Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 1

TÜRK AĠLESĠNDE SOFRA ADABI, DENĠZLĠ ÖRNEĞĠ VE ĠġLEVSELLĠĞĠ

TABLE MANNERS OF THE TURKISH FAMILY, THE EXAMPLE OF DENĠZLĠ AND ITS FUNCTIONALITY

Sayfa
481–511
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

ÇalıĢmada, söz konusu sofrayla ilgili olan davranıĢ kalıplarının simge ya da sembollerle nasıl bir iletiĢim oluĢturduğu, ailenin sofradaki iç disiplinini nasıl sağladığı, kır yaĢantısındaki sofra adabı ile kent yaĢantısındaki sofra adabı arasındaki uygulama farklılıklarının neler olduğu tespite çalıĢılırken sofra adabının sosyokültürel iĢlevleri çeĢitli kaynaklardan ve saha araĢtırmasından elde edilen verilerden hareketle tartıĢılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Beslenme, canlılar için vazgeçilmez olan eylemlerden biridir. Ġnsan ise ateĢi keĢfetmesiyle çeĢitli et, sebze ve meyveleri piĢirerek beslenme alıĢkanlığını kazanmıĢtır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu eylem; zamanla coğrafyalar ekseninde değiĢkenlik gösteren bir ritüel ya da tören hâline gelmiĢ; giderek sosyal ve kültürel kimliğin de simgesi olmuĢtur. ĠletiĢim ve kültürel etkileĢim Ģekli olan bu törenler, ailenin gücünün ve statüsünün göstergesi, siyasal güç vb. rolleri üstlenen; dostluk, paylaĢma, eğlence ve toplumsallaĢtırma aracı olma gibi iĢlevleri olan bir araĢtırma konusudur.
💡
Sonuç & Katkı:ÇalıĢmada, söz konusu sofrayla ilgili olan davranıĢ kalıplarının simge ya da sembollerle nasıl bir iletiĢim oluĢturduğu, ailenin sofradaki iç disiplinini nasıl sağladığı, kır yaĢantısındaki sofra adabı ile kent yaĢantısındaki sofra adabı arasındaki uygulama farklılıklarının neler olduğu tespite çalıĢılırken sofra adabının sosyokültürel iĢlevleri çeĢitli kaynaklardan ve saha araĢtırmasından elde edilen verilerden hareketle tartıĢılacaktır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Beslenme, canlılar için vazgeçilmez olan eylemlerden biridir. Ġnsan ise ateĢi keĢfetmesiyle çeĢitli et, sebze ve meyveleri piĢirerek beslenme alıĢkanlığını kazanmıĢtır. Bu eylem; zamanla coğrafyalar ekseninde değiĢkenlik gösteren bir ritüel ya da tören hâline gelmiĢ; giderek sosyal ve kültürel kimliğin de simgesi olmuĢtur. ĠletiĢim ve kültürel etkileĢim Ģekli olan bu törenler, ailenin gücünün ve statüsünün göstergesi, siyasal güç vb. rolleri üstlenen; dostluk, paylaĢma, eğlence ve toplumsallaĢtırma aracı olma gibi iĢlevleri olan bir araĢtırma konusudur. ÇalıĢmada, Türk ailesindeki sofra ve sofra adabından hareketle Denizli yöresi ailesinin yemek yeme törenlerindeki sofra adabı kuralları tespit edilecektir. ÇalıĢmada, söz konusu sofrayla ilgili olan davranıĢ kalıplarının simge ya da sembollerle nasıl bir iletiĢim oluĢturduğu, ailenin sofradaki iç disiplinini nasıl sağladığı, kır yaĢantısındaki sofra adabı ile kent yaĢantısındaki sofra adabı arasındaki uygulama farklılıklarının neler olduğu tespite çalıĢılırken sofra adabının sosyokültürel iĢlevleri çeĢitli kaynaklardan ve saha araĢtırmasından elde edilen verilerden hareketle tartıĢılacaktır.

