Dergiler / Felsefe Dünyası / 2020 / Sayı: 72

ANALİTİK FELSEFE DİYE BİR FELSEFE OKULU VAR MIDIR?

IS THERE A PHILOSOPHICAL SCHOOL SUCH AS ANALYTIC PHILOSOPHY?

Sayfa
290–309
Yayın Tarihi
2020-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ulaştığım bir yan sonuç ise son yarım asrın analitik felsefesinin, analitik felsefenin tarihsel başlangıcından itibaren karşı çıktığı ve yıkmaya çalıştığı felsefeyi yeniden canlandırdığıdır: ampirik bilimlerin asla ulaşamayacağı türden bilgileri bulup formüle etme çabası, yani metafiziğin asli işlevi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Analitik gelenek kendisini diğer felsefi okullardan berraklık, kesinlik, mantıksal titizlik ve daraltılmış odaklı olmak gibi özelliklerle ayırt etmeye çalışmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ben bu çalışmamda analitik felsefenin doğumundan itibaren içerisinde barındırdığı farklılıkların sıklıkla zıtlık seviyesine ulaştığını ve ayrıca kendisinin şiddetle reddettiği birçok özelliği ya zaten kendisinde bulundurduğunu veya zamanla o özellikleri kazandığını göstermeye çalışacağım.
💡
Sonuç & Katkı:Ulaştığım bir yan sonuç ise son yarım asrın analitik felsefesinin, analitik felsefenin tarihsel başlangıcından itibaren karşı çıktığı ve yıkmaya çalıştığı felsefeyi yeniden canlandırdığıdır: ampirik bilimlerin asla ulaşamayacağı türden bilgileri bulup formüle etme çabası, yani metafiziğin asli işlevi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:analitik felsefe · doğalcı felsefe · Kıta felsefesi

Özet

Analitik gelenek kendisini diğer felsefi okullardan berraklık, kesinlik, mantıksal titizlik ve daraltılmış odaklı olmak gibi özelliklerle ayırt etmeye çalışmıştır. Buna rağmen analitik felsefe büyük kümesinin içerisinde bazı okullar normalde kendisinin karşıtı olarak nitelenen Kıta felsefesi geleneği ile bazı çarpıcı ortaklıklar barındırmaktadır. Ben bu çalışmamda analitik felsefenin doğumundan itibaren içerisinde barındırdığı farklılıkların sıklıkla zıtlık seviyesine ulaştığını ve ayrıca kendisinin şiddetle reddettiği birçok özelliği ya zaten kendisinde bulundurduğunu veya zamanla o özellikleri kazandığını göstermeye çalışacağım. Bunun sonucunda analitik felsefe etiketini kullanmamızı haklı ve yararlı çıkarabilecek bir şeyin kalmadığı sonucuna varıyorum. Ulaştığım bir yan sonuç ise son yarım asrın analitik felsefesinin, analitik felsefenin tarihsel başlangıcından itibaren karşı çıktığı ve yıkmaya çalıştığı felsefeyi yeniden canlandırdığıdır: ampirik bilimlerin asla ulaşamayacağı türden bilgileri bulup formüle etme çabası, yani metafiziğin asli işlevi.

Abstract

Analytic tradition tries to discern itself from other schools of thought through clarity, precision, rigor, and narrow focus. Despite this, some schools, within a vast analytic philosophy cluster, usually bear some remarkable resemblances with its antagonist—Continental Philosophy. In this study, I try to show how, since its inception, analytic philosophy has frequently become conflictual; the properties that it has thoroughly rejected are also included therein or have been acquired over time. As a result, I conclude that it is neither justified nor useful to utilize the label analytic philosophy. Another corollary I have derived is that analytic philosophy has revived the very philosophical tradition that it has previously denied during the past half a century. It is the finding and formulation of such knowledge that could not be attained by empirical sciences.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜMKAYA, S. (2020). ANALİTİK FELSEFE DİYE BİR FELSEFE OKULU VAR MIDIR?. Felsefe Dünyası, Sayı: 72, 290–309. https://ajindex.com/articles/665377

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Aaron Preston, Analitik Felsefe. Bir Yanılsamanın Tarihi, çev. Meriç Mete (İdea Yayınevi, 2017) ———, “Analytic Philosophy”, Internet Encyclopedia of Philosophy Ali Bilge Öztürk, “Karl Popper’ın Gözünden Analitik Felsefenin Dilbilimsel Dönemi”, Mediterranean Journal of Humanities, 6 (2016), 249–60 Bernard Linsky ve Edward N. Zalta, “Naturalized Platonism versus platonized naturalism”, Journal of Philosophy, 92 (1995), 525–55 Bertrand Russell, “Vagueness”, Australasian Journal of Psychology and Philosophy, 1 (1923), 84–92 Burton Dreben ve Juliet Floyd, “Frege-Wittgenstein Correspondence”, içinde Interactive Wittgenstein. Essays in Memory of Georg Henrik von Wright, ed. Enzo De Pellegrin, çev. Burton Dreben ve Juliet Floyd (Springer, 2011), 349, 15–73 Charles Sanders Peirce, “How to Our Make Ideas Clear”, Popular Science Monthly 12, 1878, 286–302 Çağlar Koç, “Psikolojizm ve Karşıtları”, Kutadgubilig, 32 (2016), 377–92 David Spurrett, “Why I am not an analytic philosopher”, South African Journal of Philosophy, 27 (2008), 153–63 Egemen Seyfettin Kuşçu, “Analitik Felsefe: Dile Dönüşten Ontolojiye Dönüşe”, Kutadgubilig, 31 (2016), 117–40 Erdinç Sayan, “Hocam Teo Grünberg”, içinde Tutarsızlığın İz Sürücüsü: Dilde/Düşüncede. Teo Grünberg’e Armağan, ed. Zekiye Kutlusoy (Ankara: İmge Kitabevi Yayınları, 2013), ss. 93–96 ———, “Kıta Felsefesi — Bilim ve Akla Muhalefet Çabasındaki Bir Felsefe Geleneğinin Eleştirisi” Gary Kemp, “Quine’s Relationship with Analytic Philosophy”, içinde The Blackwell Companion to Quine, ed. E. Lepore ve G. Harman (Blackwell Publishing, 2013) George Edward Moore, “A Defense of Commonsense”, içinde Philosophical Papers (London: George Allen & Unwin, 1959), ss. 32–45 Gottlob Frege, “The Thought: A Logical Inquiry”, Mind, 65 (1956), 289–311 H. S. Thayer, “Charles Sanders Pierce. Giriş”, içinde Felsefi Metinler: Pragmatizm, ed. İsmail Doğu, çev. Alparslan Doğan, Bilal Genç, ve Celal Türer (İstanbul: Üniversite Kitabevi Yayınları, 2004), ss. 45–49 Hans-Johann Glock, “Was Wittgenstein an Analytic Philosopher?”, Metaphilosophy, 35 (2004), 419–44 ———, What is Analytic Philosophy? (Cambridge, MA: Cambridge University Press, 2008) Hans Reichenbach, “Felsefe ve Tabiat Bilimleri”, içinde Bilime Yeni Pozitivist Bakış. İstanbul Konferansları, ed. Remzi Demir ve İnan Kalaycıoğulları, çev. Nusret Hızır ve İnan Kalaycıoğulları (Ankara: Epos Yayınları, 2013), ss. 13–21 Jean-Gérard Rossi, Analitik Felsefe, çev. Atakan Altınörs, Gözden geç (İstanbul: Bilge Kültü