Journals / Dil Araştırmaları / 2013 / Cilt: 12 - Sayı: 12

Old Oghuz Turkish Turkey Turkish Up Today Homonymy

Eski Oğuz Türkçesinden Günümüz Türkiye Türkçesine Eşgösterenlilik

Pages
117–138
Publication Date
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

When its looked to Turkish Literature words by general view, it seems like, the homonymie [~ homophone ~ omofon (

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:One of the most topics of semantics is homonymy.
📊
Key Findings & Data:One of the most topics of semantics is homonymy.
💡
Conclusion & Impact:When its looked to Turkish Literature words by general view, it seems like, the homonymie [~ homophone ~ omofon (
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eski Oğuz Türkçesi · anlam bilimi · eşgösterenlilik

Abstract

One of the most topics of semantics is homonymy. When its looked to Turkish Literature words by general view, it seems like, the homonymie [~ homophone ~ omofon (

Özet

Anlam biliminin en zor konularından biri de eşgösterenlilik’tir. Türk dilinin kelimelerine genel yapı itibarıyla bakıldığında araştırmacılar tarafından eşadlılık, eşseslilik [~homophone ~ omofon (

🔖

Cite This Article

ATMACA, E. (2013). Old Oghuz Turkish Turkey Turkish Up Today Homonymy. Dil Araştırmaları, Cilt: 12 - Sayı: 12, 117–138. https://ajindex.com/articles/656825

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. ACAR, Ö. (2010), “Çokanlamlılık- Eşadlılık İkileminde İştirâk-i Lâfzî”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 51: 2, Ankara, s. 1191-1206.
  2. ADAMOVIC, Milan (2009), Floransalı Filippo Agenti’nin Notlarına Göre (1533), (çev. Aziz MERHAN), TDK Yayınları,
  3. Ankara.
  4. AHANOV, Kaken (2002),
  5. Til Biliminin Negizderi, Joqarı oquv ornındarının qavımdastıqı, “Kitap” baspa üyi, Almatı. AKSAN, D. (2006),
  6. Anlambilim, Anlambilim Konuları ve Türkçenin Anlambilimi, Engin Yayınları Ankara.
  7. ARGUNŞAH, Mustafa (1999), Muhammed b. Mahmûd-ı Şirvânî, Tuhfe-i Murâdî (İnceleme- Metin-Dizin), TDK Yayınları,
  8. Ankara.
  9. ATALAY, B. (1999), Kâşgarlı Mahmut Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi (I-II-III-IV), TDK Yayınları,
  10. Ankara.
  11. ATMACA, E. ve Adzhumerova R. (2010), “‘Kapı ve Eşik’ Kelimeleri Üzerine” SAÜ Fen Edebiyat Dergisi (II), Sakarya, s. 23-45.
  12. ATMACA, E. (2011), Eski Oğuz Türkçesinden Türkiye Türkçesine Söz Varlığındaki Değişmeler ve Anlam Olayları, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya. ATMACA, E. (2012), “Eski Oğuz Türkçesinden Günümüz Türkiye Türkçesine Kadar Özelleşme Yoluyla Anlam Daralmasına Uğrayan Kelimeler” Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 7/2 Spring, Ankara/Turkey, p. 129–143.
  13. ATMACA, E. (2012), “Kazak Türkçesinin Söz Varlığındaki Rusça Alıntılar ve Ses Değişmeleri”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 7/3, Summer 2012, Ankara/ Turkey, p. 275–298.
  14. BALAKAYEV, M. ve Janpayisov, E. ve Tomanov, M. ve Manasbaev, B. (2005),
  15. Kazak Tilinin Stilistikası, Almatı. BİLGİN, Azmi (1996), Nazmü’l- Hilâfiyyat Tercümesi, TDK Yayınları,
  16. Ankara.
  17. BLOOMFİELD, L. (1933),
  18. Language, Unwin University books, NewYork. CANPOLAT, Mustafa (1965), Behcetü’l- Hada’ik Fi Mev İzeti’l Hala’ik Doktora Çalışması Giriş-Yazı Özellikleri- Ses Özellikleri –Söz yazılışı- Söz Bölümleri-,Ankara.
  19. CLAUSON, S. G. (1972), An Etymological Dictionary of Pre- Thirteenth- Century Turkish, Oxford Üniversity Press,
  20. London. DEVELLİOĞLU, F. (2007), Osmanlıca - Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Aydın Kitabevi,
  21. Ankara.
  22. DİLÇİN, Cem (1991), Süheyl ü Nev- Bahâr (inceleme- metin-sözlük), TDK Yayınları,
  23. Ankara.
  24. DOERFER, Gerhard (1963), Turkische und Mongolische Elemente im Neupersischen, I Mongolische Elemente. DOERFER, Gerhard (1965), II Turkische Elemente, alif bis tâ. DOERFER, Gerhard (1967), III ditto jim bis kâf, Wiesbaden. DOĞAN, Şaban (