Dergiler / Dil Araştırmaları / 2013 / Cilt: 12 - Sayı: 12

Eski Oğuz Türkçesinden Günümüz Türkiye Türkçesine Eşgösterenlilik

Old Oghuz Turkish Turkey Turkish Up Today Homonymy

Sayfa
117–138
Yayın Tarihi
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk dilinin kelimelerine genel yapı itibarıyla bakıldığında araştırmacılar tarafından eşadlılık, eşseslilik [~homophone ~ omofon (

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anlam biliminin en zor konularından biri de eşgösterenlilik’tir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Anlam biliminin en zor konularından biri de eşgösterenlilik’tir.
💡
Sonuç & Katkı:Türk dilinin kelimelerine genel yapı itibarıyla bakıldığında araştırmacılar tarafından eşadlılık, eşseslilik [~homophone ~ omofon (
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eski Oğuz Türkçesi · anlam bilimi · eşgösterenlilik

Özet

Anlam biliminin en zor konularından biri de eşgösterenlilik’tir. Türk dilinin kelimelerine genel yapı itibarıyla bakıldığında araştırmacılar tarafından eşadlılık, eşseslilik [~homophone ~ omofon (

Abstract

One of the most topics of semantics is homonymy. When its looked to Turkish Literature words by general view, it seems like, the homonymie [~ homophone ~ omofon (

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ATMACA, E. (2013). Eski Oğuz Türkçesinden Günümüz Türkiye Türkçesine Eşgösterenlilik. Dil Araştırmaları, Cilt: 12 - Sayı: 12, 117–138. https://ajindex.com/articles/656825

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. ACAR, Ö. (2010), “Çokanlamlılık- Eşadlılık İkileminde İştirâk-i Lâfzî”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 51: 2, Ankara, s. 1191-1206.
  2. ADAMOVIC, Milan (2009), Floransalı Filippo Agenti’nin Notlarına Göre (1533), (çev. Aziz MERHAN), TDK Yayınları,
  3. Ankara.
  4. AHANOV, Kaken (2002),
  5. Til Biliminin Negizderi, Joqarı oquv ornındarının qavımdastıqı, “Kitap” baspa üyi, Almatı. AKSAN, D. (2006),
  6. Anlambilim, Anlambilim Konuları ve Türkçenin Anlambilimi, Engin Yayınları Ankara.
  7. ARGUNŞAH, Mustafa (1999), Muhammed b. Mahmûd-ı Şirvânî, Tuhfe-i Murâdî (İnceleme- Metin-Dizin), TDK Yayınları,
  8. Ankara.
  9. ATALAY, B. (1999), Kâşgarlı Mahmut Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi (I-II-III-IV), TDK Yayınları,
  10. Ankara.
  11. ATMACA, E. ve Adzhumerova R. (2010), “‘Kapı ve Eşik’ Kelimeleri Üzerine” SAÜ Fen Edebiyat Dergisi (II), Sakarya, s. 23-45.
  12. ATMACA, E. (2011), Eski Oğuz Türkçesinden Türkiye Türkçesine Söz Varlığındaki Değişmeler ve Anlam Olayları, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya. ATMACA, E. (2012), “Eski Oğuz Türkçesinden Günümüz Türkiye Türkçesine Kadar Özelleşme Yoluyla Anlam Daralmasına Uğrayan Kelimeler” Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 7/2 Spring, Ankara/Turkey, p. 129–143.
  13. ATMACA, E. (2012), “Kazak Türkçesinin Söz Varlığındaki Rusça Alıntılar ve Ses Değişmeleri”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 7/3, Summer 2012, Ankara/ Turkey, p. 275–298.
  14. BALAKAYEV, M. ve Janpayisov, E. ve Tomanov, M. ve Manasbaev, B. (2005),
  15. Kazak Tilinin Stilistikası, Almatı. BİLGİN, Azmi (1996), Nazmü’l- Hilâfiyyat Tercümesi, TDK Yayınları,
  16. Ankara.
  17. BLOOMFİELD, L. (1933),
  18. Language, Unwin University books, NewYork. CANPOLAT, Mustafa (1965), Behcetü’l- Hada’ik Fi Mev İzeti’l Hala’ik Doktora Çalışması Giriş-Yazı Özellikleri- Ses Özellikleri –Söz yazılışı- Söz Bölümleri-,Ankara.
  19. CLAUSON, S. G. (1972), An Etymological Dictionary of Pre- Thirteenth- Century Turkish, Oxford Üniversity Press,
  20. London. DEVELLİOĞLU, F. (2007), Osmanlıca - Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Aydın Kitabevi,
  21. Ankara.
  22. DİLÇİN, Cem (1991), Süheyl ü Nev- Bahâr (inceleme- metin-sözlük), TDK Yayınları,
  23. Ankara.
  24. DOERFER, Gerhard (1963), Turkische und Mongolische Elemente im Neupersischen, I Mongolische Elemente. DOERFER, Gerhard (1965), II Turkische Elemente, alif bis tâ. DOERFER, Gerhard (1967), III ditto jim bis kâf, Wiesbaden. DOĞAN, Şaban (