Dergiler / F L S F / Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe Dergisi / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 13

Kant ve benjamin’de şiddetin tarihi ve hatırlama

(The history of violence and remembrance in kant and benjamin)

Sayfa
1–9
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak her iki filozof da, insanı, tarihsel konumundan doğan etik ve politik yükümlülüklere sahip bir varlık olarak tasarlarlar.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Kant ve Walter Benjamin’in tarih ve tarih yazımı ile hatırlamanın politik işlevi arasında kurdukları ilişkiyi şiddet ve barış teması üzerinden ele almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kant ve Benjamin, tarih yazımı ile hatırlama yetisinin politik işlevi arasında karşılıklı bir ilişki olduğu konusunda uzlaşsalar da hatırlamanın metodolojik araçları konusunda farklı görüşlere sahiptirler.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak her iki filozof da, insanı, tarihsel konumundan doğan etik ve politik yükümlülüklere sahip bir varlık olarak tasarlarlar.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, Kant ve Walter Benjamin’in tarih ve tarih yazımı ile hatırlamanın politik işlevi arasında kurdukları ilişkiyi şiddet ve barış teması üzerinden ele almaktadır. Buna göre, Kant varsayımsal bir tarihsel ilerleme anlayışından, Benjamin ise ilerleme eleştirisinden hareketle bir tarih ve tarih yazımı anlayışı geliştirir. Kant ve Benjamin, tarih yazımı ile hatırlama yetisinin politik işlevi arasında karşılıklı bir ilişki olduğu konusunda uzlaşsalar da hatırlamanın metodolojik araçları konusunda farklı görüşlere sahiptirler. Ancak her iki filozof da, insanı, tarihsel konumundan doğan etik ve politik yükümlülüklere sahip bir varlık olarak tasarlarlar.

Abstract

This study focuses on the connection between history, historiography and the political aspect of remembrance, as established by Kant and Walter Benjamin. Kantian history is hypothetical-progressive, whereas Benjamin’s departure point is critique of progress. Even though both philosophers agree on the connection between historiography and the political aspect of the faculty of remembrance, they differ in the methodological instruments of remembrance. Yet, both philosophers envisage human as a being in his own historical situatedness with ethical and political responsibilities.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇÖREKÇİOĞLU, H. (2022). Kant ve benjamin’de şiddetin tarihi ve hatırlama. F L S F / Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 13, 1–9. https://ajindex.com/articles/650662

Kaynakça (6)

  1. BENJAMİN, Walter, “Über den Begriff der Geschichte”, Gesammelte Schriften, C. I.2, ed. Rolf Tiedemann ve Hermann Schweppenhäuser, Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1991.
  2. GERHARDT, Völker, “Eine kritische Theorie der Politik: Über Kants Entwurf Zum Ewigen Frieden”, Kritische Jahrbuch der Philosophie, C 1 ed. Klaus-M. Kodalle, Königshausen und Neumann, Würzburg, 1996, ss. 5-20
  3. HONNETH, Axel, “Geschichte als Fortschrichtt?: Kants Geschichtsphilosophie und die Gegenwart”, Kant Lebt, ed. Birgit Recki ve S. Meyer, I. Ahl, Mentis, Paderborn, ss. 126-145, 2006.
  4. HÖFFE, Otfried, “Kant als Theoretiker der internationalen Rechtsgemeinschaft”, Kant in der Diskussion der Moderne, Ed. G. Schönrich – Y. Kato, Suhrkamp, Frankfurt am Main, 2. Baskı, s. 489-505, 1997.
  5. KANT, Immanuel, Werkausgabe, (12 Cilt Halinde), Ed. W. Weischedel, Suhrkamp, Frankfurt am Main 1977’ içinden Zum Ewigen Frieden (C. XI), Der Streit der Fakültäten (C. XI), Über den Gemeinspruch (C. XI), Anthropologie in pragmatischer Hinsicht (C. XII), Was ist Aufklärung (C. XI), Idee zu einer allgemeinen Geschichte in weltbürgerlicher Absicht (C. XI). KLEINGELD, Pauline, Fortschritt und Vernunft: Zur Geschichtsphilosophie Kants, Könighausen & Neumann, Würzburg, 1995.
  6. LANGTHALER, Rudolf, “Benjamin und Kant oder: Über den Versuch, Geschichte philosophisch zu Denken”, Deutsche Zeitschrift für Philosophie, 50, ss. 203-225, 2002.