Abstract

Nutrition is one of the indispensable actions for living beings. Human beings have gained the habit of nutrition by cooking various meats, vegetables and fruits with the discovery of fire. This action; over time, became a ritual or ceremony that varied in geographical axis; increasingly became a symbol of social and cultural identity. These ceremonies, which are the form of communication and cultural interaction, are indicative of the strength and status of the family, the role of political power, etc.; are a research subject which has functions of friendship, sharing, entertainment and socialization. In the study, “table” and “table manners” in the Turkish family will be determined by the rules of “tableware” in the food-eating ceremonies of the Denizli region family. In the study, The socio-cultural functions of “table manners” will be discussed from various sources and from the data obtained from field research while trying to find out how the behaviour patterns related to the “table” form a communication with symbols or symbolism, how the family provides the inner discipline of the table, what are the differences between the “table manners” in the rural life and the “table manners” in the city life.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇERİKAN, F. U. (2022). TÜRK AĠLESĠNDE SOFRA ADABI, DENĠZLĠ ÖRNEĞĠ VE ĠġLEVSELLĠĞĠ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 481–511. https://ajindex.com/articles/655513

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Abdurrezzak, A. O. (2014). ĠĢlevsel teori bağlamında yemek kültürünün iletiĢimsel yönü. Turkish Studies, 9/11, 1-16.
  2. Abrahamson, M. (1990). Ġşlevselcilik (çev. Nilgün Çelebi). Konya: Sebat Ofset. Akan, V. (2003). Birey ve toplum. Sosyolojiye giriş (Ed. Ġlhan Sezal). Ankara: Martı Kitap Yayınevi, 79-104. AkĢit, M. A. (1991). Beslenmeye giriş. EskiĢehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Ders Kitapları. Arslan, M. (2011). GeçmiĢten günümüze denizli folkloru. Tanrıların kutsadığı vadi. Ġstanbul: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, 305-355.
  3. Arslan, P. (1997). Toplumun geleneksel yemek kültürünün değiĢimi- hızlı hazır yemek sistemine (fast food) geçiĢ. Türk mutfak kültürü üzerine araştırmalar No: 20 (haz: Kamil TOYGAR), Ankara: Türk Halk Kültürünü AraĢtırma ve Tanıtma Vakfı Yayınları, 29-34.
  4. Bayat, F. (2007). Türk mitolojik sistemi C. II, Ġstanbul: Ötüken. Baykara, T. (2001). Türk kültür tarihine bakışlar. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi BaĢkanlığı Yayınları.
  5. Beardsworth, A. vd. (2011). Yemek psikolojisi. (çev. Abdulbaki Dede). Ankara: Phoenix Yayınları. BektaĢ, C. (2011). Bu ezgi kimin? (ed. Nezih BaĢgelen). Ġstanbul: Arkeoloji ve Sanat Dalları Yayınları. BeĢirli, H. (2010). Yemek, kültür ve kimlik. Milli Folklor, 22/87, 159-169. BeĢirli, H. (2011). Türk kültüründe güç, iktidar, itaat ve sadakatin yemek sembolizmi esasında değerlendirilmesi. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 58, 139-152.
  6. Bostancı, N. (2003). Toplum ve kültür. Sosyolojiye giriş (ed. Ġlhan Sezal). Ankara: Martı Kitap Yayınevi, 106-132.
  7. Bryan, S. T. (1988). Statü. Ankara:
  8. Doruk Yayınları.
  9. Bottomore, T. B. (1977). Toplumbilim (çev. Ünsal Oskay). Ankara:
  10. Doğan Yayınevi.
  11. Cüceloğlu, D. (2010). Ġnsan ve davranışı. Ġstanbul: Remzi Kitabevi.
  12. Demir, Ö. ve Acar, M. (2002). Sosyal bilimler sözlüğü. Ankara: Vadi Yayınları. Denizli Ġl Yıllığı 1967, (1868). Devlet Yayını Baskısı, Ankara:
  13. Ay Yıldız Matbaası. Develioğlu, F. (1970). Osmanlıca- Türkçe ansiklopedik lûgat. Ankara: Aydın Kitabevi Yayınları. Doğan, Ġ. (2012). Sosyoloji, kavramlar ve sorunlar. Ankara:
  14. Pagem Akademi Yayınları.
  15. Doğanbey, N. (1989). Türk mutfak kültürü. II. Milletlerarası Yemek Kongresi (düz. Feyzi Halıcı). Ankara: Konya Kültür ve Turizm Vakfı Yayınları.
  16. Durugönül, E. (2003). KüreselleĢme ve toplumlar. Sosyolojiye giriş (ed. Ġlhan Sezal). Ankara: Martı Kitap Yayınevi, 591-617.
  17. Düzgün, E. vd. (2015). Mezopotamya‟dan günümüze mutfak kültürü. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3/1, 41-47.
  18. Ekici, M. (2005).