Dergiler / İDEALKENT / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 36

Ortopedik Engelliler İçin Erişebilirlik: Trabzon Ortahisar Örneği

Accessibility for the Orthopedic Disabled Individuals: The Case of Trabzon Ortahisar

Sayfa
622–656
Yayın Tarihi
2022-08-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmalar sonucunda, Ortahisar’da ortopedik engelliler açısından MİA’ya yaya ve taşıtla erişimde farklı konularda çeşitli düzeyde sorunlar tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Erişebilirlik, bireysel yetilerin farklılıklarından kaynaklı durumların engel teşkil etmeyeceği biçimde, fiziksel, sosyokültürel ve ekonomik çevreye ulaşabilme; buralardaki hizmetlerden yararlanabilme ve bunlara katkı sağlayabilme olanaklarına sahip olmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ortopedik engelli bireylerin kentsel hizmetlere erişiminin yapılı çevreden kaynaklı engellerden dolayı kısıtlanmakta olduğu önermesine dayanan bu çalışmanın temel amacı, Trabzon’un merkez ilçesi Ortahisar’da, kentsel mekânın, işlevlerin ve ulaşım olanaklarının ortopedik engellilerin Merkezi İş Alanı (MİA)’na erişimine etkilerinin belirlenmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmalar sonucunda, Ortahisar’da ortopedik engelliler açısından MİA’ya yaya ve taşıtla erişimde farklı konularda çeşitli düzeyde sorunlar tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ortopedik engelli · erişebilirlik · merkezi iş alanı

Özet

Erişebilirlik, bireysel yetilerin farklılıklarından kaynaklı durumların engel teşkil etmeyeceği biçimde, fiziksel, sosyokültürel ve ekonomik çevreye ulaşabilme; buralardaki hizmetlerden yararlanabilme ve bunlara katkı sağlayabilme olanaklarına sahip olmaktır. Erişilen hizmetin ve mekânın yeterli düzeyde ve çeşitlilikte olması önemlidir. Yaşanabilir kentlerin temel performans ölçütlerinden olan erişilebilirlik, insan hakkıdır ve mekânsal (ulaşım ve arazi kullanımı), zamansal ve kişisel özellikler ile ölçülebilir bir kavramdır. Ortopedik engelli bireylerin kentsel hizmetlere erişiminin yapılı çevreden kaynaklı engellerden dolayı kısıtlanmakta olduğu önermesine dayanan bu çalışmanın temel amacı, Trabzon’un merkez ilçesi Ortahisar’da, kentsel mekânın, işlevlerin ve ulaşım olanaklarının ortopedik engellilerin Merkezi İş Alanı (MİA)’na erişimine etkilerinin belirlenmesidir. Araştırmada iki yöntem kullanılmıştır: kullanıcılar ile yarı yapılandırılmış görüşmeler ve mekânsal analizler. Üç temel konu başlığı üzerinden araştırmalar yürütülmüştür: a. Taşıtla erişim (toplu taşımanın, dolmuşların, otoparkların ve durakların niteliği), b. Yaya erişim ve dolaşım (yaya yollarının niteliği ve akülü araç şarj istasyonları), c. Kentsel hizmetler. Araştırmalar sonucunda, Ortahisar’da ortopedik engelliler açısından MİA’ya yaya ve taşıtla erişimde farklı konularda çeşitli düzeyde sorunlar tespit edilmiştir. Bunlardan en önemlisi, ortopedik engellilere yönelik kentsel hizmetlerin yetersizliği, toplu ulaşım olanaklarının, otopark ve yaya yolu düzenlemelerinin uygunsuzluğudur. Kent sakinlerinin ortopedik engellilere bakış açısı, onların kentsel mekâna ve toplumsal hayata katılmalarını engellediği sonucuna da varılmıştır.

Abstract

Accessibility is to have the opportunity to access the physical, socio-cultural and economic environment, to benefit from the services there and to contribute to these, in a way that individual differences do not obstacles. It is important that the service and space accessed are at sufficient level and variety. Accessibility is concept that can be measured by spatial, temporal and personal characteristics. Since the access of orthopedic disabled to urban services is restricted due to the obstacles in the built environment, the aim of the study is to determine the effects of the urban space, functions and transportation facilities on their access to the Central Busines District (CBD) in Ortahisar. Two methods were used in the research: semi-structured interviews and spatial analysis. Studies were carried out on three topics: vehicle access, pedestrian access and circulation, urban services. Conclusion of the research, various problems were determined in Ortahisar for the orthopedic disabled in pedestrian and vehicle access to the CBD. The most important of these is the inadequacy of urban services for the orthopedic disabled, the unsuitability of public transportation facilities, parking lot and pedestrian road arrangements. Furthermore, the perspective towards orthopedic disabled prevents them from participating in social life.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAM, Z. Y., ÇOBAN, E. (2022). Ortopedik Engelliler İçin Erişebilirlik: Trabzon Ortahisar Örneği. İDEALKENT, Cilt: 13 - Sayı: 36, 622–656. https://ajindex.com/articles/674079

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2011). Dünya engellilik raporu. Ankara.
  2. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2020). Erişilebilirlik kılavuzu. Ankara.
  3. Akkar Ercan, M. ve Belge, Z. S. (2017). Daha yaşanabilir kentler için mikro ölçek bir yürünebilirlik modeli. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 34(1), 231-265. doi: 10.4305/METU.JFA.216.2.11 Aydemir, Ş. (2004). Planlama ve planlama türleri. Ş. Aydemir ve S. Erkonak Aydemir (Der.). Kentsel alanların planlanması ve tasarımı içinde (s. 33-40). Trabzon: Akademi Kitabevi.
  4. Birleşmiş Milletler. (2006). United nations convention on the rights of persons with disabilities. Erişim Adresi: https://www.ohchr.org/en/search?query=United+nations+ convention+on +the+rights+of+persons+with+disabilities. Birleşmiş Milletler Engelli Haklarına İlişkin Sözleşme Sekreterliği. (2014). Accessibility and disability inclusion in urban development. Erişim adresi: https://www.un.org/disabilities/documents/2015/accessibility-urbandevelopment.pdf
  5. Birleşmiş Milletler Türkiye. (2020). Sürdürülebilir kalkınma amaçları. Erişim Adresi: https://turkiye.un.org/tr/sdgs
  6. Chen, C., Varley, D. & Chen, J. (2011). What affects transit ridership? A dynamic analysis in volving multiple factors, lags and asymmetric behavior. Urban Studies, 48(9), 1893-1908. https://doi.org/10.1177/0042098010379280
  7. Çağlar, S. (2012). Engellilerin erişebilirlik hakkı ve Türkiye’de erişebilirlikleri. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 61(2), 541-598. https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000001666
  8. Çoban, E. (2021). Ortopedik engelli bireylerin kentsel hizmetlere erişiminin değerlendirilmesi: Trabzon/Ortahisar Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon). Devlet Sağlık Örgütü. (2011). World report on disability. Geneva: World Health Organization Publications. Dikmen, Ç. B. (2011). Avrupa Kentsel Şartı ulaşım ve dolaşım ilkeleri kapsamında engellilerin kentsel alan ve yapılara erişebilirliklerinin sorgulanması: Yozgat örneği. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(4), 838-858. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsaeng/issue/19856/212670 Engeliler Hakkında Kanun. (2005, 1 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 9463). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5378.pdf Erişebilirlik İzleme ve Denetleme Yönetmeliği. (2013, 20 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 28713). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/07/20130720-9.htm
  9. Erten, Ş. ve Aktel, M. (2020). Engellilerin erişebilirlik h