Dergiler / Kader / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 2

VAHİY ve İLHÂM BAĞLAMINDA ERKEN DÖNEM HANEFÎMÂTÜRÎDÎ KELÂM SİSTEMİNİN TASAVVUFLA İLİŞKİSİ

THE RELATIONSHIP BETWEEN EARLY HANAFĪ-MĀTURĪDĪ KALĀM AND SUFISM WITH REGARDS TO WAHY AND ILHĀM

Dergi
Kader
Sayfa
348–379
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte Hanefî-Mâtürîdî kültür havzasında varlık gösteren sûfîler ileŞiî-Bâtınî akımların konuyla ilgili değerlendirmelerine yer verilmek suretiyle Hanefî-Mâtürîdîkelâmcılarının ilham konusundaki tavırlarının sebepleri incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern zamanlarda Hanefî-Mâtürîdî kelâm sistemi ilham konusundaki ihtiyatlı tavrından dolayıgenellikle tasavvuf karşıtı ya da tasavvufa karşı mesafeli olarak algılanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak Mâverâünnehir coğrafyasında etkili olan sûfîlerin de Hanefî-Mâtürîdîkelâmcılarının ilhamın bağlayıcılığı ve objektif bilgi kaynağı olmadığı yönündeki düşüncelerine paralelbir anlayış içerisinde oldukları görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte Hanefî-Mâtürîdî kültür havzasında varlık gösteren sûfîler ileŞiî-Bâtınî akımların konuyla ilgili değerlendirmelerine yer verilmek suretiyle Hanefî-Mâtürîdîkelâmcılarının ilham konusundaki tavırlarının sebepleri incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Modern zamanlarda Hanefî-Mâtürîdî kelâm sistemi ilham konusundaki ihtiyatlı tavrından dolayıgenellikle tasavvuf karşıtı ya da tasavvufa karşı mesafeli olarak algılanmıştır. Ancak gerek Mâtürîdîgerekse Hanefî-Mâtürîdî kelâmcıları eserlerinde ilham konusunu geniş bir anlam yelpazesinde sunarak,ilhamın varlığını kabul etmişlerdir. Bununla birlikte ilhamı objektif bir bilgi kaynağı olarak kabuletmemişlerdir. Ancak Mâverâünnehir coğrafyasında etkili olan sûfîlerin de Hanefî-Mâtürîdîkelâmcılarının ilhamın bağlayıcılığı ve objektif bilgi kaynağı olmadığı yönündeki düşüncelerine paralelbir anlayış içerisinde oldukları görülmektedir. Ayrıca Hanefî-Mâtürîdî kelâm sisteminin ilhamkonusundaki eleştirilerinin asıl hedefinin tasavvuf ve sûfîler olmadığı anlaşılmaktadır. Tasavvuf içindeonların eleştirilerini haklı çıkaracak şekilde bir düşünce içine giren bazı sûfîler olsa da bu eleştirilerinhedefinin Şiî-Bâtınî fırkalar olduğu anlaşılmaktadır. Bu makalede başta Mâtürîdî olmak üzere HanefîMâtürîdî kelâmcılarının ilham kavramına yükledikleri anlam ve ilhamın bilgi değeri, vahiyle irtibatlıbir şekilde incelenecektir. Bununla birlikte Hanefî-Mâtürîdî kültür havzasında varlık gösteren sûfîler ileŞiî-Bâtınî akımların konuyla ilgili değerlendirmelerine yer verilmek suretiyle Hanefî-Mâtürîdîkelâmcılarının ilham konusundaki tavırlarının sebepleri incelenecektir.

Abstract

In modern times, the Hanafī-Māturīdī Kalām system was generally perceived as anti-Sufi or distant from Sufism because of its cautious attitude towards ilhām (divine inspiration). However, by analysing the term ilhām extensively and presenting the term within a broader spectrum, both Māturīdī and Hanafī-Māturīdī theologians have accepted the existence of ilhām in their works. However, they did not accept ilhām as an objective source of knowledge. In parallel, Sufis who are influential in the geography of Transoxiana also have a parallel understanding of the Hanafī-Māturīdī theorists thought that inspiration is not a binding and objective source of information. This indicates that the main criticism of Hanafī-Māturīdī kalam on inspiration was not directly targeting Sufism and Sufis. Although, there were Sufis in Sufism who tried to justify this criticism, it is quite apparent that the target in the debate is the Shiite-Bātınī groups. In this article, the meaning of ilhām as Hanafī-Māturīdī theorists construe and the epistemic value of ilhām in their thought will be examined in connection with revelation. Additionally, the possible reasons of Hanafī-Māturīdī theorists’ approach towards ilhām will be examined by evaluating the Sufis and Shiite-Bātınī groups that exist around the Hanafī-Māturīdī cultural domain

