Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2022 / Cilt: 24 - Sayı: 3

Boşanmadan Ayrılmak: Ayrı Yaşama Olgusuna Sosyal Bir Bakış

Separate Without Divorce: A Social Aspect To Living Separated

Sayfa
1123–1138
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca ayrı yaşanan birliktelikler için olası problemlere karşı uygulanabilecek çeşitli sosyal politikaların temel alması gereken ilkelere değinilmiş ve öneriler getirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Rızaya dayalı ilişkilerin inşa sürecinde sıklıkla rastlanan evlilik, resmi bir anlam taşıyan birliktelik biçimidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Boşanmadan pek çok değişken ile farklılaşan ayrı yaşama sürecinin anlaşılması için çok boyutlu bir inceleme gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca ayrı yaşanan birliktelikler için olası problemlere karşı uygulanabilecek çeşitli sosyal politikaların temel alması gereken ilkelere değinilmiş ve öneriler getirilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile · Ayrı Yaşama · Evlilik

Özet

Rızaya dayalı ilişkilerin inşa sürecinde sıklıkla rastlanan evlilik, resmi bir anlam taşıyan birliktelik biçimidir. Her ne kadar partnerlerin ortak bir gelecek planlamasına dayansa da bu birlikteliklerin boşanma yoluyla sona ermesi son derece olağan bir süreçtir. Resmi ilişkinin sonlandırıldığı boşanmadan söz ederken boşanmaya olmaksızın ayrı yaşama biçimi de göz önünde bulundurulmalıdır. Boşanmadan pek çok değişken ile farklılaşan ayrı yaşama sürecinin anlaşılması için çok boyutlu bir inceleme gerekmektedir. Bu çalışmada ilişkilerin sonlandırılmasında ayrı yaşama fenomeninin derinliğine ve ayrı yaşamayı tercih eden partnerlerin ve bu birliktelikten varsa çocukların yaşayabileceği psikososyal problemlere literatürden bir ışık tutmak hedeflenmiştir. Ayrıca ayrı yaşanan birliktelikler için olası problemlere karşı uygulanabilecek çeşitli sosyal politikaların temel alması gereken ilkelere değinilmiş ve öneriler getirilmiştir.

Abstract

Marriage, which is frequently encountered in the construction process of consensual relations, is a form of union that has a formal meaning. Although it is based on a common future planning of the partners, it is an extremely normal process for these unions to end through divorce. While talking about the divorce in which the official relationship is terminated, living separated should also be considered. Multidimensional analysis is required to understand the process of living separated, which differs from divorce with many variables. In this study, it is aimed to shed light on the depth of the phenomenon of living apart and the psychosocial problems that may be experienced by the partners who prefer to live separated and the children, if any, from the literature. In addition, the basic principles on which various social policies that can be applied despite possible problems of living separated should be based were mentioned and suggestions were made.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOK, M. G., ORBAY, İ. (2022). Boşanmadan Ayrılmak: Ayrı Yaşama Olgusuna Sosyal Bir Bakış. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 3, 1123–1138. https://ajindex.com/articles/649780

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abadan Unat, N. (2002). Bitmeyen göç konuk işçilikten ulus-ötesi yurttaşlığa. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  2. Abay, E., ve Akın, A. Covid-19 salgınında; dünyada ve Türkiye’de Kadınlara yönelik şiddet ve toplumsal cinsiyet. Sağlık ve Toplum, 31(3). Aktaş, Ö. (2011). Boşanma nedenleri ve boşanma sonrasında karşılaşılan güçlükler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi], Dokuz Eylül Üniversitesi,
  3. İzmir.
  4. Amato, P. R., & Booth, A. (1991). Consequences of parental divorce and marital unhappiness for adult well-being. Social Forces, 69(3). Baker, A. J. L. (2005). The long-term effects of parental alienation on adult children: A qualitative research study. The American Journal of Family Therapy, 33(4). Baker, A. J., & Ben-Ami, N. (2011). To turn a child against a parent is to turn a child against himself: The direct and indirect effects of exposure to parental alienation strategies on self-esteem and well-being. Journal of Divorce & Remarriage, 52(7). Barrett, B. J. (2015). Domestic violence in the LGBT community. In Encyclopedia of Social Work.) Baykara Acar, Y. ve Acar, H. (2002). Sistem kuramı-ekolojik sistem kuramı ve sosyal hizmet: Temel kavramlar ve farklılıklar. Toplum ve Sosyal Hizmet, 13(1). Believe in Children Bernardo’s. (2021). No child should be punished because their parents is in prison. Erişim adresi: https://www.barnardos.org.uk/what-we-do/helping-families/children-with-a-parent-in-prison. Erişim tarihi: 06.11.2021.
  5. Bilici, A. B. (2014). Boşanma sürecinin çocuklar üzerindeki psiko-sosyal etkileri. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18(2). Çivitci, N., Çivitci, A. ve Fiyakalı, N. C. (2009). Anne-babası boşanmış ve boşanmamış olan ergenlerde yalnızlık ve yaşam doyumu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(2). Condry, R. (2013). Families shamed: The consequences of crime for relatives of serious offenders. Londra: Willan. Cüceloğlu, D. (2018). İnsan davranışı, psikolojinin temel kavramları (41. baskı). İstanbul:
  6. Remzi Kitabevi.
  7. Dajani, O. M. (2016). Divorce without separation? Reimagining the two-state solution. Ethnopolitics, 15(4). Demir, S. ve Çelebi, Ş. (2017). Tek ebeveynli ailelerin sorunları: Nitel bir araştırma. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13). Dowling, C. (1994). Sindirella kompleksi: Çağdaş kadında bağımsızlık korkusu. Ankara:
  8. Öteki Yayınevi.
  9. Erükçü Akbaş, G. E., & Karataş, K. (2020). The depth of trauma: The children left behind after femicide in Turkey. International Social Work. Fish, J. N., & Russell