SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 61

Çakallar Monojenik Sinder Konisi’nin Jeolojisi ve Yığışım Lapilli Oluşumları, (Kula Na-Alkali Volkanizması-Batı Anadolu)

Cüneyt AKAL
Yeşim YÜCEL ÖZTÜRK
Pages
155–171
Publication Date
2019-01-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yığışım lapillileri Çakallar konisin püskürtüğü kül-yüklü bulutta, buhar fazının yoğunlaşması ile gelişen yağış sırasında yağmur damlalarının içine aldığı kül yığışımlarının birikmesiyle gelişmiştir ve dolu taneleri şeklinde ilk ince kül tabakası üzerine düşmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yığışım lapillileri esas olarak cam veya camın alterasyon ürünleri olmak üzere tamamen kırıntılı volkanik malzemeden oluşan yaklaşık bezelye büyüklüğünde yapılardır.
📊
Key Findings & Data:Yığışım lapillileri, stratigrafik çalışmalar, bunları üreten volkanizmanın doğası ve içerdikleri kayaçları etkileyen çökelim sonrası değişimler hakkında bilgiler sağlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Yığışım lapillileri Çakallar konisin püskürtüğü kül-yüklü bulutta, buhar fazının yoğunlaşması ile gelişen yağış sırasında yağmur damlalarının içine aldığı kül yığışımlarının birikmesiyle gelişmiştir ve dolu taneleri şeklinde ilk ince kül tabakası üzerine düşmüştür.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yığışım lapilli · Çakallar Sinder Konisi · Kula volkanizması

Özet

Yığışım lapillileri esas olarak cam veya camın alterasyon ürünleri olmak üzere tamamen kırıntılı volkanik malzemeden oluşan yaklaşık bezelye büyüklüğünde yapılardır. Yığışım lapillileri, stratigrafik çalışmalar, bunları üreten volkanizmanın doğası ve içerdikleri kayaçları etkileyen çökelim sonrası değişimler hakkında bilgiler sağlamaktadır. Bu şekilde, volkanik faaliyetlere bağlı olarak gelişen ve bu faaliyetlerin meydana geldiği ortam ve kökeni açısından önemli ipuçları sağlayan yığışım lapillileri (accretionary lapilli) Kuvaterner yaşlı Na-alkali Kula volkanizmasının (Batı Anadolu) en genç (11.21 ka) ürünü Çakallar Sinder Konisi çevresinde yaygın şekilde gözlenmektedir. Çakallar volkanizması şiddeti az patlamalı-piroklastik püskürme ürünü ince kül yağması ile başlamıştır. Çok katmanlı kül tabakası arasında, eş boyutlu tanelere sahip, kül ara maddeli küresel yığışım lapilli zengin tabaka bulunmaktadır. İkinci evre patlamayla yığışım lapillilerin üzeri ince kül yağması ile tekrar örtülmüştür. Mezolitik dönem insanları Gediz nehri vadisine doğru inerken Çakallar konisinin etrafındaki yumuşak çamur kıvamındaki son kül tabakası üzerinde mükemmel şekilli ayak izlerini bırakmışlardır. Volkanik aktivitenin en son ve şiddetli evresinde, Çakallar konisi son şeklini almıştır. Bu son evreye de tanıklık eden Mezolitik dönem insanları, sığınak olarak kullandıkları gnayslar üzerine şiddetli volkanik faaliyeti resimlemiş ve el izlerini bırakmışlardır. Çakallar Sinder Konisi’ne ait Zon-tipi yığışım lapillileri volkanik aktive sırasında gelişen elektrostatik çekim ve buhar fazının etkin olduğu koşulları yansıtmaktadır. Yığışım lapillileri Çakallar konisin püskürtüğü kül-yüklü bulutta, buhar fazının yoğunlaşması ile gelişen yağış sırasında yağmur damlalarının içine aldığı kül yığışımlarının birikmesiyle gelişmiştir ve dolu taneleri şeklinde ilk ince kül tabakası üzerine düşmüştür.

🔖

Cite This Article

AKAL, C., ÖZTÜRK, Y. Y. (2019). Çakallar Monojenik Sinder Konisi’nin Jeolojisi ve Yığışım Lapilli Oluşumları, (Kula Na-Alkali Volkanizması-Batı Anadolu). Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 61, 155–171. https://ajindex.com/articles/658140

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Referans[1] Moore, J.B., Peck, D.L. 1962. Accretionary lapilli in volcanic rocks of the western continental United States. Journal of Geology, Cilt. 70, ss. 182-193. Referans[2] Gilbert, J.S., Lane, S.J. 1994. The origin of accretionary lapilli. Bulletin of Volcanology, Cilt. 56, ss. 398-411. Referans[3] Schumacher, R., Schmincke, H.S. 1995. Models for the origin of accretionary lapilli. Bulletin of Volcanology, Cilt. 56, ss. 626-639. Referans[4] Brown, R.J., Branney, M.J., Maher, C., Dávila-Harris, P. 2009. Origin of accretionary lapilli within ground-hugging density currents: Evidence from pyroclastic couplets on Tenerife; Geological Society of America Bulletin, Cilt. 122 (1–2), s. 305–320. doi: 10.1130/B26449.1 Referans[5] Lacroix, A. 1904. La Montagne Pel6e et ses eruptions: Paris, ss. 1-662. Referans[6] Lorenz, V. 1974. Vesiculated tufts and associated features. Sedimentology, Cilt. 21, ss. 273-291. Referans[7] Schumacher, R., Schmincke, H.S. 1991. Internal structure and occurrence of accretionary lapilli - a case study at Laacher See Volcano. Bulletin of Volcanology, Cilt. 53, ss. 612-634. Referans[8] Adams, P.M., Lynch, D.K., Buesch, D.C. 2016. Accretionary lapilli: what’s holding them together?. 2016 Desert Symposium, ss. 256-265. Referans[9] Kittl, E. 1933. Estudio sobre los fen6menos volcfinicos y material cafdo durante la erupcion del grupo del "Descabezado" en el rues de abril de 1932. Anal Museo Nac Hist Nat (Buenos Aires), Cilt. 37, ss. 321-364. Referans[10] Sorem, R.K. 1982. Volcanic ash clusters: tephra rafts and scavengers. Journal of Volcanology and Geothermal Research, Cilt. 13, ss. 63-71. Referans[11] Gilbert, J.S., Lane, S.J., Sparks, R.S.J., Koyaguchi, T. 1991. Charge measurements on particle fallout from a volcanic plume. Nature, Cilt. 349, ss. 598-600. Referans[12] Lane, S.J., Gilbert, J.S., Hilton, M. 1993. The aerodynamic behaviour of volcanic aggregates. Bulletin of Volcanology, Cilt. 55, ss. 481-488. Referans[13] Güleç, N. 1991. Crust-mantle interaction in western Turkey: implications from Sr and Nd isotope geochemistry of Tertiary and Quaternary volcanics. Geological Magazine, Cilt. 128, ss. 417-435. [14] Bunbury, J.M.R. 1996. The Kula Volcanic Field, western Turkey: the devolopment of a Holocene alkali basalt province and the adjacent normal-faulting graben. Geological Magazine, Cilt. 133 (3), s. 275-283. Referans[15] Seyitoğlu, G. 1997b. Late Cenozoic tectonosedimentary development of the Selendi and Uşak-Güre basins: a contr