KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 61

Çakallar Monojenik Sinder Konisi’nin Jeolojisi ve Yığışım Lapilli Oluşumları, (Kula Na-Alkali Volkanizması-Batı Anadolu)

Cüneyt AKAL
Yeşim YÜCEL ÖZTÜRK
Sayfa
155–171
Yayın Tarihi
2019-01-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yığışım lapillileri Çakallar konisin püskürtüğü kül-yüklü bulutta, buhar fazının yoğunlaşması ile gelişen yağış sırasında yağmur damlalarının içine aldığı kül yığışımlarının birikmesiyle gelişmiştir ve dolu taneleri şeklinde ilk ince kül tabakası üzerine düşmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yığışım lapillileri esas olarak cam veya camın alterasyon ürünleri olmak üzere tamamen kırıntılı volkanik malzemeden oluşan yaklaşık bezelye büyüklüğünde yapılardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yığışım lapillileri, stratigrafik çalışmalar, bunları üreten volkanizmanın doğası ve içerdikleri kayaçları etkileyen çökelim sonrası değişimler hakkında bilgiler sağlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Yığışım lapillileri Çakallar konisin püskürtüğü kül-yüklü bulutta, buhar fazının yoğunlaşması ile gelişen yağış sırasında yağmur damlalarının içine aldığı kül yığışımlarının birikmesiyle gelişmiştir ve dolu taneleri şeklinde ilk ince kül tabakası üzerine düşmüştür.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yığışım lapilli · Çakallar Sinder Konisi · Kula volkanizması

Özet

Yığışım lapillileri esas olarak cam veya camın alterasyon ürünleri olmak üzere tamamen kırıntılı volkanik malzemeden oluşan yaklaşık bezelye büyüklüğünde yapılardır. Yığışım lapillileri, stratigrafik çalışmalar, bunları üreten volkanizmanın doğası ve içerdikleri kayaçları etkileyen çökelim sonrası değişimler hakkında bilgiler sağlamaktadır. Bu şekilde, volkanik faaliyetlere bağlı olarak gelişen ve bu faaliyetlerin meydana geldiği ortam ve kökeni açısından önemli ipuçları sağlayan yığışım lapillileri (accretionary lapilli) Kuvaterner yaşlı Na-alkali Kula volkanizmasının (Batı Anadolu) en genç (11.21 ka) ürünü Çakallar Sinder Konisi çevresinde yaygın şekilde gözlenmektedir. Çakallar volkanizması şiddeti az patlamalı-piroklastik püskürme ürünü ince kül yağması ile başlamıştır. Çok katmanlı kül tabakası arasında, eş boyutlu tanelere sahip, kül ara maddeli küresel yığışım lapilli zengin tabaka bulunmaktadır. İkinci evre patlamayla yığışım lapillilerin üzeri ince kül yağması ile tekrar örtülmüştür. Mezolitik dönem insanları Gediz nehri vadisine doğru inerken Çakallar konisinin etrafındaki yumuşak çamur kıvamındaki son kül tabakası üzerinde mükemmel şekilli ayak izlerini bırakmışlardır. Volkanik aktivitenin en son ve şiddetli evresinde, Çakallar konisi son şeklini almıştır. Bu son evreye de tanıklık eden Mezolitik dönem insanları, sığınak olarak kullandıkları gnayslar üzerine şiddetli volkanik faaliyeti resimlemiş ve el izlerini bırakmışlardır. Çakallar Sinder Konisi’ne ait Zon-tipi yığışım lapillileri volkanik aktive sırasında gelişen elektrostatik çekim ve buhar fazının etkin olduğu koşulları yansıtmaktadır. Yığışım lapillileri Çakallar konisin püskürtüğü kül-yüklü bulutta, buhar fazının yoğunlaşması ile gelişen yağış sırasında yağmur damlalarının içine aldığı kül yığışımlarının birikmesiyle gelişmiştir ve dolu taneleri şeklinde ilk ince kül tabakası üzerine düşmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKAL, C., ÖZTÜRK, Y. Y. (2019). Çakallar Monojenik Sinder Konisi’nin Jeolojisi ve Yığışım Lapilli Oluşumları, (Kula Na-Alkali Volkanizması-Batı Anadolu). Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 61, 155–171. https://ajindex.com/articles/658140

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Referans[1] Moore, J.B., Peck, D.L. 1962. Accretionary lapilli in volcanic rocks of the western continental United States. Journal of Geology, Cilt. 70, ss. 182-193. Referans[2] Gilbert, J.S., Lane, S.J. 1994. The origin of accretionary lapilli. Bulletin of Volcanology, Cilt. 56, ss. 398-411. Referans[3] Schumacher, R., Schmincke, H.S. 1995. Models for the origin of accretionary lapilli. Bulletin of Volcanology, Cilt. 56, ss. 626-639. Referans[4] Brown, R.J., Branney, M.J., Maher, C., Dávila-Harris, P. 2009. Origin of accretionary lapilli within ground-hugging density currents: Evidence from pyroclastic couplets on Tenerife; Geological Society of America Bulletin, Cilt. 122 (1–2), s. 305–320. doi: 10.1130/B26449.1 Referans[5] Lacroix, A. 1904. La Montagne Pel6e et ses eruptions: Paris, ss. 1-662. Referans[6] Lorenz, V. 1974. Vesiculated tufts and associated features. Sedimentology, Cilt. 21, ss. 273-291. Referans[7] Schumacher, R., Schmincke, H.S. 1991. Internal structure and occurrence of accretionary lapilli - a case study at Laacher See Volcano. Bulletin of Volcanology, Cilt. 53, ss. 612-634. Referans[8] Adams, P.M., Lynch, D.K., Buesch, D.C. 2016. Accretionary lapilli: what’s holding them together?. 2016 Desert Symposium, ss. 256-265. Referans[9] Kittl, E. 1933. Estudio sobre los fen6menos volcfinicos y material cafdo durante la erupcion del grupo del "Descabezado" en el rues de abril de 1932. Anal Museo Nac Hist Nat (Buenos Aires), Cilt. 37, ss. 321-364. Referans[10] Sorem, R.K. 1982. Volcanic ash clusters: tephra rafts and scavengers. Journal of Volcanology and Geothermal Research, Cilt. 13, ss. 63-71. Referans[11] Gilbert, J.S., Lane, S.J., Sparks, R.S.J., Koyaguchi, T. 1991. Charge measurements on particle fallout from a volcanic plume. Nature, Cilt. 349, ss. 598-600. Referans[12] Lane, S.J., Gilbert, J.S., Hilton, M. 1993. The aerodynamic behaviour of volcanic aggregates. Bulletin of Volcanology, Cilt. 55, ss. 481-488. Referans[13] Güleç, N. 1991. Crust-mantle interaction in western Turkey: implications from Sr and Nd isotope geochemistry of Tertiary and Quaternary volcanics. Geological Magazine, Cilt. 128, ss. 417-435. [14] Bunbury, J.M.R. 1996. The Kula Volcanic Field, western Turkey: the devolopment of a Holocene alkali basalt province and the adjacent normal-faulting graben. Geological Magazine, Cilt. 133 (3), s. 275-283. Referans[15] Seyitoğlu, G. 1997b. Late Cenozoic tectonosedimentary development of the Selendi and Uşak-Güre basins: a contr