Journals / Dil Araştırmaları / 2017 / Cilt: 11 - Sayı: 20

“ZAMİR N’SİNİN KAYNAĞI OLARAK NAZAL ÜNLÜ” SÖYLEMİ

Pages
57–67
Publication Date
2017-05-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Beş maddelik zamir n’sinin kökeni konusundaki görüşün tekrarı ile yazı bitirilmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sosyal Bilimler Dergisi’nde çıkan bir yazımızda zamir n’si üzerinde durarak yeni bir ileri sürmede bulunmuştuk.
📊
Key Findings & Data:Bu yazı, Dil Araştırmaları dergisinde bir makale ile eleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Beş maddelik zamir n’sinin kökeni konusundaki görüşün tekrarı ile yazı bitirilmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:zamir n'si · genel türkçe · nazal ünlü

Özet

Sosyal Bilimler Dergisi’nde çıkan bir yazımızda zamir n’si üzerinde durarak yeni bir ileri sürmede bulunmuştuk. Bu yazı, Dil Araştırmaları dergisinde bir makale ile eleştirilmiştir. Bu eleştiride gözden kaçtığını veya anlaşılmadığını düşündüğümüz noktalar bu yazıda yeniden ele alınmıştır. Bu arada eleştiri sahibinin yazıtlardaki imla üzerinden yeni çıkarımları olmuştur. Burada aksadığını düşündüğümüz yönler de gösterilmiştir. Beş maddelik zamir n’sinin kökeni konusundaki görüşün tekrarı ile yazı bitirilmiştir

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, H. (2017). “ZAMİR N’SİNİN KAYNAĞI OLARAK NAZAL ÜNLÜ” SÖYLEMİ. Dil Araştırmaları, Cilt: 11 - Sayı: 20, 57–67. https://ajindex.com/articles/656708

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. BANG, W (1996). Köktürkçeden Osmanlıcaya (Çev: Tahsin AKTAŞ), Ankara:
  2. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. CHOİ, Han-Woo (1991). “Ana Altayca İyelik Zamiri *n”, Türk Dilleri Araştırmaları, s. 191-196.
  4. ERASLAN, Kemal (2012).
  5. Eski Uygur Türkçesi Grameri, Ankara:
  6. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  7. ERDEM, Mehmet Dursun (2007).
  8. Müseyyeb-name, Ankara:
  9. Hece Yayınları.
  10. GÜLSEVİN, Gürer (1990). “Eski Anadolu (Türkiye) Türkçesinde 3. Kişi İyelik Ekinin Özel Kullanılışı”, Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, Ekim 1990, C: 1990/II, S: 466, s. 187-190.