNİN HESAP VEREBİLİRLİK AÇIĞI VE CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİNDE YÜRÜTMENİN HESAP VEREBİLİRLİĞİ. Ombudsman Akademik, Sayı: 5, 69–89. https://doi.org/10.32002/ombudsmanakademik.440018

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (63)

  1. BALCI, Asım (2005), “Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Hesap Verebilirlik Yaklaşımı”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 23, Sayı 1, s. 313-338.
  2. BİRİCİKOĞLU, Hale (2011), Yerel Yönetimlerde Hesap Verebilirlik –Marmara Bölgesi Örneği-, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. BOVENS Mark (2007), “Analysing and Assessing Accountability: A Conceptual Framework”, European Law Journal, Vol. 13, No 4, s. 447-468.
  3. BOVENS, Mark (2010), “Two Concepts of Accountability: Accountability as a Virtue and as a Mechanism”, West European Politics, Vol. 33, No 5, p. 946-967.
  4. BOVENS Mark ve Diğerleri (2014), “Public Accountability”, The Oxford Handbook of Public Accountability, Ed: Mark BOVENS, Robert E. GOODIN ve Thomas SCHILLEMANS, Oxford University Press, pp. 1-20.
  5. DEMİR, Fatih (2011), “Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Bürokratların Seçilmişlerce Kontrolü Sorunu”, Yönetim ve Ekonomi, Cilt 8, Sayı 2, s. 63-84.
  6. DURGUN, Şenol (2003), “Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik Siyaset”, Türkiye’de Kamu Yönetimi”, Ed: Burhan Aykaç, Şenol Durgun ve Hüseyin Yayman, Yargı Yayınevi, Ankara, s. 203-223.
  7. ERYILMAZ, Bilal (2004),
  8. Bürokrasi ve Siyaset, Alfa Yayınları, 2. Baskı,
  9. İstanbul.
  10. ERYILMAZ, Bilal ve Hale BİRİCİKOĞLU (2011), “Kamu Yönetiminde Hesap Verebilirlik ve Etik”, İş Ahlakı Dergisi, Cilt 4, Sayı 7, s. 19-45.
  11. ERYILMAZ, Bilal (2013),
  12. Kamu Yönetimi, Umuttepe Yayınları, 6. Baskı,
  13. Kocaeli. FEARON, James D. (1999), “Electoral Accountability and The Control of Politicans: Selecting Good Types Versus Sanctioning Poor Performance”, Democracy, Accountability and Represantation, Ed. Adam Prezeworski, Susan C. Stokes and Bernard Manin, Cambridge University Press, USA, p. 55-97.
  14. GÜLENER, Serdar ve Nebi Miş (2017), “Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Anayasal Tasarımı”, Türkiye’de Siyasal Sistemin Dönüşümü ve Cumhurbaşkanlığı Sistemi, Ed. Burhanettin Duran ve Nebi Miş, SETA Yayınları, Ankara, s. 51-82.
  15. HEPER, Metin (1973), “Osmanlı-Türk Devletinde Bürokrasinin Siyasal Rolü: Kamu Yönetimi Kuramı Açısından Bazı Gözlemler”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 6, Sayı 2, s. 29-40.
  16. HEPER, Metin (1974), “Değişen Türkiye’de Bazı Geleneksel Üst Kademe Yöneticiliği”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 7, Sayı 2, s.76-100.
  17. HEPER, Metin (1985), “19. Yy Osmanlı Bürokrasisi”, Tanzimattan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi, 1. Cilt, İletişimYayınları, s.245-258.
  18. HEPER, Metin -1977-, Türk Kamu Bürokrasisinde Gelenekçilik ve Modernleşme, Boğaziçi Üniversitesi Yayınları,
  19. İstanbul.
