nadolu arısı (Apis mellifera anatolica) Ege ekotipi bal arılarında yapılan çalışmada aynı ana arıdan üretilen ana arılar doğal çiftleştirilerek ve yapay A
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:nadolu arısı (Apis mellifera anatolica) Ege ekotipi bal arılarında yapılan çalışmada aynı ana arıdan üretilen ana arılar doğal çiftleştirilerek ve yapay A
📊
Temel Bulgular & Veri:nadolu arısı (Apis mellifera anatolica) Ege ekotipi bal arılarında yapılan çalışmada aynı ana arıdan üretilen ana arılar doğal çiftleştirilerek ve yapay A
💡
Sonuç & Katkı:nadolu arısı (Apis mellifera anatolica) Ege ekotipi bal arılarında yapılan çalışmada aynı ana arıdan üretilen ana arılar doğal çiftleştirilerek ve yapay A
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
nadolu arısı (Apis mellifera anatolica) Ege ekotipi bal arılarında yapılan çalışmada aynı ana arıdan üretilen ana arılar doğal çiftleştirilerek ve yapay A
Abstract
n the study, Aegean ecotype of Anatolian (Apis mellifera anatoliaca) honey bee colonies were used for queen and drone rearing. Two main groups were created by naturally mated and artificially inseminated queens obtained from I
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
UYGUR, Ş. Ö., KARACA, Ü., TAKMA, Ç. (2015). Doğal Çiftleşen ve Yapay Tohumlanan Ana Arıların Bazı Özellikler Bakımından Performanslarının Karşılaştırılması. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 52 - Sayı: 1, 79–83. https://ajindex.com/articles/50453
Akyol, E., 1998. Kafkas ve Muğla Arılarının Saf ve Karşılıklı Melezlerinin Morfolojik, Fizyolojik ve Davranışsal Özelliklerinin Belirlenmesi, Doktora Tezi, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Zootekni Ana Bilim Dalı, 152s. Al-Qarni, A.S., B.H. Smith and S.W. Cobey. 2003. Performance evaluation of naturally mated and instrumentaly inseminated honeybee (Apis mellifera L.) queens in field colonies. Pakistan Journal of Biological Sciences. 6 (17): 1476-1481.
Boigenzahn, C. and H. Pechhacker. 1993.
Über die Art der Anpaarung, Bienenvater. 114:151-152.
Cermak, K. 2004. Evaluation of artificially inseminated and naturally mated bee queens in Zubri, Czech Republic (in Czech), Vcelarstvi, 57: 148–149.
Cobey, S. and T. Lawrence. 1988. A successful application of the Page/Laidlaw breeding program. Glean. Bee Cult.116: 274-276.
Doğaroğlu, M. 1981. Türkiye’de Yetiştirilen Önemli Arı Irk ve Tiplerinin ″Çukurova Bölgesi” Koşullarında Performanslarının Karşılaştırılması, Doktora Tezi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, 84s. Dülger, C.1997.
Kafkas, Anadolu ve Erzurum Bal arısı (Apis mellifera L.) Genotiplerinin Erzurum Koşullarındaki Performanslarının Belirlenmesi ve Morfolojik Özellikleri. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum, 110s. Fıratlı, Ç. ve M.E. Budak. 1994. Türkiye’de çeşitli kurumlarda yetiştirilen ana arılar ile oluşturulan bal arısı (Apis mellifera L.) kolonilerinin fizyolojik, morfolojik ve davranış farklılıklarının araştırılması. TÜBİTAK VHAG- 795 nolu proje kesin raporu. Ankara, 117s. Genç, F. 1993. Bal arısı (Apis mellifera L.) kolonilerinde koloni gelişimi ile bal verimi arasındaki bazı korelasyonlar. Türkiye Veterinerlik ve Hayvancılık Dergisi, 18 (1): 33-38.
Gençer, V. 1998. Bal arılarında yapay tohumlama. Hayvancılık Araştırma Dergisi, 8(1-2): 39-51.
Gencer, V. and Y. Kahya. 2011. The viability of sperm in lateral oviducts and spermathecae of instrumentally inseminated and naturally mated honey bee (Apis mellifera L.) queens Journal of Apicultural Research, 50(3): 190-194.
Güler, A. 1995. Türkiye’deki Önemli Balarısı (Apis mellifera L.) Irk ve Ekotiplerinin Morfolojik Özellikleri ve Performanslarının Belirlenmesi Üzerinde Araştırmalar, Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, 158s. Gerula, D.1999. Comparison of honey production of caucasian and carniolan bees in years with nectar flow and honeydew flow. Pszcelnicze Zeszyty Naukowe, 43: 59–69.