Dergiler / Dil Araştırmaları / 2017 / Cilt: 11 - Sayı: 20

“ZAMİR N’SİNİN KAYNAĞI OLARAK NAZAL ÜNLÜ” SÖYLEMİ

Sayfa
57–67
Yayın Tarihi
2017-05-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Beş maddelik zamir n’sinin kökeni konusundaki görüşün tekrarı ile yazı bitirilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal Bilimler Dergisi’nde çıkan bir yazımızda zamir n’si üzerinde durarak yeni bir ileri sürmede bulunmuştuk.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yazı, Dil Araştırmaları dergisinde bir makale ile eleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Beş maddelik zamir n’sinin kökeni konusundaki görüşün tekrarı ile yazı bitirilmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:zamir n'si · genel türkçe · nazal ünlü

Özet

Sosyal Bilimler Dergisi’nde çıkan bir yazımızda zamir n’si üzerinde durarak yeni bir ileri sürmede bulunmuştuk. Bu yazı, Dil Araştırmaları dergisinde bir makale ile eleştirilmiştir. Bu eleştiride gözden kaçtığını veya anlaşılmadığını düşündüğümüz noktalar bu yazıda yeniden ele alınmıştır. Bu arada eleştiri sahibinin yazıtlardaki imla üzerinden yeni çıkarımları olmuştur. Burada aksadığını düşündüğümüz yönler de gösterilmiştir. Beş maddelik zamir n’sinin kökeni konusundaki görüşün tekrarı ile yazı bitirilmiştir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDEMİR, H. (2017). “ZAMİR N’SİNİN KAYNAĞI OLARAK NAZAL ÜNLÜ” SÖYLEMİ. Dil Araştırmaları, Cilt: 11 - Sayı: 20, 57–67. https://ajindex.com/articles/656708

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. BANG, W (1996). Köktürkçeden Osmanlıcaya (Çev: Tahsin AKTAŞ), Ankara:
  2. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. CHOİ, Han-Woo (1991). “Ana Altayca İyelik Zamiri *n”, Türk Dilleri Araştırmaları, s. 191-196.
  4. ERASLAN, Kemal (2012).
  5. Eski Uygur Türkçesi Grameri, Ankara:
  6. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  7. ERDEM, Mehmet Dursun (2007).
  8. Müseyyeb-name, Ankara:
  9. Hece Yayınları.
  10. GÜLSEVİN, Gürer (1990). “Eski Anadolu (Türkiye) Türkçesinde 3. Kişi İyelik Ekinin Özel Kullanılışı”, Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, Ekim 1990, C: 1990/II, S: 466, s. 187-190.