  20. HUGHES, Owen E. (2014),
  21. Kamu İşletmeciliği ve Yönetimi, Çev: Buğra Kalkan, Bahadır Akın ve Şeyma Akın, BigBang Yayınları,
  22. Ankara.
  23. İZCİ, Ferit ve Selim BOZDOĞAN -2016-, “Türk Kamu Yönetiminde Bir Problem Alanı Olarak Bürokrasi-Siyaset İlişkisi”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl 4, Sayı 34, s.33-46.
  24. MULGAN, Richard-2000-, “Accountability: An-Ever-Expanding Concept”, Public Administration, Vol 78, No 3, s. 555-573.
  25. MULGAN, Richard (2003), Holding Power to Account Accountability in Modern Democracies, Palgrave Macmillan, New York. Schmitter, Philippe C. (2007), “Political Accountability in ‘Real-Existing’ Democracies: Meaning and Mechanisms”, http://www.eui.eu/Documents/DepartmentsCentres/SPS/Profiles/Schmitter/PCSPoliticalAccountabilityJan07.pdf (Erişim Tarihi: 01.07.2017).
  26. SINCLAIR, Amanda (1995), “The Chameleon of Accountability: Forms and Discourses”, Accounting Organizations and Society, Vol. 20, No. 2-3, s. 219-237.
  27. TORTOP, Nuri ve Diğerleri -2007-,
  28. Yönetim Bilimi, Nobel Yayınları, 7. Baskı,
  29. Ankara.
  30. TURAN, İlter-2003-, “Türk Bürokrasisinde Süreklilik ve Değişim”, Türkiye’de Kamu Yönetimi”, Ed: Burhan Aykaç, Şenol Durgun ve Hüseyin Yayman, Yargı Yayınevi, Ankara, s. 121-144.
  31. WİLSON, Woodrow (2016), “İdarenin İncelenmesi”, Kamu Yönetimi Klasikleri, Ed: Jay M. Schafritz ve Albert C. Hyde, Çev: Hüseyin Akdoğan ve Serkan Altuntop, Global Politika ve Strateji Yayınları, Ankara,s. 1-24.
  32. YALÇINDAĞ, Selçuk (1970), “Kamu Yönetim Sisteminin Tarihsel Evrimi Üzerine Notlar”, Amme İdaresi Dergisi, BALCI, Asım (2005), “Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Hesap Verebilirlik Yaklaşımı”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 23, Sayı 1, s. 313-338.
  33. BİRİCİKOĞLU, Hale (2011), Yerel Yönetimlerde Hesap Verebilirlik –Marmara Bölgesi Örneği-, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. BOVENS Mark (2007), “Analysing and Assessing Accountability: A Conceptual Framework”, European Law Journal, Vol. 13, No 4, s. 447-468.
  34. BOVENS, Mark (2010), “Two Concepts of Accountability: Accountability as a Virtue and as a Mechanism”, West European Politics, Vol. 33, No 5, p. 946-967.
  35. BOVENS Mark ve Diğerleri (2014), “Public Accountability”, The Oxford Handbook of Public Accountability, Ed: Mark BOVENS, Robert E. GOODIN ve Thomas SCHILLEMANS, Oxford University Press, pp. 1-20.
  36. DEMİR, Fatih (2011), “Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Bürokratların Seçilmişlerce Kontrolü Sorunu”, Yönetim ve Ekonomi, Cilt 8, Sayı 2, s. 63-84.
  37. DURGUN, Şenol (2003), “Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik Siyaset”, Türkiye’de Kamu Yönetimi”, Ed: Burhan Aykaç, Şenol Durgun ve Hüseyin Yayman, Yargı Yayınevi, Ankara, s. 203-223.
  38. ERYILMAZ, Bilal (2004),
  39. Bürokrasi ve Siyaset, Alfa Yayınları, 2. Baskı,
  40. İstanbul.
  41. ERYILMAZ, Bilal ve Hale BİRİCİKOĞLU (2011), “Kamu Yönetiminde Hesap Verebilirlik ve Etik”, İş Ahlakı Dergisi, Cilt 4, Sayı 7, s. 19-45.
