Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightYine bu istisnaî hâllerde, koruyucu aileyle çocuğun birbirinin hukukî anlamda “yakını” sayılması gerekir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Türkiye’de son yıllarda çocuk koruma sisteminde koruyucu aile bakımı teşvik edilmektedir. Resmi istatistiklere göre, korunmaya ihtiyacı olan çocukların koruyucu aile yanına yerleştirilme oranı artmıştır. Bu artışa paralel şekilde, koruyucu aile müessesesi ile ilişkili uyuşmazlıkların artması beklenmektedir. Bu çalışmada koruyucu aileyle yanına yerleştirilen çocuk arasındaki ilişkinin hukuken değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Türk hukukunda çocuğun bakımında asli sorumluluk velâyet hakkı sahibi ana ve babanındır. Ancak çocuğun korunması amacıyla hâkim kararıyla ana ve babasından alınarak aile yanına yerleştirilmesi de mümkündür. Koruyucu aile sözleşmesi, bu çocuğun koruyucu aile yanına yerleştirilmesini konu edinen ve Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ile koruyucu aile arasında imzalanan sözleşmedir. Çocuk, bu sözleşmeyle koruyucu ailenin “ev düzenine” tabi olur. Bu ilişki kural olarak “özel hayata saygı gösterilmesi hakkı” kapsamında korunmaktayken; istisnaî olarak “aile hayatına saygı gösterilmesi hakkı” kapsamında korunur. Yine bu istisnaî hâllerde, koruyucu aileyle çocuğun birbirinin hukukî anlamda “yakını” sayılması gerekir.
Abstract
Recently, the foster care has been promoted in Turkish child protection system. Accordingly, it’s expected that the number of the legal conflicts regarding this issue will increase. This article aims at evaluating the legal nature of the relationship between the parties. Under Turkish law, the parents are responsible for the care of their children. Only when it’s necessary, the children in need of protection are placed into the foster care by the courts. Thereupon the foster care contract’s signed between the foster parents and the authorities. It’s concluded that as the foster child is within the household, the foster parents are the head of the household. Also, as a rule, this relationship is subject to “the right to respect for private life”, but in only exceptional cases it is subject to “the right to respect for family life”. Finally, this relation between the parties might be considered as a close personal relationship in terms of law.