KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hayvansal Üretim / 2016 / Cilt: 57 - Sayı: 1

İzmir Yöresindeki Bal Arısı Populasyonlarında Fizyolojik Özelliklere İlişkin Genetik Parametre Tahminleri ve Seleksiyon Verimliliğinin Değerlendirilmesi

Ş. Ömür UYGUR
Banu YÜCEL
Sayfa
41–48
Yayın Tarihi
2016-07-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuç, çevresel faktörlerin etkisi göz önüne alındığında anlamlı düzeyde bir genetik ilerleme olarak değerlendirilemese de, Türkiye arıcılığında genetik ilerlemenin hesaplandığı ilk araştırma olma özelliğini taşımaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, İzmir yöresi bal arısı populasyonlarında fizyolojik özelliklere ilişkin genetik parametre tahminleri ve seleksiyon verimliliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İzmir ilinin 16 ilçesinde verim özellikleri bakımından üstün ve bulundukları yöreleri temsil eden koloniler seçilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuç, çevresel faktörlerin etkisi göz önüne alındığında anlamlı düzeyde bir genetik ilerleme olarak değerlendirilemese de, Türkiye arıcılığında genetik ilerlemenin hesaplandığı ilk araştırma olma özelliğini taşımaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008-2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Bal arısı · Apis mellifera · seleksiyon

Özet

Bu çalışmada, İzmir yöresi bal arısı populasyonlarında fizyolojik özelliklere ilişkin genetik parametre tahminleri ve seleksiyon verimliliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. İzmir ilinin 16 ilçesinde verim özellikleri bakımından üstün ve bulundukları yöreleri temsil eden koloniler seçilmiştir. Seçilen kolonilerde arılı çerçeve sayısı, yavrulu çerçeve sayısı, hırçınlık eğilimi, koloni ağırlık artışı, kışlama yeteneği ve bal verim özelliklerine seleksiyon uygulanarak populasyonun genotipik yapısı iyileştirilmeye çalışılmış ve bu özelliklere ilişkin genetik parametre tahminleri hesaplanmıştır. Fizyolojik özellikler, yıllara göre ve yıllar içinde yörelere göre değerlendirilmiştir. 2008-2010 yıllarında üç yıl süren ıslah çalışması sonucunda 0.68 birim genetik ilerleme elde edilmiştir. Bu sonuç, çevresel faktörlerin etkisi göz önüne alındığında anlamlı düzeyde bir genetik ilerleme olarak değerlendirilemese de, Türkiye arıcılığında genetik ilerlemenin hesaplandığı ilk araştırma olma özelliğini taşımaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UYGUR, Ş. Ö., YÜCEL, B. (2016). İzmir Yöresindeki Bal Arısı Populasyonlarında Fizyolojik Özelliklere İlişkin Genetik Parametre Tahminleri ve Seleksiyon Verimliliğinin Değerlendirilmesi. Hayvansal Üretim, Cilt: 57 - Sayı: 1, 41–48. https://ajindex.com/articles/64608

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Adam B. 1983. In search of the best strains of bees. Northern Bee Boks, Hebden Bridge, WestYorkshire, U.K., 206 p. Akyol E. 1998. Kafkas ve Muğla arılarının saf ve karşılıklı melezlerinin morfolojik, fizyolojik ve davranışsal özelliklerinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Zootekni Ana Bilim Dalı, Adana,152 s. Alataş İ, Yalçın Lİ, Öztürk Aİ. 1994.
  2. Menemen, Foça ve Bayındır yöresi arılarının (Apis mellilera L.) bazı özellikleri yönünden karşılaştırılması (sonuç Raporu). Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. 1994 Yılı Sonuç Raporu (Hayvancılık). Menemen-İzmir, 59-46 s. Bienefeld K, Pirchner F. 1990. Heritabilities for several colony traits in the honeybee (Apis mellifera carnica). Apodologie 21:175-183. Bodenheimer FS. 1942. Studies on the honey bee and beekeeping in Turkey. İstanbul. 179 p. Cobey S, Lawrence T. 1988. A successful application of the Page/Laidlaw breeding program. Gleanings in Bee Culture 116:274-276.
  3. Collins AM, Rinderer TE, Harbo JB, Bolten AB. 1982. Colony defense by Africanized and European honey bees. Science 218:72-74.
  4. Dodoloğlu A, Genç F. 2002. Kafkas ve Anadolu balarısı (Apis mellifera L.) ırkları ile karşılıklı melezlerinin bazı fizyolojik özellikleri. Turkish Journal of Veterinary and Animal Science 26:715-722. Doğaroğlu M. 1981. Türkiye’de yetiştirilen önemli arı ırk ve tiplerinin ″Çukurova Bölgesi” koşullarında performanslarının karşılaştırılması, Doktora Tezi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, 84s. Doğaroğlu M. 1999. Modern arıcılık. Anadolu Matbaa ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. İstanbul. 295s. Doğaroğlu M, Uygur ŞÖ. 2008. Türkiye bal arısı ekotiplerinin Türkiye arıcılığı açısından önemi. Tarımsal Araştırma Yayım ve Eğitim Koordinasyonu (TAYEK) 2008 Yılı Hayvancılık Grubu Bilgi Alışveriş Toplantısı Bildirileri. Yayın No: 131. Menemen, 22-27s. Dülger C. 1997.
  5. Kafkas, Anadolu ve Erzurum balarısı (Apis mellifera L.) Genotiplerinin Erzurum koşullarındaki performanslarının belirlenmesi ve morfolojik özellikleri. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum, 110s. FAO, 2010. Food and Agriculture Organization of The United Nations, FAO Statistical Databases/ Agriculture (www.fao.org). Fıratlı Ç, Budak ME. 1994. Türkiye’de çeşitli kurumlarda yetiştirilen ana arılar ile oluşturulan balarısı (Apis mellifera) kolonilerinin fizyolojik, morfolojik ve davranış farklılıklarının araştırılması. TÜBİTAK VHAG- 795 nolu proje kesin raporu. Ankara, 117s. Frühwi