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERASLAN, Y., ÇINAR, M. (2022). VAHİY ve İLHÂM BAĞLAMINDA ERKEN DÖNEM HANEFÎMÂTÜRÎDÎ KELÂM SİSTEMİNİN TASAVVUFLA İLİŞKİSİ. Kader, Cilt: 17 - Sayı: 2, 348–379. https://ajindex.com/articles/652668

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Afîfî, Ebu’l-A’lâ. Muhyiddîn İbnu’l-Arabî'nin Tasavvuf Felsefesi. Trc. Mehmet Dağ. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1975.
  2. Ak, Ahmed. ‚Mâtürîdî Alimlere Göre İlhâmın Bilgi Kaynağı Olması Sorunu‛. İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 5/2 (Güz 2014): 129-146.
  3. Alper, Hülya. İmam Mâtürîdî’de Akıl-Vahiy İlişkisi.4. Baskı. İstanbul: İz Yayıncılık, 2017.
  4. Aslan, Abdülgaffar. ‚Kelâm’da İlhâmın Bilgi Değeri‛. Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 20/1 (2008): 25-45
  5. Avcu, Ali. ‚Maveraünnehir Hanefî Hukukçularının İsmailîlik Algılarına Bir Bakış‛. IV. Şeyh Şa’ban-ı Velî Sempozyumu Hanefîlik-Mâturîdîlik (05-07Mayıs 2017). ed. Cengiz Çuhadar, Mustafa Aykaç, Yusuf Koçak. 47-54. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi Matbaası, 2017. Bağdadî, Abdulkâhir. Usûli’d-dîn. İstanbul: Devlet Matbaası, 1928.
  6. Birsin, Mehmet. ‚Fıkıh Usulünde ilhâm ve Bunun Bilgi Değeri‛. Hz. Peygamber’in Nübüvvetinin Süresi ve Kapsamı. ed. Mahmut Çınar. 249-264. Gaziantep: Gaziantep Üniversitesi İlahiyat Fakültesi, 2015. Câmî, Abdurrahman. Nefahatü'l-üns. Trc. Lamiî Çelebi. İstanbul: Marifet Yayınları, 1998.
  7. Çınar, Mahmut. İmam Şarânî ve Muhyiddin İbnü'l Arabi’ye Göre Nübüvvet İnancı. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2013. Debûsî, Ebû Zeyd Abdullāh (Ubeydullāh) b. Muhammed b. Ömer b. Îsâ. Takvîmu’ledille fî usûli’l-fıkh. thk. Halil Muhyiddîn el-Hüseyin. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’lİlmiyye, 2001. Ebû Hanîfe, Nu‘mân b. Sâbit b. Zûtâ b. Mâh.‚el-Âlim ve’l-müteallim‛, İmam-ı A’zam’ın Beş Eseri. Nşr. Mustafa Öz. İstanbul: MÜİFV Yayınları, 1992. Gazzâlî, Ebû Hâmid. İhyâ-u ulûmu’-d-dîn. Trc. Ahmet Serdaroğlu. 4 cilt. İstanbul: Bedir Yayınevi, ts. Hizmetli, Sabri, ‚Karmatîler‛. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 24: 510-514. Ankara: TDV Yayınları, 2001. Hücvirî, Ebü’l-Hasen Alî b. Osmân b. Ebî Alî el-Cüllâbî. Keşfu’l-mahcûb. Trc. Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergâh Yayınları, 1982. İbn Manzûr, Ebü’l-Fazl Cemâlüddîn Muhammed el-Ensârî. ‚Vahy‛. Lisânü’larab.15: 479-480.15 cilt. Beyrut: Dâru Sâder, 2010. İhvân-ı Safâ. Resâilü ihvâni’s-safâ. 3 cilt. Kum: Mektebetü’l-A’lâmü’l-İslâmî, 1405. İsfahânî, Ebü’l-Kāsım Hüseyn b. Muhammed b. el-Mufaddal er-Râgıb. ‚İlhâm‛. Müfredâtü elfâzi’l-Ķur’ân. Thk. Safvân Adnân Dâvûdî. 748. Beyrut: Dâru’l-Kalem, 2009.
  8. İlhan, Avni. ‚Bâtıniyye‛. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 5: 190-194. Ankara: TDV Yayınları, 1992. Kelabâzî, Muhammed b. İbrâhim. et-Taarruf. Trc. Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2013. Kuleynî, Ebû Ca‘fer