  42. ERYILMAZ, Bilal (2013),
  43. Kamu Yönetimi, Umuttepe Yayınları, 6. Baskı,
  44. Kocaeli. FEARON, James D. (1999), “Electoral Accountability and The Control of Politicans: Selecting Good Types Versus Sanctioning Poor Performance”, Democracy, Accountability and Represantation, Ed. Adam Prezeworski, Susan C. Stokes and Bernard Manin, Cambridge University Press, USA, p. 55-97.
  45. GÜLENER, Serdar ve Nebi Miş (2017), “Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Anayasal Tasarımı”, Türkiye’de Siyasal Sistemin Dönüşümü ve Cumhurbaşkanlığı Sistemi, Ed. Burhanettin Duran ve Nebi Miş, SETA Yayınları, Ankara, s. 51-82.
  46. HEPER, Metin (1973), “Osmanlı-Türk Devletinde Bürokrasinin Siyasal Rolü: Kamu Yönetimi Kuramı Açısından Bazı Gözlemler”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 6, Sayı 2, s. 29-40.
  47. HEPER, Metin (1974), “Değişen Türkiye’de Bazı Geleneksel Üst Kademe Yöneticiliği”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 7, Sayı 2, s.76-100.
  48. HEPER, Metin (1985), “19. Yy Osmanlı Bürokrasisi”, Tanzimattan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi, 1. Cilt, İletişimYayınları, s.245-258.
  49. HEPER, Metin -1977-, Türk Kamu Bürokrasisinde Gelenekçilik ve Modernleşme, Boğaziçi Üniversitesi Yayınları,
  50. İstanbul.
  51. HUGHES, Owen E. (2014),
  52. Kamu İşletmeciliği ve Yönetimi, Çev: Buğra Kalkan, Bahadır Akın ve Şeyma Akın, BigBang Yayınları,
  53. Ankara.
  54. İZCİ, Ferit ve Selim BOZDOĞAN -2016-, “Türk Kamu Yönetiminde Bir Problem Alanı Olarak Bürokrasi-Siyaset İlişkisi”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl 4, Sayı 34, s.33-46.
  55. MULGAN, Richard-2000-, “Accountability: An-Ever-Expanding Concept”, Public Administration, Vol 78, No 3, s. 555-573.
  56. MULGAN, Richard (2003), Holding Power to Account Accountability in Modern Democracies, Palgrave Macmillan, New York. Schmitter, Philippe C. (2007), “Political Accountability in ‘Real-Existing’ Democracies: Meaning and Mechanisms”, http://www.eui.eu/Documents/DepartmentsCentres/SPS/Profiles/Schmitter/PCSPoliticalAccountabilityJan07.pdf (Erişim Tarihi: 01.07.2017).
  57. SINCLAIR, Amanda (1995), “The Chameleon of Accountability: Forms and Discourses”, Accounting Organizations and Society, Vol. 20, No. 2-3, s. 219-237.
  58. TORTOP, Nuri ve Diğerleri -2007-,
  59. Yönetim Bilimi, Nobel Yayınları, 7. Baskı,
  60. Ankara.
  61. TURAN, İlter-2003-, “Türk Bürokrasisinde Süreklilik ve Değişim”, Türkiye’de Kamu Yönetimi”, Ed: Burhan Aykaç, Şenol Durgun ve Hüseyin Yayman, Yargı Yayınevi, Ankara, s. 121-144.
  62. WİLSON, Woodrow (2016), “İdarenin İncelenmesi”, Kamu Yönetimi Klasikleri, Ed: Jay M. Schafritz ve Albert C. Hyde, Çev: Hüseyin Akdoğan ve Serkan Altuntop, Global Politika ve Strateji Yayınları, Ankara,s. 1-24.
  63. YALÇINDAĞ, Selçuk (1970), “Kamu Yönetim Sisteminin Tarihsel Evrimi Üzerine Notlar”, Amme İdaresi Dergisi,