Dergiler / Ombudsman Akademik / 2022 / Cilt: 8 - Sayı: 16

TÜRKİYE’DE YEREL YÖNETİMLERİN ÇEVRESEL HARCAMALARI: IX. VE X. BEŞ YILLIK KALKINMA PLANLARI ÇERÇEVESİNDE BİR DEĞERLENDİRME

Environmental Expenditures of Local Governments in Turkey: An Evaluation Within the Framework of Ninth and Tenth Five-Year Development Plans

Sayfa
129–166
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Nitekim genel olarak bakıldığında yerel yönetimlerin çevre harcamaları olarak sınıflandırılan harcama kalemlerinde artışlar görüldüğü tespit edilmiştir ve bu durum kalkınma planları ile genel itibari ile uyumludur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın amacı IX. ve X.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitekim genel olarak bakıldığında yerel yönetimlerin çevre harcamaları olarak sınıflandırılan harcama kalemlerinde artışlar görüldüğü tespit edilmiştir ve bu durum kalkınma planları ile genel itibari ile uyumludur.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak çevresel harcama verilerinin sınıflandırılması ve alt başlıklarının ortaya konması çevresel harcamaların niceliği yanında niteliğinin de daha net değerlendirilmesini sağlayabilecektir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çevresel harcamalar · Kalkınma Planları · yerel yönetimler

Özet

Çalışmanın amacı IX. ve X. Beş Yıllık Kalkınma Planları’nda yer alan çevreye yaklaşım anlayışının yerel yönetimlerin çevresel harcamalarında karşılığını bulup bulamadığının ortaya konmasıdır. Çalışma IX. ve X. Beş Yıllık Kalkınma Planları ile sınırlandırılmıştır. Bu sınırlılık doğrultusunda çalışma kapsamında yerel yönetimlerin çevresel harcamalarına yönelik olarak TUİK tarafından toplanan veriler analiz edilerek çevre koruma harcamaları incelenmiştir. Bu verilerin kalkınma planları hedefleri ile uyumluluğu konusunda içerik analizi yapılmıştır. Nitekim genel olarak bakıldığında yerel yönetimlerin çevre harcamaları olarak sınıflandırılan harcama kalemlerinde artışlar görüldüğü tespit edilmiştir ve bu durum kalkınma planları ile genel itibari ile uyumludur. Ancak çevresel harcama verilerinin sınıflandırılması ve alt başlıklarının ortaya konması çevresel harcamaların niceliği yanında niteliğinin de daha net değerlendirilmesini sağlayabilecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖNÜLLÜ, G. (2022). TÜRKİYE’DE YEREL YÖNETİMLERİN ÇEVRESEL HARCAMALARI: IX. VE X. BEŞ YILLIK KALKINMA PLANLARI ÇERÇEVESİNDE BİR DEĞERLENDİRME. Ombudsman Akademik, Cilt: 8 - Sayı: 16, 129–166. https://ajindex.com/articles/585054

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. 442 Sayılı Köy Kanunu. (1924, Kabul Tarihi: 18.03.1924, Resmi Gazete Tarihi: 07.04.1924/68.). AYTEN, Asım Mustafa ve Okan Murat Dede (2003). “Kalkınma Planlarında Ulaşım Politikaları, Hedefler ve Önceliklerinin Uygulanmasına İlişkin Bir Değerlendirme”, TMMOB Ulaştırma Politikaları Kongresi. 16-17 Ekim 2003, Ankara, ss. 95-102.
  2. BAYKAL, Tan (2010). “Türkiye’de Çevre Yönetim Sisteminin Yerel Örgütlenmesi”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 13, ss. 476-492. data.tuik.gov.tr. (2021). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cevre-Koruma-Harcama-Istatistikleri-2017-27673, (Erişim Tarihi: 15.05.2021). data.tuik.gov.tr. (2021). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cevresel-Istihdam,-Gelir-ve-Harcama-Istatistikleri-2016-24587, (Erişim Tarihi: 15.05.2021). data.tuik.gov.tr. (2021). Çevre Koruma Harcama İstatistikleri, 2018-Haber Bülteni. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cevre-Koruma-Harcama-Istatistikleri-2018-30610, (Erişim Tarihi: 17.05.2021).
  3. DEMİRAYAK, Filiz (2002). Biyolojik Çeşitlilik-Doğa Koruma ve Sürdürülebilir Kalkınma, TÜBİTAK, Ankara.
  4. ERDEM, Nisa (2015). “Çevre Sorunlarının Yerel Yönetimler Kapsamında İncelenmesi”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 11, ss. 6-32.
  5. GÖKALP ALICA, Süheyla Suzan (2018). “Yerel Yönetimler ve Çevre”, Emek Araştırma Dergisi (GEAD), Cilt: 9, Sayı: 14, ss. 9-22.
  6. GERAY, Cevat (1998). “Yerel Yönetimler ve Çevre”, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 7, Sayı: 3, ss. 7-64. https://tuikweb.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1019, (Erişim Tarihi: 29.05.2021).
  7. KARA, Mustafa ve Mustafa Görün (2008). “Kırsal Kalkınmada İl Özel İdarelerinin, Köylere Hizmet Götürme Birliklerinin ve İlçe Yönetimlerinin Rolü ve Bazı Uygulamalar”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, ss. 411-433.
  8. KARA, Mustafa ve Hamit Palabıyık (2007). “5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu ve Köy Birlikleri-Toplum Kalkınması İlişkisi”, Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-II. Editör: H. Özgür ve M. Kösecik, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
  9. KELEŞ, Ruşen, Can Hamamcı ve Ahmet Çoban (2015).
  10. Çevre Politikası, Güncellenmiş 8. Baskı,
  11. İmge Kitabevi,
  12. Ankara. ms.hmb.gov.tr. (2017). Resmi İstatistik Programı 2017-2021. https://ms.hmb.gov.tr/uploads/sites/3/2019/02/Resmi_istatistik_Programi_2012-2016Rev.2.pdf (Erişim Tarihi: 08.03.2021).
  13. ÖZÇELİK, Ramazan (2006). “Biyolojik Çeşitliliği Korumaya Yönelik Yapılan (Planlama ve Koruma) Çalışmalar ve Türkiye Ormancılığına Yansımaları”, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakü